UVS 2 SOS stelt handhaving veilig

Op donderdag 11 april trok UVS 2 naar Beuningen, de uitwedstrijd tegen het eerste en enige team van Koningswaal stond op het programma. Koningswaal is op volle oorlogssterkte een van de beste teams uit de poule, maar is dit seizoen lang niet altijd zo opgekomen. Sterker nog, ze hadden tot aan deze wedstrijd acht(!) bordpunten laten liggen door NO’s en streden daardoor tegen degradatie.

Is dit treurige feit competitievervalsing? Nee, eerder het gevolg van brute pech voor een club met een bescheiden ledenlijst. Met wat meer mazzel had Koningswaal nu nooit in degradatiezorgen verkeerd -je haalt niet voor niets als enige team een resultaat tegen kampioen Het Kasteel! Wij hoopten in ieder geval dat ze vanavond de kanonnen thuis hadden gelaten, want bij winst was handhaving voor ons een feit.

Beuningen is natuurlijk vlakbij en iedereen kwam te fiets, te auto en Tom zelfs te motor netjes op tijd aan. We speelden in het clubhuis van de lokale korfbalclub, waar de geur van gras in de knusse kantine hing. Furkan wilde graag op bord 1 tegen FM Jermo Kooijmans, met een rating van 2307 de sterkste speler uit onze poule. Furkan had zich tot in de puntjes voorbereid, maar kwam helaas van een koude kermis thuis: Jermo deed niet mee en Koningswaal had niet eens een reservespeler voor bord 1! Wéér een NO en een gratis punt voor ons, maar balen natuurlijk voor Furkan, die na het nemen van wat actiefoto’s teleurgesteld naar huis ging. 0-1

Erg lang konden we niet van onze voorsprong genieten: Ron kwam eveneers van een koude kermis thuis. Zijn SOS-seizoen verloopt niet echt naar wens en wilde het deze wedstrijd eens op een laag bord proberen. Aan bord 7 trof hij echter uitgerekend Henk van Kortenhof, de hoogst geratete speler van Koningswaal. En schakers met zestig jaar ervaring en een rating van 1871 zijn zelfs als je in bloedvorm zou verkeren moeilijke tegenstanders… 1-1

Aan bord 3 speelde Klaus een partij zoals alleen Klaus die kan spelen: vanuit de opening een aanval opzetten, terwijl de tegenstander nog een goed plekje aan het zoeken is voor zijn stukken. Er ontstaat vervolgens chaos, en als het stof is opgetrokken heeft Klaus gewonnen. Tenminste… Dat was mijn perceptie van de partij. Klaus had een heel andere kijk op de zaak:

Het zijn sympathieke mensen in Beuningen, ook mijn tegenstander. Maar de schaaksituatie was wel iets minder. De tafels waren net iets te klein en de kleur van de stukken (in ieder geval bij mij) was niet helemaal duidelijk. De zwarte stukken waren donkerbruin met een neiging tot lichtbruin en de witte stukken waren lichtbruin met een neiging tot donkerbruin, zoiets als roetveegpieten. Maar goed: er kon geschaakt worden.

Bij mij ging het in het begin zo slecht, dat ik ‘n zweet-avondje voorzag met uiteindelijk toch nog verlies. Mijn stelling stond immers gedrongen en mijn ene loper stond achter mijn eigen pionnen gevangen, zodat die als verloren beschouwd moest worden. Echter… bij verrassing gaf mijn tegenstander mij de kans ‘n heel prettig initiatief te nemen.

Zo kwamen we 1-2 voor, maar Koningswaal trok de stand niet lang daarna weer gelijk. Aan bord 8 maakte Tom zijn SOS-debuut en deed dat zeker niet onverdienstelijk. In een spannende stelling greep hij echter mis en moest helaas de overwinning aan zijn tegenstander laten.

Vervolgens won Onno een knappe partij aan bord 5 en zette ons wederom op voorsprong:

De spelers van Koningswaal ontdekten echter het patroon in de score en beseften dat het hun beurt was om de boel weer gelijk te trekken. Tobi moest het onderspit delven aan bord 6. 3-3 en het bleef nog compleet onduidelijk hoe deze avond zou eindigen.

Beide teamleiders knokten het uit op bord 4. Ik zat te klungelen, kwam slechter te staan, kwam een pion achter, maar wist in tijdnood toch nog een halfje te redden.

Nu waren alle ogen gericht op bord 2, de partij van Mathijs. Met hoeveel matchpunten zouden we huiswaarts keren? 0, 1 of 2? Alles kon nog. Mathijs leek iets beter te staan in het eindspel, maar in wederzijdse tijdnood bleef zijn tegenstander uiterst koel en wist remise te forceren.

Zo werd de eindstand 4-4 en daar konden beide teams eigenlijk best wel mee leven. Dankzij de andere uitslagen in de poule heeft UVS 2 zich nu definitief gehandhaafd in de 1e klasse, terwijl Koningswaal zich dankzij dit ene matchpunt in een uitstekende positie bevindt om degradatie te voorkomen.

Volgend seizoen gaan we graag weer terug naar Beuningen, met dan hopelijk een 8 tegen 8 en de kraker Furkan vs. Jermo op bord 1.

Foto’s door Furkan Dengiz:

Share

Geef een reactie