UVS 6 verslaat ASV 12 in eigen huis (12 december)

Het zesde team vertrok met 2 invallers richting Arnhem, en de speelzaal was druk omdat ook twee andere teams van UVS daar een wedstrijd hadden.
Het begon goed, want ikzelf kwam al na een halfuur spelen in een winnende stelling, en daardoor werd het al snel 0-1. Naast mij zat Wim, gezeten achter een gewonnen stelling en goede winstkansen. Helaas overzag hij een slimmigheidje van zijn tegenstander, en moest helaas na een lang eindspel opgeven.
Op het vierde bord had Guus een eindspel bereikt met een kwaliteit minder. Hij kon helaas niet voorkomen dat er pionnen van hem werden geroofd en moest helaas opgeven.
Op de overige drie borden waren inmiddels spannende stellingen ontstaan. Joris, opnieuw invaller in het zesde, wist op handige wijze een pion te laten promoveren en zijn tegenstander mat te zetten. 2-2. Arjan had op dat moment een kwaliteit meer in aanvallende stelling. Zijn partijverslag:

‘Op het station trof ik UVS 5 aan. De delegatie had afgesproken om 19.15 uur naar Arnhem af te reizen. Ik was een kwartier te vroeg voor mijn eigen afspraak met UVS 6 op datzelfde Nijmegense station, op pad naar hetzelfde gebouw in Presikhaaf. Het reisschema van UVS 6 stamde waarschijnlijk uit de periode dat de A325 vanaf de waalbrug tot in Arnhem een 120 km/h snelweg was, aansluitend op een 100 km/h Pleij-route. UVS 5 zal een modernere versie hebben gehad. Met Guus Leufkens naast me keerde ik terug in de tijd door het gaspedaal in te drukken, niet aan het milieu of de portemonee te denken en over saxofoons en contrabassen te keuvelen. We waren nog op tijd bij ASV. De just-in-time planning herhaalde zich aan tafel. Mijn opponent had nog drie kwartier bedenktijd, ik slechts 42 seconden, toen hij de handdoek in de ring w… o nee, dat is een andere sport: http://www.youtube.com/watch?v=kK5TQSKmS3o

Het eindresultaat ging dus afhangen van het resultaat van Harry. Die had al eerder UVS 7 een vol punt bezorgd. Nu zat hij wederom op het eerste bord en had langzaam maar heel zeker een aanvallende stelling bereikt. Het werd al druk rond het bord, maar Harry wist de zenuwen onder controle te houden en de partij op een mooie manier af te ronden: 2-4 .

Share

Geef een antwoord