In de schaduw van…

Op 1 april kwam Voerendaal bij UVS op bezoek met een duidelijke agenda: winnen om het kampioenschap veilig te stellen. Wij daarentegen hadden nog te kampen met het degradatiespook, dat, hoewel enigszins verdreven na onze vorige overwinning, toch nog niet helemaal uit het zicht was. We waren dus niet per se geneigd om hen vandaag wat tegemoet te komen en om 12:00 ging dan ook een lange en zware schaakmiddag van start.

‘The odds were not in our favour’, zou men kunnen zeggen, maar we hadden gemiddeld slechts 60 ratingpunten minder en waren we dus verre van kansloos. Dit betekende echter wel dat we op de meeste borden een op papier duidelijk sterkere tegenstander aantroffen. De eerste uitzondering hierop was Hans, die slechts 7 ratingpunten van zijn tegenstander Wantola verschilde. Er lag dus een boeiende krachtmeting in het verschiet en we werden niet teleurgesteld.

Hoewel Anton dit jaar niet bijzonder goed lijkt te liggen bij Caïssa, heeft hij met de rest van het pantheon kennelijk geen problemen en Vrouwe Fortuna schoot vandaag dan ook vrolijk te hulp. In wederzijdse tijdnood gebeurde er namelijk iets opmerkelijks, zoals u hieronder in zijn eigen woorden kunt lezen.

‘Mijn eerste externe overwinning van dit jaar, maar niet helemaal regelmatig tot stand gekomen. Met constant een klein minnetje offerde ik uiteindelijk een toren tegen pion en koningsindische loper. Dat leverde een complexe stelling op met een wat groter minnetje. Speculerend op wederzijdse tijdnood koos ik voor een scherpe, opportunistische zet. Toen ik mijn klok indrukte, voelde ik tot mijn verbazing geen enkele weerstand; mijn tegenstander bespeurde mijn verbazing en verstarde. Zo keken we samen naar de wegtikkende seconden op zijn display: 4…3…2…1…
De wedstrijdleider meldde na afloop dat mijn tegenstander vergeten was zijn klok in te drukken. Ongelooflijk… Versmaden kon ik het punt uiteraard niet, maar het zoet der overwinning smaakte er duidelijk minder om.’

Guido had een zware middag tegen Johannes Mundorf (2220). Hij moest ergens een pion inleveren en kreeg uiteindelijk het volgende moeilijk te verdedigen eindspel op het bord.

Guido: ‘Dit is bijna studieachtig, en ik verloor het helaas. Ik meende dat ik met pionnen op f6 en h5 beter zou kunnen verdedigen dan met pionnen op f7 en h6. Dit bleek een misvatting, en mijn eerste zetten in dit eindspel (f6 en h5) hebben de remisemarge verkleind naar nagenoeg 0, aangezien het dan voor de koning van de tegenstander makkelijker te belopen is. Weer een goede les geleerd!’

Op bord 2 speelde Jaap tegen IM Christian Braun. Jaap kwam sterk uit de startblokken en wist zwart aardig vast te zetten. Helaas is het vasthouden van zo’n plusje vaak een van de lastigste dingen om goed te doen, aangezien het met een enkele onnauwkeurigheid gedaan kan zijn met je initiatief…

Joost had een moeilijke pot tegen de jonge FM Valentin Buckels. Toen hij voor een heftige koningsaanval koos, bleek duidelijk dat de jongeman hier niet van onder de indruk was en deze sloeg de aanval dan ook zeer beheerst af. Hoewel dus niet helemaal correct, is het aanvalsspel van Joost wel boeiend om te zien!

Maarten speelde op bord 3 een solide partij tegen FM Patrick Driessens. Na een rustige opening leek zwart heel goed te staan, maar Marcel wist met subtiel spel de partij beetje bij beetje naar zich toe te trekken.

Zelf mocht ik aantreden tegen de GM van het stel, Daniel Hausrath. Ter voorbereiding had ik enkele varianten bestudeerd die hij wel eens speelt en mijn inschatting bleek goed te zijn, omdat ik tot aan zet 16 heb mogen blitzen. Waarom Hausrath in de opening zo lang na moest denken weet ik niet, maar feit was dat ik bij zet 16 meer tijd had dan aan het begin en mijn tegenstander een slordig halfuurtje minder. Dit halfuur extra kwam tijdens de partij goed van pas.

Intussen wist Paul de sterke IM Oscar Lemmers op remise te houden, maar had Dennis zijn vlag moeten strijken, zodat we met 4 – 5 achter stonden. Alleen Lukas was nog bezig en die is dit seizoen wel behoorlijk goed in vorm, zodat er nog volop hoop leefde bij UVS voor een gelijkspel. Het ingewikkelde dame-eindspel leek lange tijd alle kanten op te kunnen gaan, maar uiteindelijk bleek er geen winst in te zitten. Met de handdruk was de 4,5 – 5,5 een feit en kon Voerendaal de champagne ontkurken.

Hopelijk is hun kater begin mei wel weer over: dan mogen zij namelijk onze naaste degradatieconcurrent De Wijker Toren terugfluiten. Om klassebehoud helemaal in eigen hand te houden is een overwinning tegen Venlo echter wel nodig, dus we weten wat ons 6 mei te doen staat!

Share

Geef een reactie