UVS 1 – Voerendaal 2

Op 4 januari trad UVS thuis aan tegen Voerendaal 2. Een sterk team en dat hebben we geweten. Om 12.00 zaten we met zijn zevenen achter de borden. Helaas was Pim ergens tussen Italië en de Ganzenheuvel blijven hangen. Hij had een van zijn 2 vliegtuigen, 3 bussen en 2 taxi’s gemist. Waar hij vorig jaar als een echte carjacker nog een hoogbejaard stel had gekidnapt om zo toch op tijd te komen bij een partij, was er dit jaar geen redding meer mogelijk. Later bleek dat er nog wel een mailtje gestuurd was, maar dit is niet opgemerkt. Helaas stonden we bij de start al achter met 1-0.

De precieze volgorde van de uitslagen is me niet helemaal duidelijk, aangezien ik weer eens een marathonnetje had. En net in het laatste deel van mijn partij moesten alle zeilen bijgezet worden.


Als eerste een verslag van de man die UVS dit jaar erg heeft versterkt en hij scoort er ook nog eens lustig op los. Hij was dit keer als laatste klaar. Het kostte hem de nodige in-Span-ning…

Ik zelf was een klein kwartiertje eerder klaar met een vol punt. Zo voelen tegenwoordig mijn halfjes! Ik was via een duivels zetje ontsnapt aan een vrij beroerde nul…

Lars speelde een ijzersterke pot, waarin zijn tegenstander in het middenspel en in het eindspel de beste verdediging miste. Desalniettemin toch een goed resultaat.

Anton kreeg de Tarrasch tegen en lijkt toch ergens wat gemist te hebben.

Van Luuk, Joost en Arie heb ik geen materiaal mogen ontvangen. Ik zal derhalve volstaan met de volgende mysterieuze getallenserie: 0,0,0. Volgende keer beter, mannen.
Na afloop werd er in De Muis gedineerd. Waarschijnlijk omdat ik binnenkort vader wordt vonden mijn tafelgenoten dat ik de enige grande big huge varkenshaassaté mocht hebben die er nog was. Dank, maar hij was gortdroog. We hebben enorm gelachen en ik vraag me af of iedereen zijn huis heeft gevonden die avond.

[red.: de partij van Arie komt uitvoerig aan bod in het verslag van Voerendaal: klik hier.]

Share

Geef een antwoord