UVS 5 te klein voor het tafellaken?

*dominee Gremdaat modus aan* “Te klein voor het tafellaken, te groot voor het servet, kent u die uitdrukking…? *dominee Gremdaat modus uit*. De verslaggever die u op de hoogte houdt van de avonturen van UVS 5 in klasse 2D van de OSBO moest aan dit gezegde denken toen we afgelopen dinsdag tegen onze derde nederlaag op rij aanliepen. Ook Zevenaar 2 bleek te sterk. Al een paar seizoenen op rij jojoën we op en neer tussen de 2e en 3e klasse OSBO en het kampioenschap van 2018 in de 3e klasse lijkt inmiddels weer te gloren aan de einder.

Tegen Zevenaar 2 speelden Peter, Dirk en Frans niet mee, maar in Theo en Ismail hadden we prima invallers en ook teamleider Thei was weer van de partij. Zijn tactisch vernuft werd in de eerste twee wedstrijden node gemist, waarmee bedoeld wordt het tactisch vernuft in het maken van een tactische opstelling voor het team. In de auto op weg naar het slagveld werd driftig geschoven met borden en kleuren en eenmaal aangekomen was ons strijdplan glashelder.

Theo zou worden geofferd op het eerste bord waar hij zou proberen de strijd zo lang mogelijk te rekken. Hij was inderdaad niet als eerste klaar. Die twijfelachtige eer was weggelegd voor Ismail die in een voor zijn stijl typerend tactisch wildwestgevecht met veel gebeuk op de klok uiteindelijk een stuk tegen twee pionnen achterkwam en moest capituleren. Te weinig nagedacht, meldde hij na afloop. Oordeelt u zelf:

Kort hierna moest Theo opgeven; een paar pionnen kwijtgeraakt en niets mocht meer baten. Toen volgde anderhalf uur stilte aan het uitslagenfront en werd er diep gepeinsd op de overige borden. De stilte werd even doorbroken door Wim Heuvelmans die aan Thei kwam vragen of hij een remisevoorstel mocht aannemen. Thei, zich bewust van Wims kwaliteiten als reuzendoder, keek even in de glazen bol aan de binnenkant van zijn ogen en vroeg hem vriendelijk om nog even door te spelen. Zelf stond Thei inmiddels een pion voor, had zijn tegenstander flink onder druk staan maar schoot toen een bok. De diepe zucht van teleurstelling die hij hierna slaakte deed het bovenste velletje van zijn notatieboekje even opfladderen. Hoe de partij afliep kunt u zelf naspelen:

Rond half elf gaf Ruud op. Even circuleerde het gerucht dat hij zelf achteraf dacht dat in gewonnen stand te hebben gedaan. Ik heb later niet meer gehoord of dat nou wel of niet zo was. Wellicht blijft de waarheid over deze partij voor altijd in nevelen gehuld. En hoe verging het ondertussen Wim Heuvelmans? Nou, die won gewoon! Een foto zegt hier meer dan duizend woorden.

Img_7096

Ron maakte vervolgens remise. Hijzelf over zijn partij: “In een voor mij atypische partij (rustige opbouw, veel paardengeschuif) bleek bij thuiskomst dat zowel mijn sympathieke tegenstander van 80+ als ik degelijk gespeeld hadden. Volgens Stockfish maar een “gemiddelde centipion verlies” van respectievelijk 16 tegen 19. Ik heb de hele partij iets slechter gestaan dus mocht blij zijn met een remise die ik uiteindelijk te danken had aan voordeel in tijd.”

Img_7100

Voor winst in de match moesten Wim Krabbendam en ondergetekende nu winnen. Bij mij zat winst er die avond helaas niet in. Ik speelde tegen een blinde jongen die op een eigen extra bordje de stelling aftastte. Hij deelde mij zijn zetten mondeling mee en ik voerde ze voor hem uit op het wedstrijdbord. Ook speelden we met een aangepaste klok waarbij hij via een oortje de resterende bedenktijden kon horen. Al toen ik aanschoof en me voorstelde wist ik dat ik zou verliezen. Voor iemand met selectief mutisme en een geblokkeerde keelchakra bestaat er namelijk geen grotere hel dan je zetten luid en duidelijk door een muisstille speelzaal te moeten schallen. Hoewel er zelden iemand beter naar me geluisterd heeft, smoorden veel zetten in mijn keel en duurde het een eeuwigheid voor ik ze mijn strot uit kreeg. Ik ging derhalve door mijn vlag. In verloren stelling, want schaken dat kon Yannick wel. Waar ik in een siciliaan strategisch volkomen in het duister tastte, vonden zijn stukken als vanzelf de goede velden. Al mijn wanhopige trucjes werden superieur omzeild. Frappant was dat een teamgenoot van hem na afloop terugkwam op een incidentje uit hun interne competitie van de week ervoor. Hij zei iets als “sorry dat ik vorige week zo narrig deed Yannick”. Dit deed bij mij het vermoeden rijzen dat deze jongen op zijn weg naar boven een spoor van verkruimelde ego’s achterlaat.
Enfin.

Img_7095

Wim krabbendam deed wat hij kon, maar zijn ultieme winstpoging leverde uiteindelijk zelfs verlies op. Al met al was het een spannend avondje waarin de kansen pas op het einde in ons nadeel keerden.
Op 11 januari gaat het tegen ASV 7 zeker weer spoken in de tafellakendivisie!

r3

Share

3 reacties

  1. Klaus Wüstefeld schreef:

    Kijk eens naar de de eindstand van Ismail. Na Dg5+ speelt Zwart om eeuwig schaak te vermijden bijvoorbeeld Kf7 waarna Df4+,Df4x,gf4x volgt. Niet ruilen van de Dame betekent misschien wel eeuwig schaak: Wits Dame heeft daarbij o.a. steunpunten op c5 en d4 om schaak te geven. Na gf4x kan Zwart alleen iets bereiken door met de Koning naar de andere vleugel te gaan. De vraag is of Wit dan bijvoorbeeld met zijn h pion iets kan bereiken,maar dit wordt dan een eindspel-studie, waaraan ik niet begin.

  2. Hans Klip schreef:

    Klaus, zoals je constateert kan wit nog 43.Dg5+ Kf7 44.Df4+ Dxf4 45.gxf4 proberen. Het eindspel staat echter m.i. gewonnen voor zwart. Uiteindelijk vreet hij alle witte pionnen op, te beginnen met bijvoorbeeld 45…Kg6 46.Kg3 Kf5 47.h4 Ld5 48.h5 Lf7 49.h6 Kg6. Zwart mag de a-pion verliezen. Hij moet wel vermijden dat zijn b-pion tegen de witte c-pion wordt geruild; dan zou hij de randpion met de verkeerde loper overhouden. In de praktijk vereist dit alles enige nauwkeurigheid, dus wit had zeker door kunnen gaan.

  3. Klaus Wüstefeld schreef:

    ja Hans, ik had al zo’n vermoeden, dat zwart uiteindelijk aan het langste eind zou trekken door handig met de Loper te manoevreren.

Geef een reactie