UVS 5 maakt zich op voor Grand Finale

Op vrijdag dertien maart toog het Vijfde naar de Mallemolen in Groesbeek voor een OSBO-potje tegen Pion 4. U merkt, ik probeer de toon luchtig te houden maar dat doe ik alleen om niet alsnog te bezwijken onder de loodzware lading die op deze wedstrijd rustte. Om uitzicht te blijven houden op het kampioenschap moest er namelijk gewonnen worden. Dat lukte uiteindelijk, maar makkelijk ging het niet.

Wim de Jongs nederlaag aan bord drie kwam volledig voor rekening van van zijn vrouw. Zij had hem namelijk op weg gestuurd met de goed bedoelde woorden ” gooi de beuk erin vanavond”. Dit had Wim zo opgefokt dat hij de objectiviteit uit het oog verloor. Deze agressie, gecombineerd met hebzucht zorgde ervoor dat hij zonder veel nadenken een vergiftigd pionnetje pakte. Ook ging hij zetherhaling uit de weg in een poging ijzer met handen te breken. Even had hij hoop dat de tegenstander de winnende zet niet zag, maar na een kwartier nagelbijten werd het vonnis voltrokken.

Thei had zichzelf tactisch op bord een gezet. Daar trof hij echter niet de gevreesde 1800-speler, tegen wie hij misschien had kunnen stunten, maar een iets mindere god. Die bleek ook behoorlijk goed te zijn en in een spannende siciliaan kwam Thei langzaam in de verdrukking. Een zwakte op c2 werd systematisch door zijn tegenstander onder vuur genomen en luidde de onvermijdelijke nederlaag in.

Zou de UVS-magie dan zijn uitgewerkt? Moesten we straks een nederlaag melden op de website?

Gelukkig niet! Wim Heuvelmans won. Speel na en huiver. (commentaar van Wim zelf).

Img_0844 Img_0846

Een half uurtje later was het uw verslaggever die scoorde.Een remiseaanbod van zwart op zet 24 moest worden afgeslagen en ik vreesde niet genoeg fantasie te hebben om de stelling te winnen. Gelukkig kreeg ik weer de broodnodige medewerking.

Toen ik na wat bier om 23:30 samen met Wim de Jong de speelzaal weer binnenkwam, zagen we Marcel achter zijn bord (twee) staan. Op zijn klok stonden nog vier minuutjes, maar Marcel leek meer geinteresseerd in de verrichtingen van Ruud op bord vier. Het bleek dat Marcel een remiseaanbod op zak had en wilde afwachten of Ruud zijn partij zou winnen. Na een minuutje kijken was hij overtuigd dat het goed zou komen en nam de remise aan.

Ruud maakte de zaak vervolgens kordaat af. Van de buitenkant zag het er in ieder geval heel cool, calm en collected uit. Dat Ruud van binnen ook de nodige spanning ervoer was te horen aan de quote ik na afloop uit zijn mond mocht optekenen: “team gewonnen, vijf jaar ouder!”. Hier de partij met zijn eigen commentaar.

Zo wonnen we met het kleinst mogelijk verschil. Tot diep na twaalven werd er nagepraat, waarbij Mr Pion, Theo Wijnhoven, zich niet onbetuigd liet. De successen van UVS van de laatste tijd waren niet onopgemerkt aan hem voorbij gegaan. Hij memoreerde dat de wedstrijden tussen Pion 1 en UVS 1 vroeger altijd zeer spannende clashes waren maar dat er nu niets meer aan is. Dat iemand als Maarten van Rooij tegenwoordig in de de tweede klasse OSBO speelt, kon hij nauwelijks bevatten. Ik meende iets van jaloezie in zijn stem te bespeuren.
Wij zeiden dat er met een goed bestuur, een spannende interne competitie en een fantastische website veel mogelijk blijkt en verlieten met een warm kloppend clubhart de Mallemolen.

In de slotronde hebben we tegen naaste concurrent SMB 5 aan winst genoeg om kampioen te worden.

r6

Share

Geef een reactie