Overtuigend spel van UVS3 niet beloond

Na vele jaren OSBO zien we nu (in de KNSB) andere clubs

Het Gelderse landschap met het mooie Veluwegebied is verleden tijd. We krijgen nu voornamelijk te maken met het Brabantse land: met name met clubs uit Eindhoven en omgeving. En dan is er één club in het Westen vlak bij Delft: “de 3 Torens”. Tenslotte zien we nog ‘t oude vertrouwde SMB, de enige die nog overbleef uit de oude OSBO. De clubs in deze poule bleken overigens nogal aan elkaar gewaagd: in de eerste ronde eindigden alle wedstrijden namelijk in 4½-3½.

De strijd tegen Eindhoven 3 in de tweede ronde

Teamleider Marcel Krivec had dit keer veel spelers-problemen, d.w.z. invallers zoeken en geschuif van invallers naar UVS 2, maar uiteindelijk hadden we gelukkig een 8-tal. Wij wonnen de eerste ronde met 4½ – 3½ tegen WLC 2 uit Eindhoven. Het was een van de sterkere clubs, werd er gezegd, zodat bij ons het verhaal ging, dat een winst in de tweede ronde niet uitgesloten was.

We kwamen al snel op 2-1 voor

En inderdaad: UVS leek Eindhoven wel aan te kunnen. Na korte tijd was het al 2-1 voor UVS: Wim de Jong won vlot en Klaus Wustefeld won op mysterieuze wijze na volkomen verloren gestaan te hebben, Sjors Clabbers verloor helaas. Het leek erop, dat Ruud van de Plassche het volgende punt zou binnenhalen. In zijn eigen verslag geeft hij aan hoe ’t desondanks remise werd. Ook Ruud van der Spoel miste op het laatst de winst en moest tevreden zijn met remise. Ondanks deze “tegenslagen” had UVS bij ‘n stand van 3-2 voor UVS toch nog ’n redelijk vooruitzicht op de winst.

De laatste drie partijen moesten 1½ punt (of tenminste 1 punt) opleveren

Het was realistisch gedacht, dat de laatste 3 partijen (Christ, Wouter en Marcel) de nodige 1½ punt wel zouden opleveren. Christ wist in het eindspel door slim paard en Loperspel de vijandelijke Toren en twee vrijpionnen te beteugelen, het werd remise. Met 3½- 2½ voor UVS werd ‘t echt spannend. Wouter Dinjens, aan het 1ste bord, had een evenwichtige partij en in het Toren eindspel (met 3 pionnen tegen 4 vijandelijke pionnen) , hoopte hij met subtiel en hardnekkig spel nog remise te behalen, maar het was niet meer mogelijk: 3½-3½.

Marcel Krivec moest de beslissing brengen bij ’n stand van 3½- 3½

Altijd spannend: ‘n laatste beslissende partij. Iedereen erbij. Marcel was dit keer het “slachtoffer”. Er was onnodig pionverlies, maar hij kon tevreden zijn met het bereikte eindspel van paard en pionnen tegen Loper en pionnen van zijn tegenstander. Optimistische stuurlui aan wal hoopten nog op ’n overwinning, maar een gelijkspel was in ieder geval zeker. Helaas kon Marcel de juiste voortzetting niet meer vinden en verloor. Vermoeidheid? Misschien was zijn concentratie ook gebroken doordat rond 4 uur (16.30 uur?) plotseling met het bord naar een andere zaal gesjouwd moest worden, wat wel iemand uit het ritme kan halen.

Hoe dan ook : zo werd het 4½ – 3½ voor Eindhoven, jammer, maar zo is de sport. Uiteraard zullen de spelers zelf veel uitgebreider en preciezer hun partij kunnen verslaan.

1ste Bord: Wouter Dinjens(WIT)- Nico Schellingerhout(Zwart)

2de Bord: Ruud van der Spoel(Zwart)- Loek van Rey (Wit)

3de Bord: Ruud van de Plassche (Wit)- Erik Bouwmans (Zwart)

Mijn tegenstander speelde Siciliaans en trapte op de zevende zet in een simpel valletje. Dat leverde mij een kwaliteit en pluspion op, dus in gedachten had ik het punt al geteld. In plaats van simpel af te wikkelen naar een gewonnen eindspel wilde ik het mooi uitmaken. Mijn plan klopte niet en mijn tegenstander kreeg tegenkansen, waarna het mij niet lukte over te schakelen, mijn concentratie verloor en iets over het hoofd zag waardoor mijn tegenstander eenvoudig remise kon maken. Graag bedek ik deze hele partij met de mantel der vergetelheid.

4de Bord: Marcel Krivec (Zwart) – Dennis van Kuijk (Wit)

DRIE SCÈNES
Mijn tegenstander en ik vonden het achteraf allebei een spannende partij. Alleen: ik verloor, waarschijnlijk onnodig. Drie scènes hadden voor een andere uitkomst kunnen zorgen.


Scène 1: De stelling is gelijk, Fritz geeft licht voordeel voor zwart.
De laatste zet van Dennis, 24. h2-h4 , is fout. Ik kan beslissend voordeel krijgen na 24. .. Db5 25. b3 Tc8, waarna wit de c-pion verliest. Maar ik speel 24. .. Dc7. Echter, nog niks aan de hand.


Scène 2: Inmiddels heeft wit een klein voordeeltje.
De laatste zet van wit, 37. De3-d3 , is niet goed. Ik kan opnieuw in het voordeel komen na 37. .. Kf8 38. Dh7 Lg7. Ik speel 37. .. Th8, waarna zwarts d-pion en wits f-pion van bord gaan. Op zet 43 vergeet ik mijn f-pion te dekken, waardoor ik een eindspel met pion minder moet spelen.


Scène 3: Een ingewikkeld eindspel.
Fritz geeft nu 51. .. Pf4 als enige acceptabele zet voor zwart, en beoordeelt mijn zet 51. .. Kd6 als verliezend. Na het voor de hand liggende 52. Kf2 dachten teamgenoten dat 52… Pf6 de pion zou terugwinnen; het antwoord daarop zou zijn 53. g4. Too complicated for me! 1-0.

5de Bord : Klaus Wüstefeld (Wit) – Arnold vd Heijden (Zwart )

Achteraf bleek dat mijn tegenstander ruim 100 ratingpunten minder had, maar toen hij na de 12de zet mij een “vergiftigde” g7-pion aanbood en ik die aannam (Dg7x) bleek Arnold vd Heijden een levensgevaarlijke tegenstander. Ik kwam verloren te staan: ingesloten dame, matdreigingen langs de g-lijn, geforceerd paardverlies, maar een aantal zetten later waren de rollen volledig omgedraaid. Als bij toverslag kon mijn tegenstander niets meer en moest opgeven. Of het allemaal klopte? Bekijk het zelf maar eens.

6de Bord: Christ Verstegen (Zwart ) – Henny Valks (Wit)

7de Bord : Sjors Clabbers (Wit ) – Roeland Wildemans (Zwart )

Na een niet zo’n geslaagde opening bleef Sjors er voor vechten om er toch nog iets van te maken. Er was inderdaad enig herstel in het middenspel, maar het was niet genoeg. Hij moest uiteindelijk helaas het onderspit delven.

8de Bord : Wim de Jong (Zwart) – Jan Muhammad Mosayee (Wit)

Ik had een tegenstander die het concept van rustig je tijd nemen nog niet tot zich door had laten dringen. Eerst had dit het effect op mij dat ik dacht dat het aan mij lag en ik overduidelijk slechte zetten in de opening deed. Gaandeweg daalde het bij me in dat ik echt steeds beter kwam te staan en uiteindelijk vrij gemakkelijk binnen kon komen. Een prettige partij zonder grote fouten mijnerzijds. Smooth sailing in Eindhoven.

Ik eindig dit verslag met de woorden van Wouter: volgende ronde vrolijk verder!

Share

1 reactie

  1. Klaus Wüstefeld schreef:

    Een verhaaltje over de partij van Jos Clabbers kwam binnen, toen ik het verslag al klaar had en verzonden. Nu kwam er nog een nakomend bericht van Sjors , dat ik graag hier nog even plaats. Sjors Clabbers ( 7de bord) over zijn partij:
    Ik mocht aantreden op bord 7 voor UVS 3, de tegenstanders waren op papier niet al te sterk maar dan moet je het nog wel even laten zien. In de opening offerde ik een pion voor wat actief spel, die nam hij niet aan waarna ik goed kwam te staan. Enkele zetten later verprutste ik het en gaf ik een centrum pion op waarna mijn pionnenstructuur slecht was, ik een pion minder had maar wel actief spel ervoor terug kreeg. Echter was de aanval die ik had niet voldoende en probeerde ik nog een wanhoopspoging om er iets van te maken. Dit leed tot stukverlies en toen kon ik de partij wel opgeven.

    Behalve over de partij van Sjors is er nog veel te zeggen over mijn eigen partij ( van Klaus), maar ja, als je al gewonnen hebt, heb je wat minder zin om het verder te analyseren. Ook over het eindspel van de partij van Marcel ( 4de bord) is nog veel te zeggen. Heel interessant lijkt me de voortzetting na 51…, Pf4 wat we ook zagen toen we rond het bord de partij volgden. Het paard kan dan op pionnenjacht gaan, zodat daarna de Koning van Marcel dichterbij kan komen. Interessant eindspel .

Geef een reactie