UVS bekert verder na winst tegen Elst

Vier UVS-ers waren er gecharterd om tijdens de feestmaand op zaterdag nog een extra potje te spelen voor de OSBO-cup. Dat werden uiteindelijk drie mannen uit het derde en een uit het vierde, te weten Michiel, Klaus, Elwin en schrijver dezes. We werden zeer luxueus thuis door Elwin opgehaald en soepel naar de Elster Toren gereden, waar we een koekje bij de partij kregen. In de belendende zalen klonk kerstmuziek en koorzang; buiten was het waterkoud, binnen een bejaardentehuis.

Aan de borden ging het in die aangename sferen soepel. Tenminste, aan de hoogste twee, daaronder was het zwoegen. Michiel kreeg de partij cadeau, toen zijn tegenstander een toren verblunderde. Wat later was het bij Elwin raak: Al leek het of zijn tegenstander een mooie aanval had, hij vergat dat met een doorgeschoven pionnetje Elwin binnen drie zetten onvermijdelijk zou promoveren. Na nog wat turen gaf hij op.

Aan mijn eigen bord, het vierde, moest ik flink buffelen. De koningsindiër was gemuteerd in een maroczy en ik brak me het hoofd over het juiste plan daarin. Ik liet de witspeler ver komen en vreesde al voor mijn lot, maar de afwikkeling naar het eindspel pakte hij minder briljant aan. In het eindspel bleek wit achteraf door torens ruilen ook geforceerd te hebben kunnen winnen, maar dat kon mijn tegenstander in de drie minuten die hij nog had niet meer bedenken (1/2-1/2). Daarmee was het dus al in de tas, maar we hadden natuurlijk Klaus nog aan het derde bord. Die had zijn gebruikelijke gesloten siciliaanse opening belabberd gespeeld, zo voegde zijn tegenstander hem na de partij toe. Daar wilde Klaus niets van weten, hoewel ook zijn teamgenoten niet het idee hadden dat dit nu de stelling was die je wilde bereiken. Maar goed, het ging als een jojo op en neer. Klaus kwam een kwaliteit voor, gaf die weer weg, moest in het eindspel zelfs zijn toren geven om promotie te voorkomen. Zijn Elster opponent had toen nog een paard en een loper over en betwijfelde of hij binnen 50 zetten het mat zou kunnen vinden (dat wel nadat hij de twee laatste pionnen moest hebben geëlimineerd). Ook hier werd dus tot remise besloten. We dronken nog een biertje op de 3-1 overwinning en gingen vervuld van blijde kerstgedachten huiswaarts.

Share

Geef een reactie