Tsja, nog even over die promotiekansen …

We wisten dat de thuiswedstrijd tegen Rokade 1 belangrijk en niet gemakkelijk zou zijn. We moesten sowieso winnen om de kampioensschapskansen in eigen hand te houden, maar Rokade is ook gewoon een concurrent voor de topposities in de eindstand. Als het goed is promoveren er namelijk twee teams en daar willen we natuurlijk wel bij staan aan het eind van de competitie. Nou, daarvoor moeten we toch een beetje beter ons best gaan doen in de resterende vier ronden.

Bij Tsjisang leek het als eerste mis te gaan. Op bord 6 speelde hij een wel heel frivole variant tegen het Russisch, als we zo tenminste nog het wegblunderen van een pion na een zet of acht mogen aanduiden (“in snelschaak had ik er wel succes mee”, aldus Tsji na de partij). Ik had andere problemen op bord 1: mijn tegenstander speelde een wat minder gebruikelijke zet in een van de hoofdvarianten in de Draak waarna ik diep in de denktank moest om proberen te herinneren hoe dat ook allemaal weer in elkaar stak. Kort gezegd, dan liep niet helemaal goed. Mijn tegenstander speelde het verder gewoon goed en de nederlaag was verdiend.

Intussen stonden Ivar, Arno en Ruud best OK, bij Wouter en Hans leek er niet veel aan de hand, alleen Jeroen stond minder. Dat zag er dus nog niet al te slecht  uit. Zeker niet toen Tsji tot mijn verassing vlak nadat ik opgaf remise bleek te zijn overeengekomen. Ik kreeg er dus wel weer vertrouwen in.

Ruud won op bord 3 maar het was niet echt een partij uit een stuk. In de opening leek Ruud voordeel te hebben verkregen, maar dat verwaterde nogal, misschien stelde het ook niet veel voor. Op het eind kon Ruud met een eenvoudige combinatie echter materiaal winnen waarmee het eigenlijk meteen uit was. Arno stond beter, maar het leek met een oog op zijn tijd beter om het remiseaanbod aan te nemen.

Hans moest ook in remise berusten, maar achteraf blijkt dat zijn tegenstander in de slotstelling wel voor meer had kunnen spelen dan zetherhaling.

Jeroen had de mazzel dat zijn tegenstander het niet niet zo handig speelde. Even voordat we de partij oppakken, stond zwart volgens mij echt een stuk beter dan wit. Hier het slot, wat ook niet helemaal vlekkeloos was:

Alleen Wouter en Ivar waren nog bezig. Wouter stond op dat moment al tamelijk slecht, nadat hij eerder voordeel had weggegeven (partij volgt later). Maar Ivar had in het middenspel een pion gewonnen en zijn tegenstander had even later zelfs een stuk gegeven voor rommelkansen. Eigenlijk leek het me een technische kwestie, maar Ivar had het al aardig weten te verprutsen voor we in de partij springen:

Dat was dus een niet zo prettige ontknoping van deze schaakmiddag …

[Red.: klik hier voor het verslag van Rokade.]

Share

1 reactie

Geef een antwoord