UVS4 doet zaken tegen VSG2 (4,5-3,5)

Vorige week maandag heeft het vierde dan zijn eerste overwinning van het seizoen binnengehaald. Het was spannend tot het laatst, maar de vis werd uiteindelijk op het droge getild.

We traden thuis aan tegen het Veluws Schaak Genotschap, dat een flink eind had gereden uit Ermelo. We hadden een iets gewijzigde opstelling ten opzichte van de vorige keer. Aan het eerste bord hadden we Jan Zwikker, die een goede partij speelde, maar het uiteindelijk niet bol kon werken. In het middenspel had hij goede kansen na een goed behandelde opening, maar met het verstrijken van de uren glipte de partij hem toch uit handen. Dat was vele uren nadat schrijver dezes zijn partij al had verblunderd op bord 6, voortkomend uit een dwangmatige neiging mijn eigen opening te spelen, onoplettendheid en regelrechte schaakblindheid- een partij waar ik nog slecht van heb geslapen.

Tot mijn vreugde ging aan het aan de andere borden veel beter. Klaus (bord 2), mailde mij het volgende over zijn enerverende partij: ‘Na een verrassend originele openingsbehandeling (zie de partij) volgde een partij met wisselende kansen. Wit leek op de 23ste zet iets beter te staan, maar zwart (de man uit Ermelo) gaf toen bewust een Toren weg voor een paard, sloot de witte Koning op en vlocht een voortdurende matdreiging in het spel, maar onze UVSer kwam verrassend terug nadat zwart een pionnetje (d6) pakte, dat hij beter niet had kunnen pakken. Daardoor werd het punt voor UVS toch nog binnengehaald. Kortom spannend tot het einde.’ (zie partij)

Onno (bord 3), onze topscorer tot dusver, deed nu ook weer wat benodigd was en maakte in het eindspel voorbeeldig een gewonnen stelling af. Lambert (bord 4) speelde zijn gebruikelijke systeem maar had veel tijd nodig om een kansrijke stelling te bereiken, waardoor hij nog zes minuten over had en maar remise accepteerde. Op bord 5 had Bart een partij die alle kanten opging (zie partij). Zijn commentaar: De vraag blijft natuurlijk: hoe vaak mag je een partij “weggeven” voordat je tegenstander een fatale blunder maakt? Dit lijkt me een mooie demonstratie daarvan. Al doende leert men… hopelijk. Maar wat uiteindelijk telt is het resultaat natuurlijk toch?” Daar kan ik het als teamleider alleen maar mee eens zijn.

Op bord 7 moest Wim Krabbendam na een dapper gevecht toch de handdoek gooien, met een stuk minder werd de positie steeds benarder. Op bord 8 pakte Frans van den Hooven al eerder een punt, dat hij na de vaardige technische afronding van een toren versus paard en pionneneindspel binnenhaalde.

De uitslagen van de partijen wisselden elkaar nogal af, waardoor we pas aan het einde van de avond op een overwinning afstevenden. Dat maakte des te spannender hoe Klaus zijn moeilijke stelling omboog, met resultaat dus. UVS heeft zich hierdoor aan de degradatiezone ontworsteld met 2 uit 6. Op deze voet verder dus!

Share

Geef een reactie