De Schaakmaat 1 – UVS 3

-2 uit 9; het kan. Schaakmaat kende een geplaagd seizoen. Door 1x slechts 4 spelers op te kunnen stellen belandde men in de min…
Eigenlijk ten onrechte, want hun jonge spelers beten in de laatste ronde behoorlijk van zich af..

Dat hun oude garde te veel vertrouwde op routine bleek wel in de partij van Tsji; Tom Galjé zocht gesloten Siciliaanse structuren en aanvalslijnen, maar kwam na te weinig rekenwerk van een koude kermis thuis.

Jorik was vriendelijk voor zijn jonge tegenstander in een Sveshnikov; een pion werd meegegraaid en ondanks dat Jorik kon rekken en de eer had als laatste nog te spelen op deze gezamenlijke eindronde, week het Schaakmaatje niet en tikte het kundig uit.
Dat had Mathijs – die consequent met een toren (Ta6..!) op pionnenroof ging – ook kunnen overkomen. Zijn tegenstander zag te veel mooie dingen in een stelling die eigenlijk snel een mat had kunnen opleveren. Daardoor overdonderd vergat hij evenwel de tijd… en verloor.

Ook Rob had de tijd uiteindelijk in zijn voordeel: zijn tegenstander (ook jong en nog ‘alles-winnen-ziend’) kreeg het voor mekaar om een uur over zijn 5e zet na te denken… Dat brak toch op. Training zou bij Schaakmaat wonderen kunnen doen..

Nee, dan onze oude garde! Die was wél bijtijds wakker. Zowel Ruud als Thomas verloren ergens een pion; maar geen paniek: beide schoven het rustig naar remise.

Dus, als schrale troost, een beker voor de 3e plaats… Hadden we maar van het Kasteel moeten winnen. Gezellig met UVS 2 volgend jaar in de promotieklasse. Ik kijk al uit naar de onderlinge wedstrijd…

Share

Geef een reactie