UVS betrokken bij oplossing van geheimzinnige verdwijning

Onze voorzitter Lambert Hofman werd door de heer Piets uit Molenhoek gevraagd mee te doen aan het recherchewerk.

Dat UVS er is om ervoor te zorgen dat veel mensen plezier kunnen beleven aan de schaaksport, dat wist iedereen, maar dat UVS (en met name onze voorzitter Lambert Hofman) een sleutelrol zou spelen bij de oplossing van een verdwijning, dat had niemand verwacht. De grote helden in dit drama waren echter de heer Piets en zijn zoon te Molenhoek. Als er na “Flikken Maastricht” en “Flikken Rotterdam” ook nog een “Flikken Molenhoek” geproduceerd zou worden, dan zouden daar goed de heer Piets en zijn zoon in gepast hebben in de rol van Rechercheur Piets en zijn maatje. De hoofdrechercheur is traditioneel de persoon die alles in goede banen leidt, en zijn maatje lijkt onbelangrijk, maar door een slimmigheidje weet dit maatje dan vaak wel de oplossing te vinden. Zo ook in dit geval. Het verhaal is veel uitgebreider en ingewikkelder, maar ik zal het verhaal kort houden.

Bankje langs de Maas
Afgelopen zondag besluiten Klaus Wüstefeld en zijn vrouw Cilia een mooie fietstocht te maken over de dijk langs de Maas. Ergens op een bankje gaan zij even uitrusten: een prachtig uitzicht over de velden, een afwisseling van bomen, met in de verte de zeilen van de boten, die over de Maas voorbijkomen, maar ja, je kunt daar niet eeuwig blijven zitten, het wordt tijd om weer naar huis te gaan.

Verdwenen
Thuis ruimen we de fietstassen leeg en constateren tot onze schrik dat mijn jas er niet is. Ik heb de jas wel even aangehad, maar tijdens het rusten op het bankje langs de Maas heb ik daar mijn (zomer)jas neergelegd en ik heb hem daar laten liggen. Snel pakken wij de auto en zoeken de weg terug naar het bankje langs de Maas bij Nederasselt: de jas bleek verdwenen. Het erge was dat in de zakken van die jas niet alleen een beetje geld zat, maar ook de huissleutel en alle belangrijke pasjes en identiteitsbewijzen. Wie zoiets heeft meegemaakt, begrijpt dat een lichte vorm van paniek zich van mij meester maakte. Pasjes en sloten die vernieuwd moeten worden en nog veel meer ongemak en onkosten….

De rechercheurs
Wie heeft de jas meegenomen. Goed volk? Mensen met kwade bedoelingen? Zonder succes thuisgekomen blijkt dat er gebeld is door Lambert Hofman. Mijn hoofd staat niet naar schaakzaken, maar ik bel hem terug. Mario (vrouw van Lambert) aan de telefoon: we krijgen een telefoonnummer in Molenhoek, waar de jas zou zijn. Opluchting!!! De heer Piets, een vrolijke burger uit Molenhoek vertelt zijn verhaal. Hij heeft op grond van gegevens in mijn zakken al flink wat “recherchewerk” gedaan, allerlei telefoontjes hier en daar. “Maar wat heeft UVS en Lambert Hofman daarmee te maken?” is natuurlijk de vraag van de lezer en ook onze vraag aan de heer Piets. Nu komt het maatje van “rechercheur” Piets in beeld, zijn zoon (Levi, als ik het goed begrepen heb). Levi had een even slimme als eenvoudige manier gevonden om mij op te sporen. Geachte lezer: probeer het zelf maar. Op de computer zette hij de naam “Klaus Wüstefeld” bij Google neer. Toen werd duidelijk dat ik schaker bij UVS was. Gehinderd door privacywetgeving kon hij mijn adres en telefoonnummer niet vinden, maar wel het telefoonnummer van onze voorzitter Lambert, die het speurwerk afrondde door mij op te bellen. Tot slot: wij zijn blij met de eerlijkheid van de Molenhoeker , de heer Piets.

Share

Geef een reactie