Mooie afsluiting voor UVS4 tegen OPC

Onze prachtige vereniging had dit jaar weer de eer de feestelijke slotronde te organiseren voor de 2e klasse van de OSBO. Alle teams waren dus aanwezig in de Ganzenheuvel, waar onze voorzitter zorgde voor een goede sfeer door verschillende prijzen uit te loven, onder andere voor de eerste winnaar van de avond. Die werd al snel dubbel opgestreken door het Vierde. Marcel (2) had in no-time zijn tegenstander op de knieën. De avond was toen nog zo jong dat hij geen geduld had om de uitreiking af te wachten, waardoor dit prijsje door een andere UVS-er werd opgestreken.

Ruud (3) tikte zonder veel moeite zijn partij uit, die hij achteraf niet als erg uitdagend omschreef. Vervolgens gebeurde er op bord 1 iets absurds met onze wild card Rob Schoppema. Op zet 3 meende Rob dat hij een stuk weggaf en gaf direct op. De Oosterbeeker aan het eerste bord zag dat het maar om één pion ging en vond dat hij hiervoor niet was afgereisd (degradatie was voor OPC al onvermijdelijk) en wilde liever doorspelen. Even later werd de partij alsnog beslist, waardoor we met 2-1 voorstonden.

Wim Krabbendam (5) speelde een prima partij, evenals Theo (8). Erg veel moeite met hun tegenstander leken ze niet te hebben. Daardoor waren Thei, Bert en schrijver dezes nog over. Thei deed op weg naar het eindspel iets fout, waardoor hij een kwal minder had. Daarna overkwam zijn tegenstander het meest vreselijke: Hij gaf zijn toren weg, waarna er snel kon worden opgegeven. Daarmee was het 5-1; twee partijen resteerden: Bert (7) en ik (6) zaten te zwoegen. Ik had mijn Nimzo verkeerd aangepakt en stond eigenlijk de hele partij te keepen.

Michiel zei me in de koffieruimte dat ik ‘gewoon m’n zetjes’ moest blijven doen en dat pakte prima uit. Het initiatief zette niet door, de lichte stukken gingen eraf en toen stonden ineens mijn torens op de goede lijnen, terwijl zijn overgebleven stukken in de hoek geparkeerd stonden.  De uitvoering van de mataanval was buitengewoon prettig. Bert had een kwal minder, maar wist met tijdnood in zicht tot remise te komen, waarmee hij naar eigen zeggen goed wegkwam.

Al met al eindigt het Vierde zo in de middenmoot, en dat was na de promotie vorig jaar misschien meer dan waar we op hadden mogen hopen. Toch hebben we in een aantal matches de zaak zelfs laten glippen, waardoor we nog hoger hadden kunnen eindigen dan de vierde plek. Onze topscorer is Marcel (5 uit 7) waarvoor hulde!


Share

2 reacties

  1. Bert-Jan Boer schreef:

    Mijn moeder is mijn naam vergeten

    Mijn moeder is mijn naam vergeten.
    Mijn kind weet nog niet hoe ik heet.
    Hoe moet ik mij geborgen weten?

    Noem mij, bevestig mijn bestaan,
    Laat mijn naam zijn als een keten.
    Noem mij, noem mij, spreek mij aan,
    o, noem mij bij mijn diepste naam.

    Voor wie ik liefheb, wil ik heten.

    Neeltje Maria Min

  2. Jan van de Westelaken schreef:

    Houdt deze hartenkreet ook in dat ik je geen BJ (spreek uit: Biedzjé) meer mag noemen? ; )

Geef een reactie