Ja! schaken!

“Afscheid”, zo had in eerste instantie de titel moeten zijn van dit stukje op de website. De walging en de zelfhaat zou ervan af druipen, ik zou eindigen met een kort dankwoord voor al die jaren vrolijkheid en vriendschap.

Aanleiding voor deze misère was de partij die ik tegen Lars speelde in de eerste ronde van periode 3.

De opening gaat nog goed (voor mij dan), al na zwarts 1e zet was ik in ieder geval uit de theorie, en Lars geloof ik ook. Meteen zwaar in de denktank, een tactisch grapje op de 11e zet en na 13 zetten staat wit overweldigend. Er volgt een fase met wat lastige beslissingen en na 19 zetten is duidelijk dat zwart een tweede pion gaat verliezen. Lars vecht voor wat hij waard is, hij creëert wat dreigingen, stoomt met zijn koning het centrum in, wit blijft min of meer gewonnen staan. Vanaf zet 36 raakt wit een beetje de draad kwijt maar blijft overeind. Tot de 43e zet van zwart. Zwart speelt 43…Kd2, en biedt remise aan (de snotneus!). Veel te snel zeg ik dat ik het nog even probeer en maak pardoes een vreselijke blunder (44.bxa5). Het is gewoon kortsluiting, black-out, varianten door elkaar. Hoe dan ook, na nog wat zinloos geschuif geeft wit rond de 60e zet op. Ik wil niet overdrijven, maar ‘kotsmisselijk’ is erg zwak uitgedrukt.


Afgelopen zaterdag was ik in Wijk aan Zee voor de 7e ronde van het Tata Steel Chess toernooi. Het was een beetje droevig om Timman, een van mijn jeugdhelden, als een kind te zien verliezen. In de commentaarzaal hadden Böhm en de mensen in de zaal ongeveer 10 seconden nodig om te besluiten dat 29.Lxh7 er weliswaar interessant uitziet, maar dat het vrijwel onmiddellijk verliest. En wat speelt Timman na een minuut of 5? Juist, 29.Lxh7. Maar verder: wat een prachtige sfeer, wat een spannende gevechten, wat een mooie partijen waren er. De manier waarop Carlsen Gelfand van het bord schuift vanuit een stelling waarin gewone stervelingen zonder veel omhaal remise hadden willen gegeven. Of hoe Ivanchuk achter het bord zit. Alleen al dat te zien geeft nieuwe energie! Maar het allermooiste vond ik toch hoe Karjakin won van Topalov. De commentaarzaal was al dicht, ik liep de speelzaal in en maakte vervolgens het einde van de partij mee. Het stond zo toen ik binnenkwam:
Wit: Kf4, Tb6, pi.h2;
Zwart: Kf6, Le6, pi.h4

Karjakin – Topalov, stand na de 69e zet van wit:

En Topalov speelde 69…. h3
Zie dat maar eens te winnen. Live was ik getuige van het vervolg, ik stond op ongeveer 10 meter van de spelers vandaan, de partij was te volgen op een monitor vlak voor mij.

70. Tc6,Kf7 71.Ke5,Lg4 72.Tc4,Ld7 73.Tc7,Ke8 74.Kd6,Lg4 Ja, ok, en nou? 75.Te7+,Kf8 76.Te4,Lc8 (zie diagram)

77.Kc7!!. Dat was het dus! Ongelofelijk mooi, de zwarte pion gaat verloren. 77…,La6 78.Te3,Kg7 79.Txh3,.. en nu nog de eindfase, die op zichzelf nog niet zo makkelijk is:
79.Txh3,Kg6 80.Kd6,Kg5 81.Ke5,Le2 82.Tg3+,Kh6 83.Kf5,Ld1 84.Th3+,Kg7 85.Kg5,Le2 86.Te3,Ld1 87.Te7+,Kf8 88.Kf6,Kg8 89.Kg6,Lc2+ 90.Kh6,Kf8 91.Tg7,Ld3 92.Tg5,Kf7 93.Tg3,Lc2 94.Tg7+,Kf8 95.Tg2,Le4 96.Tg4,Lc2 97.Tg5,Kf7 98.Kh5,Kf6 99.Kg4, … en Topalov geeft op.

Topalov is zeer geagiteerd, hij loopt weg, komt weer terug, zegt iets, loopt weer weg, komt weer terug, gebaart driftig, zet de stukken op, laat aan Karjakin iets zien. Uiteindelijk kalmeert hij wat. Ondertussen blijft Karjakin rustig, bejegent Topalov met zeer veel respect. Ze analyseren nog een beetje, dan staat Topalov op en verlaat hoofdschuddend de zaal.

Ik heb er een nieuwe held bij: Karjakin! En eigenlijk ook Radjabov. Ivanchuk was al een held, Timman blijft het toch nog wel stiekem, al ben ik nog steeds een beetje boos om 29.Lxh7. En ik ga toch nog maar even door met schaken…

Share

3 reacties

  1. Klaus Wüstefeld schreef:

    Echt niet leuk, Ruud, als je ongewild een Toren weggeeft ! Maar na 44.Le1 levert dat nog een pittig eindspel op,iets beter voor jou, maar met lopers van ongelijke kleur riekt het wel naar remise. Jammer na zo’n mooie partij, waar je je waarschijnlijk zult afvragen, waar je de winst hebt laten liggen. Was 14.Dh7x niet mogelijk in combinatie met de verdediging Lg3 ? ik weet het niet: je vreesde waarschijnlijk terecht de open Torenlijn van zwart.

  2. Thei van Laanen schreef:

    He Klaus, na 44.Le1 zou Ruud waarschijnlijk ook wel een beetje tot kotsen zijn gekomen; het vervolg 44.. Kd1 lijkt me tamelijk misselijkmakend.

  3. Klaus Wüstefeld schreef:

    Ja Thei, misschien wel een ideetje: bij ieder schaakbord een kotszakje

Geef een reactie