UVS5 gelijk tegen topper Variant, ondanks eigen blunders (25 okt)

Omdat de eigen site van Variant zo ongeveer is bijgewerkt t/m 2011, zijn ze aangewezen op de krant voor het laatste nieuws. En inderdaad, in de Gelderlander van 28-10 stond een kort verslag van onze tweedeklassewedstrijd. Waarschijnlijk is een van onze opponenten werkzaam als verslaggever, want buiten de zestien schakers was er eigenlijk zo goed als niemand aanwezig: de zaal was groot en leeg, meer bekers in de kast dan spelers op de vloer. De bekers waren overigens van de plaatselijke damclub, waarin diverse wereldkampioenen hebben gespeeld.

‘Variant en het Nijmeegse UVS maakten er een potje van’, laat de krant weten, ‘veel partijen werden beslist door wederzijds geblunder’. Dat laatste lijkt me op zichzelf een blundertje: partijen die beslist worden door wederzijds geblunder moeten nog worden uitgevonden. Maar geblunderd werd er, aan beide zijden, en veel.
De wedstrijd was koud van start of Clive zat al aan de kant, te lezen. Hij bleek zijn partij in recordtempo gewonnen te hebben: door een blunder van zijn tegenstander stond hij een toren voor. Toen hij een aanval begon, hield de Huissenaar het voor gezien. Gelukkig had Clive een goed boek en een tablet bij zich, waarmee hij zich de rest van de avond heeft geamuseerd.


Een dik uur later had Jasper zijn tegenstander op de knieën, zie onderstaand verslagje.

Bert-Jan zorgde voor 0-3, zie het interessante einde van de partij.

Wim Heuvelmans en Bert-Jan Boer in actie voor UVS 5      (foto: Ruud van Roosmalen)

We waren inmiddels bekomen van onze aanvankelijke vrees dat we van tafel zouden worden geveegd door deze club, die gemiddeld een dikke 110 ratingpunten hoger staat dan wij. Er leek zich een glorieuze avond aan te dienen. Maar toen was het onze beurt om te blunderen, en dat deden we dan ook maar meteen goed: Frans gaf zomaar een loper weg, en Wim pardoes zijn dame. De voorsprong was geslonken tot 1 punt.

Op drie borden werd nog verbeten gevochten: Harrie kreeg langzaam voordeel op bord 7 en op bord 1 en 2 was de tweeling Richard en Koen Rieksen nog volop in de strijd tegen Ruud en mij. Mijn partij op bord 2 was erg ingewikkeld en onoverzichtelijk, en door een ongebruikelijk begin waren we meteen los van iedere openingstheorie. Mijn tegenstander had een net iets stevigere stelling en Ik kwam langzaam maar zeker in de verdringing en in een verloren stelling terecht. Geen blunders, hij was gewoon beter. 3-3.

Harrie stond sterker, Ruud stond ogenschijnlijk gelijk, beiden hadden een ruime voorsprong in tijd. Ruud vroeg mij op een gegeven moment of hij remise mocht aanbieden, ik weet niet of dat voor of na zijn cruciale 25e zet was. Tja, neem eens een wijs besluit. Ik had niet eens alles meegekregen van het blunderfestijn wat om ons heen had plaatsgevonden, maar durfde toch nog niet te vertrouwen op de goede afloop van de partij van Harrie. Ik zei tegen Ruud dat hij maar even moest wachten: op beide borden hadden we nog veel tijdvoordeel en er zou misschien spoedig een beslissing vallen bij Harrie. Tamelijk onzinnige afwegingen natuurlijk, als Harrie zou winnen is het 3-4 in ons voordeel en gaat de bord1-speler natuurlijk nooit meer op een remiseaanbod in. Ruud ging wijselijk zijn eigen gang en speelde meteen door, waarbij hij jammer genoeg in een slechtere stand terechtkwam. Intussen wist Harrie op bord 8 inderdaad te winnen. En met nog ruim een kwartier op de klok tegen zijn tegenstander twee of drie minuten moest Ruud toch het onderspit delven op bord 1.

4-4 werd de slotstand: we zouden er vooraf ongezien voor hebben getekend. Maar na de 0-3 tussenstand was er toch geen reden voor ons om tevreden te zijn, merkte een van de Huissenaren zuurtjes op.

Share

Geef een reactie