Klinkende overwinning UVS 4 op de Toren 6j

Het Vierde trad afgelopen vrijdag aan tegen de Toren 6j, een jeugdteam met de nodige privileges. Zo spelen zij hun uitwedstrijden thuis en beginnen de partijen om half acht. De aanstormende talenten kunnen op deze manier rustig wennen aan het harde wereld van de OSBO-competitie.
Maar liefst drie van onze vaste krachten waren verhinderd: Wim de Jong, Marcel en Ismael. Voor hen vielen Wim Heuvelmans, Theo en Harry Huisman in. Toen ik bij het vertrek van station Nijmegen bij Harry in de auto stapte, wist ik meteen dat het goed zou komen die avond. Ik werd ondergedompeld in gewijde koormuziek van Händel. Het werkte als balsem voor mijn getormenteerde schakersziel.De onbewuste angst voor de pientere pookjes van de Toren, die wel eens verrassend uit de hoek zouden kunnen komen, verdween als sneeuw voor de zon. De anderen in de auto bleken er ook zo over te denken.

We, Harry, Wim, Onno en Bert-Jan, kwamen een paar minuten te laat vanwege het naar binnen willen bij de verkeerde ingang van het Olympus College en een onwillige conciërge maar voegden ons toen bij onze opgeluchte teamgenoten, die alvast begonnen waren.
Binnen tien minuten kwamen er bakjes Japanse mix op tafel, waarop Harry als eerste gretig aanviel. Mijn gedachten gingen even uit naar Bobby Fischer die ten tijde van zijn tweekamp met Boris Spassky niet wilde dat er vrouwen met hakken door de speelzaal liepen. Japanse mix had hij waarschijnlijk ook verboden.

Maar goed, er werd ook nog geschaakt

Wim Heuvelmans liet zien hoe je de jeugd moet bestrijden. Zijn tegenstander dacht hem te verrassen met het Blackmar-Diemer gambiet.Dat was ook zo, maar omdat Wim kennelijk afweek van het gangbare theoretische pad, wist zijn opponent het ook niet meer. Wim behield zijn pion en won na een onachtzaamheid van zijn tegenstander ook nog een kwaliteit. Om kwart voor negen was het over en uit.

Kort hierna gaf Ruud op. Hij had al vroeg in de opening een stuk verloren, probeerde nog een tijdje verwarring te stichten, maar zag toen in dat er niets meer te halen viel.

Uw verslaggever scoorde het volgende punt. Na een foutje van zijn tegenstandster won hij een paard voor een pion, wat later een toren voor een pion werd. De rest liet zij zich niet meer bewijzen.
De volgende die scoorde was Theo. Kleine foutjes van de tegenstander leidden tot een betere stelling en uiteindelijk tot grote materiaalwinst. Theo rekte de strijd bewust wat langer (van kaviaar lepelen krijg je niet snel genoeg) om uiteindelijk met twee dames mat te zetten.
Harry’s partij ging lang gelijk op, totdat hij een pion won en druk over de d-lijn ontwikkelde. Hij kwam nog een tweede pion voor maar moest wel uitkijken voor mat achter de paaltjes. Zijn tegenstander onttrok de eigen dame uiteindelijk aan de verdediging en dat kon de witte stelling niet verdragen. Harry kon een paar zetten later mat geven.
De tegenstander van Wim Krabbendam speelde sterk, maar op de beslissende momenten te snel. Wim verloor aanvankelijk een toren tegen een paard via een verraderlijke paardvork, maar kon later met precies zo’n verraderlijke paardvork een volle toren terugwinnen. De rest was toen niet moeilijk meer.
Oud-jeugdleider Frans verloor een pion in de opening, de partij kabbelde voort, hij won een pion terug, bracht de stelling binnen de remisemarge en bood remise aan. Zijn tegenstander weigerde en gaf op de volgende zet pardoes een toren weg.
Onno had intussen ook een gewonnen stelling bereikt. Ook hij kreeg met zwart een gambiet te verwerken. Zijn tegenstander kreeg een initiatief maar na koel verdedigen wist Onno steeds meer pionnen te snoepen en toen zijn tegenstander ook nog een toren liet insluiten was de einduitslag een feit.

UVS4 de Toren6j 7-1

Share

1 reactie

  1. Marcel Verstappen schreef:

    Klasse, jongens! Maar een beetje coulance voor het aanstormend talent was wellicht op z’n plaats geweest ;-)

Geef een antwoord