UVS 5 in een flow tegen ASV 7

Herinner je gisteren, droom van morgen, maar leef vandaag!

Niets zo charmant als een spreuk aan de wand en het Vijfde gaf afgelopen maandag gehoor aan bovenstaande oproep die te vinden is op een muur van ons speelhol. We herinnerden ons de doffe nederlagen in de eerste drie ronden van de OSBO- competitie. We droomden stiekem al van het kampioenschap in een 3e klasse in 2017. Maar wat we deze avond vooral deden was aanwezig zijn in het moment. De boodschap van Zen en mindfulness die in de spreuk verborgen ligt, leek nu pas goed tot de spelers door te dringen.

Thuis spelen voelde nog nooit zo goed. Ingeklemd tussen de vrienden van UVS 3 en UVS 7, en uitstekend verzorgd door het vertrouwde miskleunende horecawezen kwam het team in een flow die zijn weerga niet kent. Waar een schaker in een flow toe in staat is, zie je in de partij van Thei.

Dat was een lekker begin. Niet veel later mocht ik de 2-0 laten aantekenen toen mijn tegenstander een toren weg blunderde.

Er volgde een fase waarin op pragmatische wijze langzaam naar de zo broodnodige matchpunten werd toe gekropen. Niet dat we bewust bezig waren met het eindresultaat (dat is immers funest voor je Zen-mind, je mindfulness en je flow), maar de alertheid als bijproduct van de concentratie leverde drie remises op.

Wat ik eigenlijk wil zeggen is dat achtereenvolgens Ruud, Wim Heuvelmans en Dirk remise maakten. Ruuds tegenstander mocht daar achteraf het meest blij mee zijn.

Img_4355 Img_4363

Wim Heuvelmans meldt het volgende over zijn partij:
“Het beloofde een moeizame avond te worden. Druk met huishoudelijke zaken en mijn andere hobby vroeg veel aandacht. Bovendien werken mijn medicijnen niet helemaal zoals ze zouden moeten doen. Ik was dan ook blij op bord 7 te mogen spelen en niet op een of twee. Heel verstandig van de teamleider: je moet het lot niet tarten door iemand twee of meer keer tegen een veel sterkere tegenstander te laten spelen…..”

Mijn tegenstander opende met 1. Pf3. Dat zie je niet vaak in de lagere regionen van groep 2D van de OSBO. Ik was erin elk geval niet erg vertrouwd mee en besloot maar op mijn gezond verstand te vertrouwen.

Bij Dirk was er na een slechte opening naar zijn zeggen voor hem niks meer te halen: remise. Vervolgens werd Ron bedolven onder de schouderklopjes. Hij speelde een goeie pot op het eerste bord. Hijzelf hierover: “Dankzij 2 passieve loperzetten en een onhandige lange rokade in een poging druk te houden op mijn zwakke pion op d7, kon ik het initiatief naar mij toe trekken en stond dat niet meer af. Mijn stelling werd steeds sterker en uiteindelijk kon ik mijn tegenstander heel rustig verwurgen.”

Frans en Wim Krabbendam mochten het langst van het spel genieten. Frans c-lijnde zijn tegenstander uiteindelijk en Wim verslikte zich in de eindfase van een spannende partij in een vergiftigd pionnetje wat hem een kwaliteit en even later de partij kostte.

Zo leverde een avondje mindfull schaken als bijproduct een 5,5- 2,5 overwinning op op ASV 7. Maar daar gaat het niet om toch? Of toch wel? Of toch niet?
Dacht het toch wel.

r4

Share

Geef een reactie