Schaken in Helsinki (13)

erikbigHelaas, HSK heeft het niet gered. In het laatste schaakweekend van de Suomen Liiga verloren we alle wedstrijden waardoor we op de voorlaatste plek eindigden voor KarjUra uit Karjaa maar ruim achter KS-58 uit Helsinki. Kansloos waren we omdat op vrijdag onze sterkste vijf en zaterdag en zondag onze sterkste vier spelers niet meededen. ‘So much’ voor de Finse teamspirit!

De laatste drie ronden worden altijd in één weekend in maart gespeeld. Vrijdag begint de wedstrijd altijd om 18:00 uur zodat ik meteen van mijn werk achter het bord moest plaatsnemen tegen TuTS uit Turku. Niet echt prettig, maar het was wel een ervaring om voor het eerst tegen een Russische grootmeester met een ELO van boven de 2600 te spelen. Kortom, toen ik spelend aan het eerste bord opgaf had ik meer dan twee uur nagedacht en mijn tegenstander een klein kwartiertje! We verliezen met 6½ – 1½. Joose Norri, die inmiddels wel een license heeft (en dus ook een mobiele telefoon: zie de vorige aflevering!) weet zowaar te winnen!

De volgende dag begint de wedstrijd zoals gebruikelijk om 12:00 uur. Als ik de Shakkiareena binnen kom, loopt de wedstrijdleider Jarmo Haverinen meteen naar me toe en vraagt aan mij op wat agressieve toon om mijn jas uit te doen. Ik vraag waarom, waarop hij zegt dat hij een bandje om mijn arm moet doen. Waarom? vraag ik verbaasd. Dan pas legt hij uit dat Pekka Palamaan (een erelid van HSK die meer dan 20 jaar voorzitter is geweest van de club) is overleden en dat alle spelers van HSK met dit rouwbandje om spelen omdat hij vandaag begraven wordt. Later blijkt dat Jarmo ook bij HSK speelt; dat Pekka op 17 februari is overleden op 90-jarige leeftijd en dat zijn vrouw 10 dagen daarvoor was overleden.

Antti Lehto en ik met rouwband voor de aanvang van de wedstrijd


Antti Lehto en ik met rouwband voor de aanvang van de wedstrijd.

Antti doet mee zodat ik dit keer op bord 2 speel. We moeten tegen JyS uit Jyväskylä. Ik speel best een leuke partij. Krijg ik mijn geliefde 5. Pc3 variant tegen het Benkoe-gambiet voor het eerst in mijn leven de beste zet 8. .. g5 tegen en daarna het voor mij volstrekt onbekende 10. .. Ld7. Ik offer twee pionnen, krijg aardige compensatie maar blunder op zet 28. We verliezen weer met 6½ – 1½.

De verrassing van deze zaterdag is het verlies van Shirov, een boom van een schaker trouwens. Tammer Shakki uit Tampere heeft hem voor het laatste weekend gecontracteerd net als een andere Letse grootmeester, Arturs Neiksans, dit om kansen op het kampioenschap te behouden. Het mag niet baten: samen halen ze slechts 3 punten uit zes wedstrijden en het team eindigt op een teleurstellende vierde plaats (de eerste twee plaatsen geven recht op deelname aan het Europese kampioenschap voor teams).

Zondag is de laatste wedstrijd met dezelfde aanvangstijd als zaterdag. We moeten tegen MatSK uit Espoo, het team van Daniel Ebeling. Veel maakt het allemaal niet meer uit: wij gaan degraderen en zij worden derde. We verliezen met 5½ – 2½. Vooraf zeg ik nog tegen onze zevende bordspeler Teemu Tiinanen dat het toch wel frustrerend is om telkens met wit te moeten verliezen. Het had niet gehoeven. Na afloop vraagt mijn tegenstander waarom ik niet met 20. Pxd5 gevolgd door 21. Lc6 naar remise afwikkelde. Tja, had ik wel gezien, maar dan hou je een stelling over die ik als “boring” kwalificeerde. Hij keek wel een beetje verbaasd toen ik dat zei want wie wil er nou niet remise tegen een sterkere tegenstander! Ach, lekker schaken gaat me toch boven wat SELO-puntjes al zal het Finse meesterschap wel erg lastig worden in seizoen 2018 – 2019!

Na afloop geeft ik de overgebleven leden van het team een hand (wat met enige verbazing wordt beantwoord) met ‘een tot volgend seizoen groet’ en ga lichtelijk teleurgesteld naar huis. Voor de liefhebbers van rijtjes: de einduitslag is te vinden op http://www.shakki.net/pelaaminen/turnaukset/liiga.html.

Met schaakgroet en tot volgend seizoen!

Erik van de Plassche

Eerdere afleveringen:

Share

Geef een reactie