UVS2 handhaaft zich in de Promotieklasse

Het was nog wel een spannende laatste ronde voor UVS2. Omdat versterkte degradatie heel waarschijnlijk was doordat meer OSBO teams uit de KNSB competitie zouden degraderen, moesten we minstens gelijk spelen om veilig te zijn en niet op een heikele achtste plaats te eindigen. Voor onze tegenstanders, PSV-DoDo gold min of meer hetzelfde, alleen moesten zij winnen voor zeker klassebehoud. Dat zette de boel natuurlijk wel op scherp.

Zowel Jeroen Clermonts (op bord 1), Arno Sprinkhuizen (bord 3) als Maarten van Rooij (bord 7) werden heel vroeg in de opening verrast. Jeroen kreeg de mogelijkheid om op een kansrijke, maar zeer ingewikkelde variant in te gaan, maar koos na rijp beraad toch voor een veiliger pad. Dit haalde wel snel veel spel uit de stelling en deze partij werd dan ook snel remise. Bij Arno was het minder plezierig, die vergat even een pion te ruilen in het centrum en werd in rap tempo achteruitgeschoven. Even later werd ook nog zijn lange rokadestelling opgeblazen. Dat kon niet meer heel lang duren, dacht ik. Toch kwam het onafwendbare verlies hier pas nadat drie andere partijen waren beëindigd.

Thomas Willemsen speelde op het laatste bord tegen een Hollandse stelling aan. Mij leek het dat zijn tegenstander net na de opening heel erg mooi stond. Dat was waarschijnlijk ook wel zo, maar die ging iets te lichtzinnig met zijn aanvalskansen om. Om erachter te komen hoe slecht de stelling voor UVS er nu echt uit zag, moet je waarschijnlijk een avondje analyseren met onze immer optimistische Thomas ;-) In ieder geval kon hij gelukkig voor ons met een goed geplaatste counter afwikkelen naar een toreneindspel waarin hij een pion voorbleef. En dat werd met vaste hand in een punt omgezet.

Vlak daarna vielen er remises te betreuren op borden vijf en zes, bij respectievelijk Ruud van de Plassche en Wouter Dinjens. Ik zeg ‘te betreuren’, omdat ze beiden een stelling hadden waar ik toch wel iets meer van verwacht had, maar de inspiratie of nauwkeurigheid om er echt iets van te maken, ontbrak. Maar we konden het ook wel doen met die remises gezien de stand, leek het. Arno verloor dus, maar een bordje verder speelde Ruud van der Spoel een prima partij. Zijn tegenstander speelde een wel erg tamme Pirc en zijn bewegingsmogelijkheden werden vrij snel tot de achterste rijen beperkt door Ruud. Er ontstond daardoor een onhandige opkluiting van stukken in het zwarte kamp, waar opeens een belangrijk pionnetje niet meer door gedekt kon worden. Daarna was het ook snel uit, omdat er ook nog een stuk in de aanbieding werd gedaan.

Nu stond het dus 3½-2½ in ons voordeel. Een halfje bij mij of Maarten was voldoende om elk degradatiegevaar af te wenden. Maarten was dus verrast in de opening, speelde het niet zo handig en kwam zo rond zet 13 compleet verloren te staan. Gelukkig was zijn tegenstander niet trefzeker en kon Maarten weer lekker gaan rommelen. Een eindspel met ieder een toren, (ongelijke) loper en handjevol pionnen resteerde. Maarten deed nog een wat opportunistische poging om dit te winnen en liep daardoor zelf nog gevaarlijk over het uiterste remiserandje. Een beetje nauwkeurig spelen leverde tenslotte een stelling met ongelijke lopers op met twee pionnen minder, maar volkomen remise.
Dat gaf mij de gelegenheid om mijn partij met een remiseaanbod te beëindigen. Er zat nog wel spel in, maar zowel ik als mijn tegenspeler snakten intussen wel naar een biertje. Door de remise verloor PSV-DoDo weliswaar de wedstrijd, maar voor de stand in de poule maakte het niet meer uit, PSV DoDo werd sowieso achtste.

Uitslag 4½-3½ dus. UVS2 eindigt als vijfde in de poule:

eindstand promotieklasse OSBO 2013-2014

r9pers

Share

Geef een reactie