UVS4 op koers: 5-3

Afgelopen maandag heeft het vierde team zich de aansporing van onze voorzitter goed ter harte genomen en haar eerste overwinning van het nieuwe jaar geboekt. Als een geoliede machine rolde het vierde Wageningen 4 op. Captain Thei bracht die killersmentaliteit goed over op de tegenstander door na een half uur de verwarming uit te draaien. Omdat hij zelf een stevige trui had aangetrokken vond hij verwarming verder niet meer nodig, waardoor onze Wageningse vrienden blauwbekkend in de Ganzenheuvel zaten. Ruuds tegenstander bestelde na afloop dus maar een warm kopje thee in plaats van een koud pilsje.

Captain Thei van Laanen

De inzettende poolkou maakte de UVS-machine alleen maar scherper. Theis voorliefde voor tactische opstellingen werkte ook nu weer goed uit. In plaats van ondergetekende werd nu Schoppema als wild card op bord 1 gestald. Daar deed hij het nog heel aardig tegen zijn 2075-tegenstander. In het belang van het team hield hij zich qua tempo ook een beetje in, toch bleef hij in het eindspel met lege handen achter.

Aan het tweede bord wist captain Thei zijn partij erg lang te rekken, in tijdnood werd tot remise besloten, waar Thei wel kansen had gehad. Ver daarvoor had Ruud al een punt binnengesleept op bord drie met een aardige combinatie, waarna zijn tegenstander voornoemd kopje thee nodig had om op krachten te komen.

UVS 4 – Wageningen 4, bord 3

Erik van Wijngaarden – Ruud van Roosmalen

Positie na 26. Kh1

26.          ….          gxf3

27.          Lxf3        Pxf3

28.          gxf3       Lxb5

29.          cxb5       Dh3

En zwart geeft op. Na 27. gxf3 wordt het echter lastiger voor zwart om te winnen. Iemand een idee?

Een door hoog water afgesloten Waalkade leverde bovendien parkeerproblemen op, waardoor twee van de Wageningers drie kwartier te laat kwamen, wat de moraal bij onze schaakvrienden ook niet zal hebben verhoogd.  Schrijver dezes kon dus met een comfortabele tijdsvoorsprong aan mijn partij beginnen. Ik mocht dit keer aan bord 4 plaatsnemen en daar de Moskouse variant van de Siciliaan uitproberen- met goed gevolg. Mijn tegenstander kwam zo gedrongen te staan dat hij de dames maar afruilde met pionverlies, met de twijfelachtige argumentatie ‘want terug naar d8, dan wordt het ook niks meer’. Het punt bleek uiteindelijk gemakkelijk binnen te slepen.

Aan de lagere borden walste het UVS-gemaal onverbiddelijk verder. Marcel veroverde aan het vijfde een stuk en maakte zijn partij mooi af, net als Wim Krabbendam die weinig moeite had om tot voordeel te komen. Merijn Dammers moest op bord 7 wel verlies aantekenen. Aan het laatste bord was Bert-Jan opgezadeld met een moeilijke stelling uit de hogere eindspelkunde: twee lopers tegen loper en een roedel pionnen. De afwikkeling bleek knap lastig, waardoor hij het volle punt uiteindelijk moe3st laten glippen en in een eindstelling terecht kwam die thematisch remise was.

De stemming aan het einde van de avond kon daardoor alleen maar worden omschreven als opgeruimd en tevreden. Nu we 2 van de 4 matches hebben gewonnen lijkt degradatie al bijna afgewend, nu we in de laatste drie wedstrijden tegen ongeveer even sterke teams moeten zonder superspelers op de hogere borden.

Share

1 reactie

  1. Theo Felet schreef:

    Goed gedaan Heren van UVS4,jammer dat ik die avond niet aan ’t feestgedruis kon meedoen.

Geef een reactie