UVS 3 wint (deel 3)

UVS 3 blijft op koers voor het kampioenschap. Ook in Zevenaar werd dinsdagavond gewonnen. Het verschil in rating was meer dan 100 punten in ons voordeel. Dan kun je berekenen dat de kans op een overwinning met 5½- 2½ het grootst is. De uitslag van deze wedstrijd, je raadt het al was 5½- 2½. De uitslag voldoet aan de verwachting. Jammer was natuurlijk wel dat toen eenmaal de eerste winst na 1¾ uur spelen binnen was de een na de ander kwam vragen of hij remise mocht geven. Toch een slappe instelling. Remise geef je alleen als je verloren staat en je tegenstander met een diepe knieval je smeekt om remise. Als ik de remisespelers achteraf hun verzoek hoor verdedigen dan hoor je voornamelijk angst, angst om te verliezen, maar vooral angst om moe te worden. Jammer!


Het was Erik die als eerste de overwinning meldde. Zelf zegt hij erover: “Een makkelijke overwinning. Na de opening stond ik een pion voor en had mijn tegenstander een vernaggelde pionnenstructuur. Het was nu slechts een kwestie van rustig de partij uitschuiven tot een overwinning”. Toen Bart door had dat het eerste punt binnen was en hij zag dat wij op geen van de borden minder stonden, smeekte hij mij om remise te mogen nemen. Oké.
Klaus had een oogje op de stelling van Bart geworpen en zegt daarover: “Bart zag ik in een ingewikkelde en moeilijke strijd verwikkeld, die eindigde in een eindspel met vele pionnen en aan beide zijden een loperpaar. Remise leek wel voorspelbaar.” Ondertussen had Tsjisang aan bord 1 een niet noemenswaardig voordeeltje behaald en mocht daarmee een remiseaanbod aannemen. Na ongeveer 2 uur spelen was de stand dus 2 – 1 in ons voordeel.
Klaus accepteerde na veel mitsen en maren uiteindelijk ook eens met zwart te spelen. En dat hij dat ook kan, liet hij zien in een klinkende overwinning. Zelf zegt hij over zijn partij:” Tegenstander Jeroen vd.Poel (4de bord) stelde zijn (Witte) stukken in het begin ondernemend op. Het zag er dreigend uit. Tot ver in de partij bleef het bord behoorlijk vol staan, zodat er van alles mogelijk was, maar mijn tegenstander had blijkbaar geen zin in aanvallen, beperkte zich tot het heen en weer zetten en verdedigen. Omdat hij daarbij ontzettend veel tijd gebruikte (al na 10 zetten had ik 3 kwartier voorsprong), zou hij gewoon “door de klok gaan”, als alles zo rustig en risicoloos zou verder gaan ! Toen hij nog 8 minuten had en ik 3 kwartier werd mijn tegenstander pas wakker en ging razend snel spelen. Te laat natuurlijk. Ik verhoogde de druk via de middenlijnen door Torens op d8 en e8, waarna hij fouten ging maken en het opgaf.
Behalve dat Klaus de partij van Bart en een beetje zijn eigen partij in de gaten hield, nam hij ook alle tijd voor de partij van Michiel aan bord 2.” Hoewel ik niet opvallend veel schaaktechnisch van mijn buur-borden weet, kan ik daar toch iets van zeggen. Alle even- spelers (met zwart) zaten aan één kant, zodat rechts van mij Michiel zat (2de bord) en links Bart (6de bord). Michiels tegenstander viel op door zijn ouderdom. Het spelletje schaak deed hem goed, hij zag er gelijk jonger uit en het leek er op, dat hij Michiel volledig zou overrompelen. Michiel wist zich echter goed te verdedigen en kon het daardoor remise houden.”

Aangezien Bert-Jan nog weinig winstkansen zag, werd ook aan bord 8 zonder veel omhaal tot remise overeengekomen. Daarmee was de stand na 2½ uur spelen 4-2 in ons voordeel. In een zeer voordelige stelling kreeg Elwin toen een remiseaanbod. Elwin zelf over zijn partij:” Na een moeizame opening (wanneer niet…) en enkele hachelijke momenten later was de roest van het niet spelen toch enigszins verdwenen. De tegenstander werd onder druk gezet in het middenspel. Het verkregen ruimteoverwicht resulteerde in een combinatie waar een paard 2 pionnen waard bleek. Deze ruil verschafte in het eindspel voldoende mogelijkheden. Een remiseaanbod van de tegenstander (met een 2-4 stand in ons voordeel) geaccepteerd en hiermee werd de winst veilig gesteld met nog een zinderende partij te gaan.
Onze laatste strijder kon hierdoor geheel onbevangen op jacht naar zijn volgende scalp. Met een voordelige stand van 4½ – 2½ kon ik me inderdaad helemaal op mijn eigen partij richten. Vanaf ongeveer de 20e zet ging de strijd in feite alleen maar om mijn vrije pluspion. Zou dit pionnetje de winst kunnen brengen? Juist op het moment dat ik dacht dat er geen doorkomen aan was en ik al een beetje met de gedachte speelde om dan ook maar remise te accepteren, sloeg mijn opponent het pionnetje van het bord, maar toen was het net een vergiftigd pionnetje geworden en ging er een loper verloren en de winst was voor mij.
Zevenaar 2 – UVS 3 2½ – 5½.
Captain

Share

Geef een reactie