UVS 3 SOS – ASV 5

Onze eerste externe thuiswedstrijd begon nogal in verwarring. Zoekend naar mijn nergens meer te vinden pennetje dat ik net nog had gehad, zette ik maar wat, en m’n notitieboekje was ook al verdwenen. Mijn tegenstander leende me een balpen en scheurde een notitievel voor me af. O ja, waar waren de muntjes voor het eerste drankje? Even inbreken op de bestuursvergadering voor zes muntjes… die avond zou ik nóg een keer moeten inbreken, want even later werd ik er door een bestellende ASV’er bij geroepen: de barvrouw wist niet wat ze met die plastic dingen aan moest. En ík wist het eigenlijk ook niet precies. Achteraf inwisselen voor geld ofzo, raadde ik, en realiseerde me dat de standaardafspraak daarover blijkbaar nog niet gemaakt was. Het bestuur moet ook aan alles denken. Tja, het was ook pas onze eerste externe wedstrijd in De Klokketoren, en ook meteen de laatste trouwens. Enfin, goed dat ik routinier Lambert er even bij kon halen, die het probleempje aan de bar binnen een halve zet had opgelost. De rust was weergekeerd, ik moest me maar eens gaan concentreren op mijn partij.

Ik kende het nieuwe team waarvan ik captain ben nog niet zo goed: net een week eerder kennis gemaakt met Vincent, die niet onverdienstelijk speelde op bord 4, en Freek, die een goede partij speelde op bord 6, was helemaal nieuw voor mij. Mijzelf had ik op bord 2 gezet, iedereen speelde min of meer op volgorde van rating.

Even terug naar de stelling na 30..Txf3: waarom is c4 de beste en is Lxc5 niet goed? Als variant op ‘in hogere zin gewonnen’ wil ik bij dezen de uitdrukking ‘in hogere zin interessant’ introduceren: schaakvragen die voor mindere schaakgoden zonder compu niet helemaal te doorgronden zijn; ik snap het zelfs mét compu niet helemaal. Het toelaten van f3 op mijn 23e zet had een aanhoudende instabiliteit in mijn stelling veroorzaakt met in hogere zin interessante aanvals- en verdedigingszetten. Als ik wakker was geweest, had mijn schaakintuïtie mij tegengehouden, had ik de instabiliteit niet durven toelaten, had ik nooit Pc4 gespeeld.

Naast mij was Frans op bord 3 inmiddels ook remise overeengekomen, de stand was 2-2. Ik had er een zeer zwaar hoofd in dat we nog wat zouden brouwen van de match: Mark en Freek waren nog bezig, met resp. een en twee pionnen achterstand. Toen kreeg Mark op bord 1 plotseling een kadootje: mat in 1, midden op het bord. Met een pion minder, weliswaar wel met een tegenstander in tijdnood. Tja, er loeren altijd onverwachte dingen met toren en paard tegen toren en loper, met nog enkele pionnen op het bord. Stand 3–2. Nu moest Freek voor de matchwinst op bord 6 nog remise zien te houden, loperpaar tegen loper + paard, maar met 2 pionnen minder. Jammer genoeg trapte Freek op een gegeven moment in een vorkje, waardoor hij een loper moest inleveren en de stelling niet meer te houden was.

Einduitslag 3 – 3, het had al met al beter gekund, maar zeker ook slechter.

Share

Geef een antwoord