Het sprookje dat niet bewaarheid werd

Zaterdag 17 januari stond de krachtmeting tussen het eerste van UVS en Delft op het programma. Ik had het genoegen opgehaald te worden door Dennis en Joost en onder het genot van een muziekje, variërend van symphonic metal tot christmas blues, kwamen wij mooi op tijd aan in de speelzaal. Om 13:00 uur begon de match en de eerste resultaten lieten lang op zich wachten: pas tegen de avond verschenen de eerste resultaten op het scorebord.

David was als eerste klaar met zijn partij en moest het hoofd bieden aan IM Joost Michielsen. Van David heb ik geen partijanalyse ontvangen, maar een blik op het verslag op de website van DSC (http://www.delftseschaaksite.nl/?type=news&id=5066) maakte mij duidelijk dat een analyse met een schaakprogramma technisch gezien nog lastig zou zijn geweest. Davids tegenstander bleek namelijk een onreglementaire zet uitgevoerd te hebben, toen hij rokeerde met een toren die al gespeeld was. Dit was aan beide spelers ontgaan en had dus geen gevolgen voor de partij, maar het is wel interessant te zien dat onreglementaire zetten zelfs bij IM’s voor kunnen komen.

Kort hierna was Guido klaar: in een rustige partij tegen Martine Middelveld wisten beide spelers geen voordeel te bereiken. Na een grote stukkenruil resteerde een pionneneindspel met de dames op het bord, waar verder geen muziek meer in zat. De vrede werd dan ook snel getekend.

Anton had geen gemakkelijk tegenstander getroffen in Joram op den Kelder. Gedurende het grootste deel van de middag moest Anton een mindere stelling verdedigen, maar in de tijdnoodfase werd het plotseling erg spannend. Lees hieronder zijn analyse.

Bij Lukas leek zich gedurende lange tijd het omgekeerde scenario af te spelen. Hij begon sterk en kwam beter te staan, maar uiteindelijk lukte het hem niet om het voordeel vast te houden en ging hij in de tijdnoodfase de mist in. Tegenstander Sten Goes speelde het vervolgens netjes uit en bracht de score op een voor ons pijnlijke 3,5 – 0,5 achterstand.

Op de rest van de borden leken we echter wel prima te staan: Dennis was met een sterke aanval bezig, Joost had een gezonde pluspion, Luuk had zojuist een mindere stelling om weten te buigen naar een betere en Jaap stond na een enerverend partijverloop intussen ook beter. De strijd leek dus nog lang niet gestreden, toen wederom in de tijdnoodfase rampspoed toesloeg in de partij van Jaap.

Zelf mocht ik op bord 6 tegen Lisa Hortensius aantreden. Al vroeg in de opening was ik op onbekend terrein en moest ik de zetten zelf achter het bord verzinnen. Dit lukte slechts ten dele en ik kwam wat minder te staan. Na wat stukkenruil vond mijn tegenstander echter niet de optimale voortzettingen en kon ik met een pionoffer de angel uit de witte stelling halen, waarna het eindspel relatief eenvoudig remise te houden was. Hoewel ik daarmee zeker niet ontevreden was, stond het nu wel 5-1 voor de thuisclub en leek een gelijkspel slechts in theorie haalbaar, totdat ik eens beter ging kijken naar hoe we er op de resterende vier borden nu eigenlijk echt voorstonden.

Om te beginnen had Luuk af weten te wikkelen naar een beter eindspel en wist met wat hulp van zijn tegenstander Matthieu Freeke het punt binnen te halen. Een bijzonder knappe prestatie en een steun in de rug voor de Benkoliefhebbers onder ons!

Hoewel voor Jaap de droom om met vijf uit vijf de kerstvakantie in te gaan helaas niet uitgekomen was, is hij natuurlijk alsnog met kop en schouders onze topscoorder! Deze titel mocht Dennis vorig jaar gedurende een flink aantal rondes met trots dragen, toen UVS1 in de eerste klasse debuteerde. Dit jaar leek Dennis even vergeten te zijn hoe hij ‘m dat toen ook al weer lapte, maar gelukkig kwam daar vandaag weer een partij zoals we die van Dennis hebben leren kennen. Een genot om naar te kijken!

Ook Joost deed vrolijk mee met deze wederopstanding van UVS1: in een rustige opening maakte hij slim gebruik van enkele trage openingszetten van zijn tegenstandster en opende de stelling. De druk die hij daarmee wist te creëren leverde hem een mooie pion op die hij ten slotte in het eindspel wist te verzilveren. Boeiend om te zien hoe Joost deze stelling met vaste hand naar de winst voert!

Nu stond het zowaar slechts 5 – 4 in ons nadeel en zou Maarten onze huid nog kunnen redden. Helaas bleek dit sprookje te mooi om waar te zijn en was zijn plusje in het dame-eindspel op dat moment te klein om het verschil te maken. Hiervoor was er echter wel van alles gebeurd in zijn partij en zeker zijn analyse van het eindspel is leerzaam om door te lezen!

Zo gingen we uiteindelijk toch ten onder. Een welverdiende overwinning voor het sterke spelende DSC, dat nu zelfs een gedeelde tweede plaats bekleedt. Wij moeten het momenteel doen met een gedeeld zesde plaats en hebben nog wel wat te laten zien eer we uit de gevarenzone vandaan weten te komen. Met nog vier rondes te gaan is er echter nog genoeg mogelijk en kunnen we in het nieuwe jaar tegen de Wijker Toren laten zien wat we waard zijn!
Tot slot aan eenieder die dit nog in december leest: fijne feestdagen en alvast een gelukkig nieuwjaar!

r5
r5s

Share

Geef een reactie