Voorzichtig beginnetje van UVS 3 in de promotieklasse

Op zaterdag 17 september was het zover: UVS 3 debuteerde in de promotieklasse tegen VDS uit Beekbergen. Nu wilt u zeker weten hoe het gegaan is? Welnu: The Chain Saw Massacre is er niets bij.

Toch is er niet slecht gespeeld door UVS, oordeel zelf aan de hand van de partijen hieronder met commentaar van de spelers zelf. Na 3 uur spelen was er eigenlijk niet zoveel aan de hand. Er is gestreden en voor het nodige vuurwerk gezorgd, maar in het laatste speeluur vielen de punten als rijpe kersen de verkeerde kant op.

De volgende ronden kunnen alleen maar beter gaan qua score!

img_4690

img_4687 img_4688

Bert-Jan liet zijn partij vergezeld gaan van de volgende toelichting:

De voorbereiding op mijn debuut als invaller in de promotieklasse bestond uit een uurtje vluggeren met Suzanne, Tobi en Ron tijden het wekelijkse UVS internetvluggertoernooi op Lichess. Ik eindigde als tweede achter de ongenaakbare Ron “Rocket Ronny” van Dijk. Met de vorm zat het dus wel goed. Toch was ik best zenuwachtig, want het vooruitzicht van schaken op zaterdag, in dezelfde ruimte als Jan Timman, ja dat doet wat met je als 3e klasse onderbonder.

Na een paar zetten ontspan ik enigszins; ook in de promotieklasse blijkt menigeen dus maar wat te doen in de opening. Even denk ik er zelfs een miniatuurtje uit te kunnen persen. Maar dan, op zet 22, gebeurt het: ik word getroffen door een hongerklop die ik alleen ken van het wielrennen. Je hebt te weinig gegeten en het licht gaat compleet uit.

Ik denk dat ik een stuk wegblunder en daarmee een groot deel van mijn voordeel weggeef. Dit valt eigenlijk wel mee maar een schaker met een hongerklop komt in een zone terecht waarbij hij slechts in staat is tot mechanisch eendimensionaal actie-reactieschaak. Ideeën en plannen genereren wordt totaal onmogelijk. En van een nuchter, objectief stellingoordeel is al helemaal geen sprake meer. Ineens begrijp ik ook waarom ik overal in de speelzaal broodtrommels, bananen en energierepen zie liggen: schaken op zaterdag is topsport! En ik ben slecht voorbereid.

Vanaf dat moment is de partij voor mij weer een ouderwetse “out-of-control flight”. Even later mis ik ergens mat in zes (ziet u hem?), maar dat is logisch. Op zet 29 bereikt de hongerklop zijn hoogtepunt (mijn koninkrijk en al mijn kamelen voor een Snickers en een Mars!). Mijn tegenstander voelt dat er misschien toch wat te halen is en biedt een paar keer remise aan, wat ik uiteindelijk maar aanneem, om erger te voorkomen.

Conclusie van mij: “Mooi debuut in de promotieklasse met een mooie plusremise, al was het nipt :-).”
Conclusie van mijn tegenstander: “Ik heb een Houdini-act afgeleverd.”
Adagium van mijn tegenstander (die achteraf ook een invaller bleek): met opgeven is nog nooit een partij gewonnen. En zo is het maar net.

r1

Share

Geef een reactie