UVS 3 op koers

Een nieuwe deceptie leek een feit. Nog een kwartier pijn lijden en we konden naar huis. De stand in Doetinchem tegen de gelijknamige vereniging, dezelfde waar ons 2e team zaterdag tegen hun 1e klop kreeg, was 3,5 – 1,5 in ons nadeel. Met nog 3 partijen aan bord 1 t/m 3 bezig zag het er eensklaps slecht uit. Binnen 2 minuten leek een mooie overwinning als sneeuw in de zon te verdwijnen.
Klaus aan bord 3 lette even niet op en zijn voordeel was in een hopeloos nadeel veranderd. Volledig uit. Aan bord 2 zette Justin op het zelfde moment een loper klaar voor het grijpen. Weg voordeel, weg wedstrijd, weg kampioenschap, weg promotie. Maar zie, beide in grote tijdnood en in een hopeloze stelling, vochten tegen beter weten in door en deden ook nog tegelijkertijd een wanhoopspoging in een situatie met de digitale vlag op vallen.
Alle goede feeën uit Doetinchem streken neer op de trillende vingers van onze helden. Op beide borden, als afgesproken, voerden zij beide op het zelfde moment een wonderzet uit. Uiteraard met de volledige medewerking van hun opponenten. Aan beide borden was het meteen afgelopen. Als een Siamese tweeling weigerden zij ook allebei de felicitaties aan te nemen. Beschaamd over het feit dat ze niet hadden opgegeven in een hopeloze stelling en een vreselijke tijdnood. (3,5 – 3,5) Op bord 1 moest toen de wedstrijd beslist worden. Met voor beide spelers nog 2 minuten op de klok, maar met een stevig voordeel voor Elwin, werd er tot de laatste snik doorgestreden. Onze man wist bekwaam zijn voordeel te behouden en mooi op tijd met nog enige tellen over op de klok de zwarte koning volledig in te snoeren. Mat.

Voordat we bij dit laatste kwartier waren aangekomen, was er al een en ander gebeurd. Bij vertrek bleek dat Elwin, chauffeur van auto twee, vast zat in een file, jawel bij Eindhoven. Gelukkig had Klaus zijn auto meegebracht, waardoor Elwin rechtstreeks vanuit de file naar Doetinchem kon gaan. Op weg naar Doetinchem hebben we in auto één uitvoerig speciale varianten van het Schotsgambiet voorbereid ten behoeve van Mathijs. Dit doen we dus nooit meer. Direct vanuit de opening werd Mathijs met zijn Schotsgambiet vakkundig weggespeeld. 1-0. Op dat moment stond alleen Ismail enig materiaal voor. Na ongeveer 3,5 uur spelen stonden we op de borden 1,2,3, 6 en 8 goed tot zeer goed. Op bord 5 zag mijn tegenstander hoe hij met een kleine handige manoeuvre bijna alle stukken gedwongen kon afruilen. Remise werd overeengekomen. Helaas was de stelling bij Ismail aan bord 6 in een moeilijke fase beland. Weliswaar stonden we hier een loper tegen 2 pionnen voor, maar de pionnen rukten op en op en zagen kans onder steun van de koning en een toren naar de overkant te komen. 2,5 – 0,5 in ons nadeel. Omdat de borden 1,2, 3 en 8 nog steeds gewonnen stonden, leek er niets aan de hand. Op bord 7 vergaloppeerde Marcel K zich en moest met een loper minder verder. 3,5 – 0,5 achter. Gelukkig voor ons maakte Bart op bord 8 geen fouten meer en wist uiteindelijk met een nieuwe zwarte dame de enige overgebleven 2 witte pionnen te veroveren. 3,5 – 1,5. En toen, ongeveer een kwartier voor tijd, gebeurde wat boven al beschreven is: Klaus en Justin blunderden simultaan en wonnen m.b.v. hun tegenstanders alsnog simultaan. De enige normale partij met een langzaam maar zeker wordende betere stelling speelde deze dinsdagavond Elwin aan bord 1. Onder een licht, nauwelijks hoorbaar applaus, verlieten wij bedeesd en beschaamd de nieuwe lokatie van Doetinchem. De winst betekent wel dat we het kampioenschap nog steeds in eigen hand hebben. We liggen op koers.

Doetinchem 2 – UVS 3 3,5 – 4,5 !

Share

Geef een reactie