Uit de interne

‘Jij hebt je goede dagen altijd tegen mij.’ Aldus Arno, nog voordat afgelopen donderdag de indeling bekend was. Tijd voor discussie was er niet, want vlak daarna las Maarten de indeling voor en wat bleek? Arno mocht tegen mij. Aan zijn opmerking en reactie te peilen ben ik een soort Angstgegner voor hem, wat ik zelf wel mee vind vallen: in lange partijen onderling stond het tot vanavond slechts 2-1 in mijn voordeel.

Maar als ik vooraf al een psychologisch voordeeltje had, dan verdween dat tijdens de partij als sneeuw voor de zon: na tien zetten lever ik nodeloos een pion in. Wit had het beste van het spel en domineerde de damevleugel. Ik besloot al mijn stukken dus om te spelen naar de koningsvleugel en te hopen op wat dan ook maar iets van tegenspel zou kunnen genereren. We volgen de partij vanaf 28…Te8-e6.

Misschien was dit punt onverdiend, na dat nodeloze pionverlies in de opening en de (verborgen) remisekans voor wit. Maar ik vond het wel gaaf om eens zo’n verwoestende aanval uit te mogen voeren! Wellicht had Arno dan toch goed voorzien dat ik een goede dag zou hebben.

Share

Geef een reactie