UVS 3 onderscheiden met een schaakplaquette

Het was de laatste gemeenschappelijke speeldag van de promotieklasse, zaterdag 21 april. Er werd gespeeld in een denksportgebouw te Apeldoorn. Tevoren hadden we al een feestelijke eethappening gepland in “ETEN EN DRINKEN” aan de Groesbeeksedwarsweg, omdat we aanvoelden dat we die dag zouden winnen. We waren extra gemotiveerd, omdat een matchpunt misschien nog van betekenis kon zijn voor UVS 2, dat ook in de promotieklasse speelde. Doetinchem had een zeer klein theoretisch kansje om op de tweede promotieplaats te eindigen, de plek die ook door UVS 2 geambieerd werd. Pepijn schreef daar al iets uitgebreider over in zijn verslag van UVS2.

Een spannend laatste half uur

Ik zal heel beperkt en oppervlakkige het spannende verloop van de wedstrijd weergeven, mogelijk hier of daar niet helemaal correct, maar hierna zullen de spelers zelf beter en uitgebreider hun partij beschrijven. Ons doel was dus minstens 4-4. Het ging goed, we waren snel op koers: Jorik scoorde spoedig een halfje, daarop volgde Klaus na zo’n 2 uur eveneens met een halfje. Lambert zette daarna via een ouderwetse Cambridge Springs-verdediging met zwart (!) de aanval in en schoof zijn tegenstander professioneel aan de kant: 2-1 voor UVS. Naar later bleek was dat de enige winstpartij. Daarna volgden helaas twee verliespunten, waardoor het laatste half uur van de middag weergaloos spannend werd. We stonden met 3-2 achter: slechts 2 winstpartijen waren genoeg om het begeerde ene matchpunt binnen te halen. UVS 2 hoefden we niet meer te redden. UVS 2 zelf was wel goed bezig, maar de theoretische kans op een promotieplaats was er niet meer. Toch wilden wij zelf dat ene matchpunt wel binnenhalen, want die avond zouden we nog een reden moeten hebben om een feestje te vieren bij “Eten en drinken”… Alles was nog mogelijk, want de 3 partijen die nog bezig waren, konden alle drie heel goed op winst uitlopen. Ron van Dijk aan bord 4 wist zijn tegenstander langs de g- en de h-lijn ernstig te bedreigen (met de vijandelijke Koning op h8). De pionnenstelling van zijn tegenstander zag er bovendien nog eens zwak uit. Simon van Dijk aan bord 3 had na een slimme partij een stelling, waarin hij met dame en paard het moest opnemen tegen 2 torens en paard, minstens remise en misschien winstkansen. En Elwin Berlijn aan bord 1 had na een spannende en soms moeilijke partij een eindspel met toren en een krachtige loperdiagonaal bereikt met daarbij ook nog een vrijpion. Je kon hopen op een overwinning. Dus 3 kansen op winst, terwijl we 2 winsten nodig hadden. Alleen Elwin wist uiteindelijk na ’n lange strijd nog een mooie remise te bereiken. De andere twee partijen gingen verloren. Ron kon met zijn dreigingen langs de g- en h-lijn geen winst forceren en moest zelfs materiaal verliezen bij een poging om een dreigende promotie van zijn tegenstander te voorkomen. Simon maakte in hevige tijdnood een blunder, terwijl hij heel aardig bezig was geweest om met zijn dame en paard gevaar in de stelling te brengen.

Dat de einduitslag 2½ – 5½ in ons nadeel uitviel, is zeer geflatteerd, m.a.w. dat Doetinchem ons had overspeeld, kan absoluut niet gezegd worden.
De toespraak die aan het einde van de middag werd gehouden ging niet alleen over kampioenen en topscorers en over toekomstplannen van de OSBO en KNSB , maar ook over UVS 3 , dat na 9 wedstrijden niet verder was gekomen dan NUL punten. Daarom werden we geridderd met de poedelprijs. Er viel ons een warm applaus ten deel, dat wij met groot genoegen over ons heen lieten komen. Eindelijk applaus! Hoe dan ook: ieder teamlid kreeg na de toespraak een soort plaquette, ‘n alternatief schaakspel. Daarnaast had de OSBO gezorgd voor een feestelijk tintje door een dame rond te laten gaan met kleine kippenboutjes en nog meer van die hapklare zaken. Maar laten we kijken naar de door de spelers zelf becommentarieerde partijen, voor zover die er zijn.

Bord 1 Elwin Berlijn (Zwart) – Theo Goossen

Elwin gaf een korte omschrijving van zijn partij. Ik zal het verhaal iets aanvullen. Elwin mocht het seizoen afsluiten op bord 1. Je mag aannemen dat er op dit bord pittig gestreden wordt… en dat gebeurde ook. Even leek onze man al snel de volle buit binnen te krijgen, maar hij vergat na 9 zetten stukwinst te incasseren. Toen hij dit verzuim ontdekte, moest hij wel gebaald hebben, zo schat ik in. Tegenstander Goossen kon ook schaken, zette de stelling vast en won vervolgens een pion. Elwin moest zich gaan verdedigen, maar dat deed hij zodanig, dat de Doetinchemmer geen mogelijkheid kon vinden om de beslissende slag te slaan. Integendeel, Elwin wikkelde af naar een eindspel waarin hij zelfs kansen leek te krijgen: met de loper op de belangrijke diagonaal a8-h1, een actieve toren en een vrijpion op de koningsvleugel. Tegenstander Goossen moest hard werken voor de remise: ½ – ½.

Bord 2 Jorik Quint (Wit) – Sander van Vucht

Ik had Jorik nog aan de telefoon, waardoor ik een zeer beperkte omschrijving van zijn partij kan geven. Na een omweg van zetten was hij in een soort Franse opening gekomen. Bij mijn rondgang heb ik dat nog zeer oppervlakkig gezien: daarbij was zijn dame zeer ondernemend en bedreigend. Tegenstander Sander van Vucht liet zich daardoor echter niet afschrikken, maar vond de juiste tegenzetten, waardoor remise voor de hand lag: ½ – ½ .

Bord 3 Simon van Dijk (Zwart) – Henk Riepma

Bord 4 Ron van Dijk (Wit) –Henry Veneman

Bord 5 Marcel Krivec ( Zwart) –Cees Nederkoorn

Bord 6 Klaus Wüstefeld (Wit) – Roel Evertse

Ik weigerde ( met 1.e4,Pf6 2. Pc3) in te gaan op de Aljechin . Na een vrij rustige opening kon ik de stelling zodanig vastleggen, dat de ene Loper van mijn tegenstander achter zijn eigen pionnen was ingesloten. Dat leek een voordeeltje voor mij. Toen bood hij remise aan, omdat hij dacht, dat hij iets slechter stond. na een grondige analyse van de stelling ontdekte ik , dat mijn voordeel niet echt groot was en er geen winstkansen meer waren. Remise.

Bord 7 Lambert Hofman ( Zwart) – Iloy Timmerman

In mijn tienerjaren heb ik ooit de Cambridge Springs-verdediging bestudeerd. Hoewel dit lang geleden is en het ook vele jaren geleden is dat ik de verdediging op het bord heb gehad, blijkt ook nu weer, wat eenmaal is opgeslagen in het z.g. permanente geheugen, nooit verloren gaat. Met 6… Da5 ontstaat de karakteristieke stelling voor de Cambridge-Springs.

Bord 8 Bert-Jan Boer (Wit)- Henny Haggeman


Terugkijken op het seizoen

Het is duidelijk. We hadden dit seizoen onvoldoende gescoord. Bij vlagen werd er wel goed gespeeld tegen spelers die vaak flink hoger in de rating zaten. Maar door pech of blunders misten we ook vaak het verdiende loon. En… hoe vaak verloren we niet met 3½ – 4½? Om na 8 of 9 wedstrijden te spreken over een team-topscorer met slechts 3 punten, klinkt een beetje belachelijk. Daarom ziet u hieronder alle prestaties op een rijtje.

Feestje

We trokken met ’n feestelijk gevoel naar “Eten en Drinken” om “de poedelprijs” te vieren. Een gezellig pleintje aan de Groesbeeksedwarsweg met verschillende cafés en eetgelegenheden. Een aanradertje, vooral bij mooi terrasweer. Nadat Lambert met een royaal gebaar zijn bierglas van de tafel veegde over de stoel die voor Elwin was gepland, hebben we nog genoten van de zwoele avond . Natuurlijk werd er naast de gebruikelijke grappen ook nog serieus naar de schaakpartijen gekeken. Lambert had zijn eigen geliefde schaakbordje meegenomen, maar dat paste niet op de tafel. Drie bloempotten moesten verwijderd worden. Voordat ik het wist stond ik bij ‘n tafeltje iets verder, waar twee dames zaten zonder bloempotten: “Dames, deze bloemen worden u aangeboden door die mannentafel daar”. Voor sensatiebeluste nieuwsgierigen: het waren dames van rond de 80 jaar. Het schaakbord kon nu wel geplaatst worden. Een oudere heer kwam nog bij ons staan en stak een lofrede af over de schoonheid van het schaakspel; wonderlijk was dat hij zelf niet kon schaken. Tijdens en na het etentje werd natuurlijk onze teamleider Marcel bedankt voor zijn inzet en op een voetstuk geplaatst, ondanks onze score van NUL punten. Zo zijn schakers nu eenmaal. In de voetbalwereld zou de teamleider al drie ronden eerder de laan uitgestuurd zijn. Hoewel er die avond nog veel heikele onderwerpen aan bod kwamen, stop ik hier mijn verslag.

Bron foto’s: Schaakstad Apeldoorn

Share

Geef een reactie