UVS2 maakt het zichzelf aardig lastig tegen Lonneker1

Misschien was het het eind rijden richting Enschede, misschien was het de aanvangskoude in het speellokaal van Lonneker, maar echt lekker op gang komen deden we niet. Behalve Roy dan op bord 1. Die had na een half uur spelen al zo’n stelling dat ik pionnetjes begon te tellen om erachter te komen hoeveel hij er wel niet voor geofferd had om zo snel zo overweldigend te komen staan. Het antwoord was geen, zijn tegenstander was gewoon nogal snel de fout in gegaan.

Het echte antwoord waarom Roy een makkie had, lag ‘m waarschijnlijk ook in de tactische opstelling die Lonneker had gekozen. De eerst twee borden waren duidelijk opgeofferd aan onze 2100+ spelers, en hun kanonnen zaten wat lager allemaal en hoofdzakelijk ook nog met wit. Zodoende trof Hans op bord 6 de op papier sterkste tegenstander. Op het bord was dat niet direct duidelijk, de opening werd door de speler van Lonneker ogenschijnlijk wat apart aan gepakt, maar achteraf bleek het allemaal alleszins speelbaar. Hans miste de sterkste voortzetting, maar daar profiteerde zijn tegenstander niet van. Die deed dat wel even later van de blunder die Hans maakte in compleet gewonnen stelling.

De volgende die klaar was, was ikzelf. Één serieuze fout tegen de andere speler van Lonneker met een rating boven de 2000 was voldoende om het onderspit te delven.

Even later verknalde onze invaller Mathijs op bord een stelling met uitstekende winstkansen. Hij ging pardoes mat midden op het bord.

Hmm, 3-1 in ons nadeel. Gelukkig stonden daar uitstekende stellingen bij Lars en Jeroen tegenover en bij Dennis leek het ook wel goed te gaan, nadat zijn tegenstander op een moment een directe winst had gemist. Maar bij Diderick was het ernstig de vraag of die overeind zou kunnen blijven. Jeroen leek het zichzelf plotseling ook moeilijk te gaan maken, kon toch afwikkelen naar een eindspel met een pion meer, maar of dat zo makkelijk te winnen zou zijn, was een beetje de vraag.

De partij van Dennis kende een wat merkwaardig einde:

Diderick kon op een gegeven moment remise forceren en net op dat moment kon Jeroen naar een eenvoudig gewonnen pionneneindspel afwikkelen. Lars hadden we in gedachten al als een zekerheidje geteld. Net voor de mogelijkheid om remise te forceren, miste Diderick echter een opgelegde kans om de partij te beslissen.

Jeroen mocht luttele minuten later de felicitaties van zijn tegenstander in ontvangst nemen en dus was het aan Lars om de matchpunten zeker te stellen. Dat bleek iets lastiger dan gedacht, want zijn tegenstandster bood in het toreneindspel stevige weerstand:

Een krappe en benauwde overwinning.

Share

2 reacties

  1. Diderick Holtland schreef:

    Met beter bedoel ik natuurlijk slechter, rasoptimist.

  2. Koen de Wilt schreef:

    Wanneer krijgt Dennis een lesje schaaketiquette? Misschien kunnen we de heer Wennink verzoeken een gastcollege te komen geven?

Geef een reactie