Grande’s seizoens-afscheidscadeau en meer…

Zeg zou zelf: wie wist er eigenlijk dat Almere al 200.000 inwoners heeft? Leuk weetje. Niet zo leuk was dat ondergetekende weer ns meemaakte hoe t is om n draak van een partij te spelen. Die zal ik de trouwe volgers van het 2de onthouden ook al bleek t s avonds in de kroeg en de volgende dag in gespek met Fritz mee te vallen. Ik ben niet zon handrem-type, en als je dan doorgaat loop je af en toe klappen op; zelfs op 8. Vooruit dan maar.

Het was weer eens een mooi octet: 01110010 (die hadden we nog niet), dus -als je het wel beschouwd- alleen maar overwinningen. Genoeg om over te schrijven. Ik ben helemaaaaal niet UVS-chauvenistisch, maar ik zeg echt niet te veel dat hoofdzakelijk de uvs-overwinningen om te smullen waren. Willem (nonchalance?!), Arno (tijdnood, daadkracht) en ik(handrem, realiteitszin.. not) moeten in schaaktherapie; daar horen dus wat krachttermen bij. Wij zaten onszelf danig in de weg; en Rob moet gewoon vaker gaan spelen (zijn spel bleef duidelijk slapjes en besluiteloos).

Zo, en dan nu de loftrompet.

Laten we met Arie beginnen. Die was namelijk weer eens als eerste klaar; soms denk ik had ik die tegenstander maar gehad, want ook nu was daar na zon 20 zetten een bok van zijn opponent. Het zijn natuurlijk zn openingen die vaak scherp spel uitlokken; maar hij speelt ze vaardig. Laten we wel wezen: ook zonder bok bleef er weinig om voor te spelen over. Zie zijn partij.

Maartens sabbatical leave kondigt duidelijk zn uitwerking aan: vooruit, de Stonewall is m natuurlijk op t lijf geschreven, maar dit avontuur mag er wezen. Tal zou er zich niet voor geschaamd hebben. Kennelijk heeft ie zitten genieten, want zelfs t -in de regel toch droog- schaakkommentaar is met Engelse humor geleverd. Schaken lijkt eenvoudig.

Voor de blijvers die wat stijfjes in de nek werden, had Jeroen een potje masseren klaarstaan. We stonden met 3-4 achter, dus de opdracht was duidelijk; daar hoef je dan als captain lekker niet over te communiceren. Met veel geduld werden na zet 40 de stukken goed geplaatst; en op het moment dat zwart murw zijn torens dacht te moeten gaan g-lijn-batterijen (wauw, wat n woord), lanceerde Jeroen n fraai kwaliteitsoffer. t Was daarna snel duidelijk. Twijfel sloegevenwel om mijn hart toen Jeroen in de denktank leek te gaan bij zijn -uiteindelijk toch– laatste zet. Ik duwde bijna die koning naar f1; nou, gelukkig werkte mn telepathisch vermogen nog

Wordt vervolgd in februari wanneer u kunt meemaken of het 2-de de dreigingen van de middenmoot weet te weerstaan!

Share

Geef een reactie