UVS 3 koploper na stadsderby!

“UVS 3 – SMB 2 geflatteerd!!”, zo luidt de titel van het wedstrijdverslag van StrijdtMetBeleids tweede team (http://www.smb.nl/nieuws.asp?nieuws_id=1178). Die titel deed bij mij twee vragen oprijzen: wat betekent “flatteren” eigenlijk en, als dat werkwoord al bestaat, waarom gebruiken we alleen het voltooid deelwoord ervan? Meneer Van Dale weet het antwoord:

“flat·te·ren (flatteerde, heeft geflatteerd)
1(kunstmatig) mooier maken of gunstiger voorstellen dan iets is.”

Aha! Dus SMB heeft de wedstrijd gunstiger voorgesteld dan die was. Of hebben wij dat gedaan? Of was de uitslag dat? Dat laatste lijkt me niet, want aan keiharde cijfers valt niet te tornen. Het eerste lijkt me dan weer logisch, want een verslag is de uitgelezen locatie om de geschiedenis op jouw manier aannemelijk te maken. Hoe het ook zij, het derde van UVS speelde een wedstrijd tegen het tweede van de op een na gezelligste schaakclub van Nijmegen. Geflatteerd of niet, hier volgt nu mijn voorstelling van de feiten.

15 december, 12:00. Ik fiets me zo hard als ik kan naar de speelzaal toe. Ik ben te laat en ik kan alleen maar hopen dat ik niet al te veel tijd op de klok heb verloren als ik met mijn bezweten kop Café Groenewoud binnen ren. Gelukkig was men nog niet zover en kwam ik net op tijd om de rant van de wedstrijdleider over het tot onmiddellijk verlies leiden van een partij indien de speler ook maar met een vinger zijn mobiel zou aanraken, mee te krijgen. (Lezer, onthoud dit. Het zal later van belang zijn.)

Hijgend verontschuldigde ik me bij mijn tegenstander, blij dat ik nog op tijd was. Het viel me meteen op dat SMB (u weet wel, die club van twee kilometer verderop) niet zijn sterkste tweede team had afgevaardigd. Uit hun verslag bleek dat het eerste beslag had gelegd op een van hun sterkste spelers en er op het laatste moment twee ziekmeldingen binnenkwamen. Twee invallers werden weliswaar gevonden, maar over onze gehavende tegenstander mochten wij, zonder Wouter (ziek) maar met Dennis van den Bergh als vervanger, zeker niet klagen.

Zo stond het in mijn partij na de 15e zet van zwart (Da5-d8). Er is nog niets van het bord af en wit heeft meer ruimte. Van concrete dreigingen is echter nog geen sprake en de stelling belooft een lang, strategisch gevecht.
Ik voel me als een vis in het water in dit soort partijen en ik ging er maar eens goed voor zitten.

Hier maakte Ruud van der Spoel aan het eerste bord remise (½-½):

“Snel vergeten die partij,” zo schreef hij me in de begeleidende mail.

Ondertussen gebeurde bij mij het volgende:

Terwijl mijn tegenstander en ik aldus voortschoven, pakte Ruud van de Plassche de volle buit aan bord 2 (1½-½):

“Ik kreeg een Franse verdediging tegen, waarin mijn tegenstander mijn witte b4-gambiet ontweek. Toen hij in het begin van het middenspel al zijn stukken naar de damevleugel dirigeerde, kreeg ik toch nog kans om een pion te offeren, maar nu om de stelling met een zwarte koning in het midden open te breken. Ik kreeg snel groot voordeel en na een fout van mijn tegenstander kon ik de partij met een leuk schijnoffer uittikken. Tevreden kon ik toen gaan kijken naar de overige overwinningen in ons team.”

Deze voorsprong zorgde voor een voor ons fijne druk op SMB, dat al vroeg in de wedstrijd voorzichtig om zou moeten gaan met remises aanbieden en aangeboden remises.

We gaan weer verder op bord 5:

Op dat moment maakte Wim aan bord 8 er onverwacht 3½-½ van: in een remiseachtige stelling ging zijn tegenstander door de vlag. Een half bonuspuntje voor ons, dus.
Jammer genoeg werkte Wims PGN niet en kwam ik daar pas op het moment van schrijven achter, maar gelukkig heeft hij wel dit korte commentaar gegeven:

“Ik speelde een solide partij waarin het gelijk opging. Toen er echt geen muziek meer in zat, bleek dat mijn tegenstander niet goed geïnstrueerd was over de tijdcontrole. 1-0.”

En dit treffen we aan bij SMB:

Dit was de stelling na 30.Kf1, waarna 30…b5 31.Pe3, a6 32.g3 volgde. Merk op dat zwart op zet 30 de pion op h2 kan pakken.

De voorsprong was reuze en de 4-1 hing al lange tijd in de lucht, omdat Christ op het zesde bord verwikkeld zat in een eindspel met ongelijke lopers. Daarentegen stonden Marcel (7) en Dennis (3) beide slechter en als ik niet koel wist te blijven, kon de wedstrijd dus ook zo maar in 4-4 of erger eindigen.

Terug naar de actie:

Op dit moment accepteerde Christ dan toch maar remise. In een uiterste poging te winnen liep hij zelfs met zijn witte koning helemaal naar g8 toe, maar zijn tegenstander liet zich niet van de wijs brengen. 4-1 en het was aan mij om het tweede matchpunt veilig te stellen, want bij zowel Dennis als Marcel was er geen verbetering opgetreden.

5-1 en ook het derde kon meedelen in de feestvreugde van SuperZaterdag, na de overwinningen van het tweede en het vierde (op dat moment was het eerste nog bezig).

Dennis probeerde nog te redden wat er te redden viel:

Voor de wedstrijd maakte Dennis’ verlies gelukkig niet meer uit (5-2), maar de einduitslag liet nog lang op zich wachten. Die kwam zelfs pas binnen nadat het spektakelstuk van Jan Pijkeren het eerste de overwinning had bezorgd.
Marcels tegenstander weigerde namelijk te winnen en diep in het eindspel leken de kansen nog zelfs te keren.

Weet u nog dat de wedstrijdleider het gebruik van een telefoon niet echt op prijs stelde? Zodra hij de telefoon hoorde, stond hij op uit zijn stoel en deelde de reglementaire nul uit. Marcels tegenstander hield bij hoog en laag vol dat hij zijn telefoon had uitgezet, maar toen dat ding ook nog eens een tweede maal rinkelde, was daar echt geen twijfel meer over mogelijk. Ik moest lachen om de ironie van de situatie, hetgeen een SMB’er die dat zag niet op prijs kon stellen en boos wegbeende. Maar in the heat of the moment was het best wel grappig.
In een email na de wedstrijd schrijft Klaus, die er deze keer niet bij kon zijn, over “het indrukwekkende nokia-gambiet van Marcel.” Misschien is dat te veel eer.

6-2 dus, en dankzij deze overwinning staan we na vier speelronden alleen bovenaan in de poule. Dat was bij aanvang allesbehalve de verwachting. Maar liefst vijf teams hadden namelijk vier matchpunten uit de eerste drie wedstrijden verzameld. Wij waren een van die teams en onze tegenstander (SMB 2) was een ander. Wij wonnen dus en alle drie de andere teams lieten punten liggen, waardoor we in februari met een matchpunt voorsprong af kunnen reizen naar Tilburg, voor een heel belangrijk treffen met onze voornaamste concurrent voor het kampioenschap, De Drie Torens 2.
Als we die wedstrijd winnen, dan zijn we echt een heel eind op weg naar de vierde klasse. Maar tot die tijd kunnen we nagenieten van deze overwinning op onze stadsgenoten. Geflatteerd of niet, de stand op het scoreformulier is het enige dat telt!

Share

1 reactie

  1. Klaus Wüstefeld schreef:

    Het Nokia gambiet van Marcel is theoretisch minstens 1x vóórgekomen. Er zit een geschiedenis achter dit Gambiet. Jaren geleden moest ik invallen in een hoger en sterker team van UVS. De kans, dat ik zou verliezen was dus groter dan dat ik zou winnen, maar ja, men kon geen betere invaller vinden. Binnen een kwartier had ik echter het punt voor UVS binnengesleept. In het toenmalig verslag schreef ik, dat de fans van mijn tegenspeler zich in een café hadden verzameld . Namens die fans belde zijn vrouw op met de vraag of hij al gewonnen had: je hoorde op de achtergrond het gezang van de cafégangers”we shall overcome ” enz. Mijn tegenstander antwoordde, dat hij even geen tijd had vanwege een technisch schaakprobleem en hij schakelde de telefoon uit. Dennis Arts was toen degene, die de naam “Nokia-gambiet”bedacht.

Geef een reactie