Mmm… van Morra

Wanneer CM Van Rijn je tipt als opkomend jong UVS-talent dat op doorbreken staat (zie zijn laatste wedstrijdverslag van het eerste), kruipen de existentiële twijfels je over de rug. Ben ik echt zo goed? Verwacht men dat ik over twee jaar in het eerste speel? Heeft Anton daadwerkelijk opgelet bij mijn interne partijen van de afgelopen periode?

Want ik had dan wel na vier rondes 2 punten, daar zat slechts één goede partij tussen. De heren Van de Westelaken en Van der Spoel lieten mij te makkelijk met genadehalfjes wegkomen, waardoor ik me in de vijfde ronde in ieder geval geen zorgen meer hoefde te maken over degradatie. Maar met zo’n schaak als in de afgelopen maanden laat mijn doorbraak nog heel lang op zich wachten…

Gelukkig kon ik afgelopen dinsdag dus vrijuit spelen, en wel tegen Harm Roukema. Voorafgaand aan de partij haalden we herinneringen op aan de eerste en enige partij die we voordien tegen elkaar hadden gespeeld. Bij mij thuis, rijkelijk voorzien van chips en cola. Harm had de opening uitstekend voorbereid, maar door een misser kwam ik gewonnen te staan, om enkele zetten later een paard en daarmee de partij in te leveren. Tijd voor revanche!

Tsja, als ik iedere week zo’n Morraminiatuurtje op het bord tover, krijgt Anton nog gelijk ook…

Share

Geef een antwoord