Traditioneel slechte seizoenstart voor UVS1

Als je terugkijkt naar de competities van de afgelopen 10 jaar, valt op dat het eerste team maar zelden de eerste ronde wint. Helaas is dat dit jaar ook weer niet gelukt. En dat terwijl het er best in had gezeten deze keer. We hadden weliswaar twee invallers, Maarten en Wouter, maar desalniettemin lag onze gemiddelde rating niet ver achter op die van onze tegenstanders Krimpen a/d IJssel. Vooral aan de topborden waren zij wel wat sterker, met IM’s als Rini Kuijf en Frans Cuijpers.

Hans was na twee uur schaken als eerste klaar, een solide remise na slechts dertien zetten dankzij een gedegen voorbereiding. Het was tot twee zetten voor het eind een paar keer eerder gespeeld en Hans had de slotstand thuis al op het bord gehad. Hans: “In de database staat een partij waarin hij met wit met een zelden gespeelde aanpak komt tegen mijn gebruikelijke openingsopzet. Het is zijn lijfvariant, vertelde Harold van Dijk na afloop. Tijdens de voorbereiding op de wedstrijd had ik met de engines ernaar gekeken en kreeg met de gekozen variant bevredigend spel. Op een gegeven moment was er nog een valkuil voor wit, maar daar trapte hij niet in. Vervolgens herhaalden we de zetten (Van Dijk: Dc2-Db3-Dc2-Db3 en ik Lf5-Le6-Lf5-Le6) en dat was volgens de engines de beste beslissing.”

Een paar minuten later was Maarten uitgeschaakt, helaas met minder resultaat. Zijn tegenstander speelde de opening gewoon heel degelijk en Maarten besloot ijzer met handen te breken door een nietsontziende aanval te beginnen. Die zou evenwel een kamikaze actie blijken. Een typische Maarten-partij zullen we maar zeggen.

Op het eerste bord gaf onze teamcaptain Joost uitstekend partij aan Cuijpers en stond aan het eind misschien zelfs beter.



Hoewel we zo het vierde speeluur ingingen met een punt achterstand, zag het er eigenlijk wel goed uit: Anton was een pionnetje voorgekomen, Lars stond fraai, bij Jan leek het ook de goede kant op te gaan, ikzelf stond prima en bij de andere UVSers zag het er alleen bij Ivar slecht uit en die verloor ook een half uurtje later. Ivar: “Tja, het was het gewoon niet. Relatief geruisloos met wit verloren vanuit een openingsvariant die mijn tegenstander beter kende dan ik. Weinig gemist na de opening en redelijk regelmatig de afgrond in gespeeld. Dat moet beter de volgende keer!”

Wouter belandde vanuit de opening vrij rechttoe rechtaan in een gelijk eindspel, dat even later nog gelijker werd toen er alleen ongelijke lopers overbleven. Toch speelden ze nog een hele tijd door totdat de puntendeling onvermijdelijk werd.



Aan drie borden ging er vervolgens helaas wat mis. Op bord 2 speeld Jan een boeiende partij tegen Rini Kuijf, die in 1989 nog Nederlands kampioen is geweest. Vanuit de opening had Jan een klein voordeeltje langzamerhand weten uit te bouwen naar serieuze winstkansen. In tijdnood ging het helaas net mis. Enigszins afleidend was dat Kuijf een potje maakte van zijn notatieformulier in de cruciale fase, zijn pen zou het niet meer goed doen. Jan kreeg er na protest nog wel twee minuten extra voor op de klok, maar toen was op het bord het kwaad al geschied.



Dat was een van de tegenvallers deze wedstrijd. Bij Lars was er feitelijk ook sprake dat er meer in had gezeten dan de remise die in de einduitslag staat. De opening ging namelijk heel florissant voor hem, en hij kreeg een overweldigende stelling. Wat er toen precies is misgegaan, is mij ontgaan, maar na verwikkelingen stond Lars een stuk tegen twee pionnen achter in een eindspel. Dat zag er nogal verloren uit, maar Lars wist er dus nog remise uit te slepen

In mijn eigen partij leek een vol punt lange tijd de onvermijdelijke uitkomst. Ik maakte het mezelf echter op een aantal momenten niet erg makkelijk. Op het laatst gooide ik met een een tamelijke achteloze zet na een schaakje (49…Ke8) een half punt weg en moest in remise berusten.



Olav had de hele tijd onder lichte druk gestaan, maar wist zijn stelling remise te houden na een onnauwkeurigheidje van zijn tegenstander. En Anton wist zijn pluspion te verzilveren, waarbij we expliciet moeten vermelden dat de toevoeging ‘soepeltjes’ hier niet van toepassing was, maar een kniesoor die daar op let.

De einduitslag kwam daarmee toch wat teleurstellend uit op een 4-6 nederlaag. Volgend jaar weer kans om met deze vervelende traditie af te rekenen.

 

Share

Geef een antwoord