UVS 2 weer op juiste spoor met overwinning op VDS 1

De avond voor de wedstrijd ontving ik een mailtje van onze tegenstander: ze zouden helaas bord 1 open moeten laten omdat ze geen invaller konden regelen. Op zich netjes dat ze het meldden, maar het betekende niet dat een van ons nu thuis kon blijven, want als beide spelers niet op komen dagen, is de uitslag volgens mij 0-0. Ik zag die mail overigens pas zaterdagochtend en besloot dat ik dan maar als het ware als non-playing captain zou optreden. Bij aankomst bleek het ongeluk VDS nog zwaarder getroffen te hebben, want ook hun zesde bordspeler kwam niet, vanwege ziekte. Zodoende pakte ook Hans Quint een punt voor ons zonder te spelen en stonden we meteen al 2-0 voor, maar er was toch nog wel wat spanning in de wedstrijd.

Na twee uurtjes spelen leek het op de meeste borden wel goed te lopen, alleen bij Tsjisang was het een chaos, maar daarover later meer. Ogenschijnlijk stonden Ivar Heine (bord 2) en Dennis Breuker (bord 3) prima, maar ze verbruikten allebei wel veel tijd. Bij Ivar leverde dat denkwerk uiteindelijk wel een pion op, maar de partij leek een paar zetten later toch op een nederlaag uit te gaan draaien:

Deze remise was dus eigenlijk een meevaller. De remise die ongeveer tegelijkertijd bij Dennis tot stand kwam, was niet helemaal naar de zin. Dennis had wel het beste van het spel, maar te weinig tijd over om met vol vertrouwen voor de winst te gaan. In de analyse achteraf bleek hij toch wel een stuk beter te hebben gestaan. Een remise was op zich niet verkeerd voor de stand van de wedstrijd. Hoewel … Arno stond niet zo denderend en bij Tsjisang was het een lekker puinhoop die moeilijk te doorgronden was. Dit konden ook zomaar twee nullen worden. Jeroen Clermonts (bord 7) en Wouter Dinjens (bord 5) stonden echter wel lekker.

Tsjisang was bezig met het betere koffiehuisschaak. Lange tijd was bepaald niet duidelijk of ie nu verloren stond of toch voldoende rommelkansen had. De analyse achteraf liet van alles zien, wat tijdens de partij iedereen ontgaan was:

Wouter Dinjens speelde een puike partij en stelde de teamwinst zeker.

Jeroen stond de hele partij zeker niet slechter, maar hield toch wat te weinig over in het eindspel om vorderingen te maken, hoewel hij het nog lang probeerde. Alleen Arno Sprinkhuizen was nog bezig en het slot was erg spannend.

Een dikke overwinning van 6½-1½ dus en we houden zicht op het kampioensschap.

Share

Geef een antwoord