Slechte seizoenstart

De eerst ronde van de externe competitie werden de drie zaterdagteams van UVS helaas geteisterd door verhinderde spelers. Op papier staan er iets van 29 spelers voor 26 speelplekken, maar daarvan moesten er dit keer acht om diverse legitieme redenen verstek laten gaan. Na twee jaar als gewoon teamlid lekker door de week potjes gespeeld te hebben, moest ik dit keer als teamcaptain meteen flink aan de bak met het regelen van invallers, in samenspraak met Wouter Dinjens en Joost Retera de andere captains. De open plekken werden opgevuld met spelers uit bijvoorbeeld UVS4. Bij mijn team, UVS2, moesten we het doen zonder Luuk Peters, Lars Kurstjens en Jeroen Clermons. En Arie van den Hurk viel uiteindelijk in in UVS1. Gelukkig vonden we invallers in de personen van Justin Sewalt, Christ Verstegen en Klaus Wüstefeld. Onze tegenstanders, BSG2,  kwamen ook niet in allersterktste opstelling opdagen, dus werd het toch nog spannend.

Ik nam zelf het eerste bord voor mijn rekening en was ook als eerste klaar. Met zeer acceptabel resultaat: een remise tegen IM Frans Borm. We kregen een beetje ongebruikelijke variant op het bord, een die me wel vaag bekend voorkwam. Na even nadenken wist ik ook weer waarvan: vorig seizoen had Borm dezelfde variant tegen Luuk Peters gespeeld. Ik viel toen in, vandaar dat ik het gezien had. Na een zet of 24 was nevenstaande stelling op het bord gekomen, a6 was mijn laatste zet geweest, waarna ik maar eens remise aanbood om te zien of mijn tegenstander nog ambitieuze plannen had. Dat bleek niet het geval, hij nam het aanbod aan.

Terwijl we zaten te analyseren kwam Klaus aanlopen met de vraag of hij een remiseaanbod mocht aannemen. Hij twijfelde zelf een beetje omdat hij misschien toch wat beter stond:

Toen Pepijn mij opbelde of ik kon invallen in zijn team, dacht ik: dat wordt een zekere NUL. Mijn laatste twee wedstrijden intern werden een NUL en ik voelde me echt niet sterk genoeg voor dit voor mij zeer hoge team. Je gaat er dan toch maar voor en ( verrassend!)   ik wist de opening redelijk dóór te komen.  Vervolgens biedt mijn tegenstander in de hierna volgende stelling remise aan.  Dat deed hij niet voor niets:    na Dc4x  kon ik zijn stelling enigszins onder druk zetten, maar of dit voordeeltje voldoende voor de winst was?  Ik aarzelde en redeneerde, dat ik tegen een veel sterkere speler  in het eindspel misschien een foutje kon maken. Dus ( na toestemming van de teamleider) toch maar remise. Bekijk de stelling maar. Als iemand een duidelijke winstvariant voor mij ziet, wil ik dat graag horen.   Klaus.

Mij leek remise hier een uitermate redelijk resultaat voor ons last minute invaller en zo kwamen we op een 1-1 tussenstand. Ik vreesde echter voor een beroerde eindscore, want diverse stellingen stonden mij totaal niet aan. Zo ook die bij Ruud van de Plassche op bord 6. Daar gebeurde echter wonderlijke dingen. Ruud had de opening een beetje mishandeld en besloot toen maar va banque te spelen, veel andere keus had hij niet. In de stelling na 26.Td1 staat zwart nog steeds op winst, hij kan het echter wel fout doen:

Erg veel redenen om optimistisch te worden over een mooie uitslag bracht deze meevaller helaas niet. Op het bord naast Ruud had Christ Verstegen een redelijke stelling om zeep geholpen door op materiaal winst te spelen. Er raakte echter een paard ingesloten en die materiële achterstand besliste eigenlijk wel de partij. Bij Hans Quint op bord 3 kon ik het niet allemaal volgen. Hans kreeg een pion voordeel, maar zijn tegenstander had wel een erg sterk paard en veel activiteit. Ergens zijn er misschien wel winstkansen voor Hans geweest, maar het einde kwam vrij onverwacht; wits dame kwam plots vernietigend binnenvallen en mat was onafwendbaar.

img_4677 img_4685

Voor het lot van Ivar op bord 4 hield ik ook mijn hart vast. Die wist in een eindspel met alle zware stukken en pionnen op het bord nog net het nodige tegenspel te creëren, zodat na enige afwikkelingen zijn tegenstander genoegen nam met remise door zetherhaling. De stand in de wedstrijd werd er echter niet bepaald plezieriger door. Het stond nu 3½-2½ in ons nadeel en dat betekende dat zowel Maarten op bord één zijn stelling zou moeten winnen als dat Justin op bord 5 zijn eindspel met pion minder remise moest zien te houden. Dat was teveel gevraagd. Justin verloor eigenlijk vrij eenvoudig en volgens mij was daar niet veel aan te doen. Maarten probeerde het wel, maar slaagde niet in zijn missie:

Complete uitslag

uvs2-bsg2-knsb2016-17png

 

Share

Geef een antwoord