UVS2 wint, maar misschien niet dik genoeg

Op zaterdag 9 februari togen we met de trein naar Utrecht om daar tegen Oud Zuylen 3 te gaan spelen. De bedoeling was om flink te winnen van deze hekkensluiter in onze poule, omdat het nog wel eens op bordpunten aan kan gaan komen voor de tweede plek. Het liep niet helemaal zoals gehoopt.

Thomas was helaas alleen meegekomen om een uurtje rond te wandelen, want zijn tegenstander kwam niet opdagen. Hij kon dus al weer snel op weg naar huis om nog wat te maken van zijn zaterdagmiddag.

Op bord 8 speelde Diderick Holtland een degelijk partij. Zijn tegenstander wist geen aanval op gang te krijgen en leverde een belangrijke centrumpion in. Binnen twee uur spelen was dit bekeken. Bij mij, op bord 4 ging het intussen helaas mis. Ik was wat ongelukkig met hoe ik de opening had gespeeld, wit veel te makkelijk spel gegeven voor zijn pion. Net toen ik de stelling weer in evenwicht kon trekken, maakte ik een beslissende fout, waarna mijn tegenstander het keurig uitmaakte:

Bij Hans Quint was er ook een ongelukje gebeurd. Dit kunt u wel even visualiseren zonder bord: beide spelers hadden kort gerokeerd, Hans (wit) heeft een batterij Dame-Loper op h7 staan, zwart heeft net met een loper een paard op f3 geslagen.  Hans slaat in h7 met zijn loper, koning doet stapje opzij naar h8 en Hans neemt het stuk terug op f3 met zijn g-pion. En moest na g7-g6 constateren dat de loper ingesloten staat – dat had hij natuurlijk wel gezien – maar niet dat na Lxg6, fxg6 de dame niet met schaak slaat op g6, omdat de koning dus is verplaatst (sterker nog, nu zou Tg8, met damevangst volgen). Dat werd dus ploeteren om met de materiële achterstand van stuk tegen uiteindelijk 3 pionnen overeind te blijven.

Nee, dan had Dennis Breuker het een stuk makkelijker op bord 2. Zijn tegenstander wilde eens wat anders doen in de opening na een aantal overbekende openingszetten, maar moest even later constateren dat hij gewoon een pion achterbleef zo. Hierboven de stelling na 11 zetten, waarin Dennis ook al weer een kwaliteit voor was gekomen. Niet veel later gaf wit op.

Intussen was Ivar Heine goed bezig op bord 1. Er had waarschijnlijk iets meer ingezeten dan de remise die hij nu binnenhaalde tegen de verreweg sterkste speler van Oud Zuylen, maar daarover zullen we maar niet al te veel klagen.

Hans wist wonder boven wonder het hoofd boven water te houden en na een klein incidentje met een onregelmentaire zet zag zijn tegenstander er blijkbaar geen heil meer in en bood remise aan. Dat betekende voor ons het vierde bordpunt en met nog twee partijen te gaan waaruit toch minstens een punt gescoord moest kunnen worden, leek de overwinning niet meer in gevaar.

Rob Bisschops wist zijn nog best lastige stelling met een mooie truc te beslissen.

Arno Sprinkhuizen probeerde nog een tijd lang om de score op te vijzelen, maar moest ook in remise berusten.

Het is nog steeds spannend in onze poule waar het om de tweede plek gaat. Met drie teams staan we op 8 matchpunten, Magnus Leidsche Rijn heeft een bordpunt meer dan wij. Beiden moeten we nog tegen het andere team met 8 matchpunten, Wageningen 3. In de laatste ronde waarschijnlijk pas duidelijkheid over onze promotiekansen.

Share

Geef een reactie