UVS4 plet Putten2

Op vrijdag de 23e togen wij naar Putten om het op te nemen tegen de mannen van PSV-Door Daadkracht Omhoog 2. Dat was een week later dan gepland, wat in de voorbereiding voor wat problemen zorgde. Hemel en aarde moest worden bewogen om eerst het team rond te krijgen, genoeg spelers met een rijvaardigheidsbewijs en vervolgens een auto. Toen eenmaal was besloten om een huurauto te regelen waar Frans van de Hooven de bestuurder van was, konden we met gerust hart naar het andere eind van de provincie. Het had er alle schijn van dat de bond met een liniaal de twee verst van elkaar liggende plaatsen had uitgekozen om tegen elkaar in te delen, waardoor we een dik uur onderweg waren.

Dat gaf ruim genoeg bedenktijd om tot een uitgekiende opstelling te komen, die dan ook met een kort en krachtig overleg werd beklonken op de parkeerplaats van de winderige, tot denksportcentrum omgetoverde gymzaal waar we aankwamen. Geen tactische opstellingen dit keer, we speelden netjes in formatie, waardoor ook Marcel niet aan een lager bord dan het vierde plaats mocht nemen. Bij aankomst excuseerde de wedstrijdleiding zich voor het feit dat ze de wedstrijd een week later hadden gehouden, wat er gezien de overuren die waren besteed aan het rond krijgen van de wedstrijd waren besteed wel vanaf kon.

Maar goed, zand erover. Het vierde was tot de tanden bewapend naar Putten gekomen. Buurtbewoners hadden Bert-Jan tot ’s-avonds laat in zijn studeerkamer zien zitten, gebogen over  de strategische werken van Botwinnik; Onno had uren en uren besteed aan het maken van tactische opgaven, waardoor hij nu mat-in-zes-combinaties in 3 seconden kon zien; Ismail was in Afghanistan op hoogtestage geweest, waar hij niet alleen met sigaretten van terug was gekomen (dank!), maar ook met een bak in Kabulse schaakcafés opgedane wedstrijdroutine. Afijn, we waren met het schaakequivalent van een doorgeladen geweer naar Putten gekomen. De lange reis heenwaarts had het team alleen nog maar vastberadener gemaakt. De schande van de vorige nederlaag moest weggepoetst- en voorwaar, dat lukte.

De vriendelijke bible belt-schakers wisten niet wat ze overkwam. Aan het begin leek het overigens nog niet die kant op te gaan, want invaller Thei (bord 6) maakte een foutje en kon na 18 zetten opgeven. Maar toen begon het te lopen. Bert-Jan kwam op bord 5 vanuit verloren stelling terug, begon met zijn paard pionnen op te eten en loodste knap als eerste zijn pion naar de overkant: 1-1.
In mijn herinnering was Ismail de volgende die klaar was op bord 1. Hij had al steeds ruimtelijk overwicht en schoof zijn tegenstander met enig gemak er af. In de auto terug zei hij dat hij het Londense systeem had gespeeld, wat misschien de strategische plaatsing van een loper op h2 verklaarde. Wim Krabbendam (3) speelde naar eigen zeggen geen al te beste partij en was blij met remise (2,5-1,5).

Marcel (4) kreeg van zijn tegenstander de kans aan te vallen toen deze even onoplettend was in een stelling met dames en twee torens en maakte dit koel en berekenend af (3,5-1,5). Inmiddels was schrijver dezes (8) ook klaar, zijn tegenstander had hij in het Konings-Indisch nog een eind laten oprukken, maar het plan om hem zich in zijn eigen zwaard te storten slaagde. Volkomen onnodig gaf hij de partij uit handen. Nadien deed hij alsof ik een soort Kasparov was, terwijl ik had gemazzeld en met een rating van 1650… enfin; hiermee was het in feite al in de tas, 4,5-1,5.

Onno (7) werd het slachtoffer van een stuk dat in stond na een diepe wending en werd er langzaam afgeschoven. De laatste partij, waar omheen iedereen zich dus verdrong, was die van onze eerwaarde chauffeur Frans van de Hooven (2). Hij had twee pionnen meer in een dame-eindspel en een voorsprong in tijd, maar zijn tegenstander, een vasthoudende puber, wist van geen ophouden. Zelfs met 4 seconden op de klok bleef hij op het increment beuken, waardoor Frans toch steeds dichterbij de vlag kwam. Uiteindelijk kreeg het joch zijn zin, Frans schoof zijn pionnetjes net iets te ver naar voren, waardoor hij zijn eeuwig schaakje had en met remise naar bed kon.
Het kon de pret toch niet drukken, met 5-3 had het vierde een puike prestatie geleverd, die de moeite meer dan waard was geweest. Met 2 uit 4 liggen we nu netjes op koers.

Share

Geef een antwoord