UVS 5 kampioen!

In een zinderende finale die bol stond van de spanning heeft UVS 5 het sterker geachte Doetinchem in een rechtstreeks duel om de titel in klasse 3D verslagen met 4-2. Omdat SMB 3 met dezelfde cijfers van PION 4 won, kon UVS 5 met slechts één bordpunt verschil de felicitaties (en de digitale kampioensklok) in ontvangst nemen. De twee Wimmen (Heuvelmans en vd Broek), die door teamleider Thei tactisch op bord 1 en 2 waren opgesteld om de martelaarsdood te sterven, weigerden zich in die rol te voegen en sleepten voor UVS de titel binnen.

(foto: Lambert Hofman)

Een geweldige prestatie, want voor aanvang van de slotronde had Doetinchem 2 zonder meer de beste papieren: 2 matchpunten meer en gemiddeld 100 ratingpunten meer. Bovendien moest UVS met twee invallers aantreden en was Frans Nijenhuis maar net op tijd hersteld van een griepaanval om op de valreep toch nog acte de présence te geven. Naast UVS zat ook SMB 3 nog op het vinkentouw, wat betekende dat UVS niet alleen moest winnen, maar ook de voorsprong van één bordpunt op SMB moest behouden, want anders zouden onze stadgenoten er als de spreekwoordelijke derde met het been vandoor gaan.

Frans was als eerste klaar. Al na 15 zetten zag zijn tegenstander het niet meer zitten omdat hij bij slechte stelling een kwaliteit ging verliezen:

(foto: Huub Blom)

Daarna was het de beurt aan Theo Felet. Hij had de avond daarvoor als supersub de 1e bord-speler van de Edese SV eruit gevluggerd en UVS 4 aan een overwinning geholpen. Mogelijk was hij daar nog te euforisch over om zich goed te concentreren, want hij liet zich al snel een stuk afhandig maken en moest berusten in een nederlaag (1-1). Als derde kwam invaller Jan van de Westelaken melden dat hij in weerwil van de stalorders van Thei remise had gemaakt. Iemand moet die man toch eens vertellen dat je in betere stellingen geen remise hoeft aan te bieden (1½-1½). Ondertussen voerde invaller Wim van de Broek een heroïsche strijd. Ingehuurd om op bord 2 met zijn rating van 1531 strijdend ten onder te gaan tegen een tegenstander met 1757, besloot hij kennelijk om zijn huid duur te verkopen, zo duur dat tegenstander Lutgens een kwaliteit achterkwam en zich genoodzaakt zag op Wims remiseaanbod in te gaan (2-2):

(foto: Huub Blom)

Toen was het de beurt aan de teamleider. In een aangenomen Koningsgambiet wist zijn tegenstander het beste van het spel te krijgen en had hij de partij in Doetinchems voordeel kunnen beslissen. Omdat hij echter naar eigen zeggen dacht dat ‘alles goed was’, koos hij een onnauwkeurige voortzetting waarna het voordeel verdampte, de partij kantelde en het initiatief overging op Thei die zich dit buitenkansje niet meer liet afpakken (3-2):


Er was nog een half punt nodig voor de teamwinst en wellicht het kampioenschap. De apotheose voltrok zich aan bord 1, waar Wim Heuvelmans (1547) het moest opnemen tegen Bert Lenderink (1808), een op papier kansloze missie. Tegen alle verwachtingen in wist onze David het hun Goliath dermate lastig te maken dat deze hooguit remsise zou kunnen maken. Dat zou echter verlies van de wedstrijd (en van het kampioenschap) betekenen en dus kreeg hij opdracht tegen beter weten in door te spelen. De toeschouwers dromden in groten getale rond het bord om maar niets te missen van de ontknoping van deze slotronde. Doetinchem en SMB moesten lijdzaam toezien hoe Wim de partij vervolgens naar zich toe trok en zijn overdonderde tegenstander mat zette. De winst voor UVS en het kampioenschap in klasse 3D waren een feit, de voorzitter kon het bier laten aanrukken.

(foto: Huub Blom)

Met dank aan invalfotografen Huub Blom en Lambert Hofman.

Share

1 reactie

  1. Elwin Berlijn schreef:

    Klasse!!! Geweldig gedaan heren een hele mooie prestatie!!!

Geef een reactie