Kopzorgen voor UVS 2 SOS

UVS 2 SOS was bezig aan Liverpooliaanse streak in poule 2G. Bovenaan, slechts één matchpuntje verspild, of liever, gered in blessuretijd, maar afgelopen maandag nam Mook de rol van Watford op zich en gaf ons Klopp.

Na een verloren wedstrijd zijn er natuurlijk zeventien miljoen teamleiders en staan de besten daarvan aan wal. Had ik niet voor een andere opstelling moeten kiezen? Simon in de spits moeten zetten in plaats van in de achterhoede? Maar ik blijf van mening dat deze nederlaag te wijten viel aan te grote individuele fouten.

Want zo veel speelruimte in mijn ploeg had ik niet. Bert-Jan had zich afgemeld en Ruud was ziek. Het derde speelde thuis tegen degradatie, dus ik zag mij genoodzaakt om het vierde plunderen. Met succes: Thei kon gelukkig invallen. Daarnaast gooide ik al mijn overtuigingskracht ertegenaan om onze onvolprezen secretaris achter het bord te krijgen.

Onze tegenstander had tot nu toe een best wel sub-optimaal seizoen. Slechts twee matchpuntjes uit vijf wedstrijden sleepte het binnen. Dat is weinig voor een team dat op basis van zijn gemiddelde rating eigenlijk volop mee had moeten doen voor het kampioenschap. Mook is daarmee zeg maar de PSV van dit seizoen: uitgeschakeld in alle competities, maar nog steeds niet te onderschatten.

En Mook maakte onmiddellijk gebruik van die underdogpositie: ze scoorden de 1-0 en 2-0. Eerst verloor invaller Thei aan bord 7, tegen een speler van wie ik hoopte dat ik hem tegenover me had gekregen:


Daarna ging Thierry onderuit aan bord 1:


Nog niet eerder dit seizoen hebben we met 2 punten verschil achter gestaan. Tijd om iets terug te doen. Ik kreeg het punt praktisch in de schoot geworpen. Mijn tegenstander speelde namelijk met wit volop nuttige ontwikkelingszetten als h3, b4, a3 (om de zwartveldige loper vervolgens op d2 te parkeren), Dd1-c1-d1 en Pc3-a2. Dan zeg je eigenlijk tegen zwart: ‘Hee Simon, ik vind het prima als je het centrum opblaast en een toren wint.’ Dat deed ik dan maar. Het einde was wel aardig:

Terwijl ik zat te analyseren, veranderde de score drastisch: Jan en Tobi wonnen en we kwamen 3-2 voor. Jan kreeg na elf zetten een stuk cadeau en tikte dat netjes uit. Tobi won in de opening een stuk tegen twee pionnen maar liet zich niet gek maken. Zat er dan misschien een resultaat in?


Mook trok de stand gelijk ten koste van Frans. Hij kreeg een Boedapester tegen en hield daar een pion meer aan over. Maar zoals wel vaker bij een gambiet was dat precies de bedoeling van zwart en die greep het initiatief met beide handen aan. Wit bleef lange tijd ongerokeerd en een zwarte aanval dwars door het centrum (ook hier) maakte aan alle illusies een einde. 3-3.

Toen was het aan het iconische duo Marcel en Marcel om het pleit te beslechten. Ze speelden aan bord 2 en 3 tegen het Mookse iconische duo Huub Blom en Niek van Diepen. Marcel Verstappen had het initiatief aan bord 2 en als ik het verslag van Mook mag geloven kreeg hij ‘een opgelegde kans op zet 14’.
Richting het eindspel greep hij mis en blunderde een stuk weg, hetgeen resulteerde in een vreugdedansje van de heer Blom. Hij was simpelweg te blij dat Mook nu van die vermaledijde op-een-na-laatste plaats in de poule af was. ‘Ik ga met dit team niet degraderen!’ verklaarde hij. Gelijk heeft-ie: de derde klasse is geen uitdaging voor Mook.
Marcel speelde ondanks zijn verloren stelling tot het bittere einde door, maar dat mocht niet baten. 3-4.

Zodra Niek van Diepen Huubs vreugdedansje bemerkt had, bood hij remise aan. Marcel besloot door te spelen. Niek zat immers in tijdnood en remise zou sowieso 0 matchpunten betekenen. Het woord is aan onze man:

foto: Thei van Laanen

Een 3-5 nederlaag en onze kansen op het kampioenschap zijn opeens een stuk kleiner. Veel zal afhangen van de wedstrijd tussen Millingen 1 en Wageningen 3 van afgelopen donderdag. Op het moment van schrijven staat de uitslag daarvan nog niet online en ik weet ook niet of die wedstrijd afgelopen donderdag überhaupt gespeeld is, hoewel alle corona-gerelateerde afgelastingen pas een dag later in het spel kwamen.

Hoe dan ook, er zijn nu nog drie scenario’s mogelijk:

1. Wageningen wint van Millingen: dan gaan wij op de slotavond het kampioenschap uitvechten in en tegen Wageningen. Als wij die wedstrijd winnen, dan zijn we alsnog kampioen.
2. Wageningen speelt gelijk tegen Millingen: ook in dit geval zijn wij met een overwinning op Wageningen kampioen.
3. Wageningen verliest van Millingen: nu gaan de bordpunten een rol spelen. Bij een 5½-2½ winst van Millingen staan Millingen en wij precies gelijk en gaat, mochten beide teams de laatste ronde winnen, het kampioenschap beslist worden op bordpunten.

Kortom, een 0-8 winst in de slotronde is in ieder scenario gewenst. UVS 1 SOS heeft al laten zien dat zo’n monsterscore tot de mogelijkheden behoort. Ik ga me dus, zodra de competitie is hervat, maar eens diep buigen over de opstelling.

(Voor het schitterende verslag van Mook zie: https://sv-mook.nl/nieuws/179-hij.)

Share

Geef een reactie