UVS1 stoomt op naar de koppositie

In de nieuwe speelzaal van SMB speelden wij onze thuiswedstrijd tegen het Delftse DSC 3. Deze wedstrijd moesten we wel winnen om de aansluiting met de koplopers in onze poule te houden. Op rating waren we ook vooraf dik favoriet. Uiteindelijk wonnen we niet al te ruim, maar er gingen natuurlijk ook weer flink wat mis bij diverse UVS-spelers.

Foto’s van de externe wedstrijd van UVS 1 & 2

speelzaal in 't Hert

Ruud van de Plassche was het eerste klaar. Op bord zes had hij wel een klein voordeeltje kunnen pakken, maar ging daar niet zorgvuldig genoeg mee om. Zijn tegenstander kon vrij gemakkelijk gelijkspel krijgen en bood remise aan. Dat mocht geaccepteerd worden, omdat het er wel gunstig uit zag aan de andere borden.
Een van die mooie vooruitzichten was bord vier, waar Pim Haselager weer mee speelde voor UVS1 na een poosje afwezig te zijn geweest. Gelukkig zagen we weer eens een typische Pim-partij! Zo eentje waarin het allemaal vanzelf lijkt te gaan: mooi openingspel, ruimteoverwicht, pionnetje pakken en afwikkelen naar eindspel en dat nog even gedecideerd uitschuiven.

Op mijn bord ging het ernstig mis. De opening had niet echt iets opgeleverd voor me, maar wel een enorme tijdsvoorsprong. Bij het begin van het volgende partijfragment had ik pas een half uur verbruikt. Mijn tegenstander had echter nog maar 21 minuten voor zijn resterende zetten tot de tijdscontrole! Misschien dat ik daarom ook een beetje te gemakkelijk begon te spelen, op zet 21 maakte ik een enorme inschattingsfout, die me in zekere zin de kop kostte.

Grande bekijkt eens wat voor puinhoop ik er van gemaakt heb ...

Joost Retera had een niet al te moeilijke middag op bord twee, was mijn indruk. Zijn tegenstander speelde de opening wel origineel, maar Joost kon vrij makkelijk een stelling bereiken waarin ie zonder problemen op winst kon spelen. Dat duurde wel even maar leverde wel een vol punt op.
Bij Dennis Arts (bord drie) was weer eens een stelling zonder dames op het bord gekomen. Het leek even mis te gaan toen hij een pion verloor, maar de compensatie was voldoende. Dit werd remise.

Ook net voor de tijdscontrole wist Maarten van Rooij zijn partij te winnen. Op bord acht had die met zwart toch iets aardigs weten te makken van een saaie Franse afruilvariant. Een pluspionnetje was voldoende om het toreneindspel in winst om te zetten.

Het was nu 4-2 in ons voordeel. Luuk’s tegenstander probeerde daarom het beste van zijn verloren positie te maken door remise aan te bieden. Wie weet neemt ie het aan, omdat daarmee de teamwinst binnen zou zijn. De stelling was echter binnen een paar zetten over en wel met een vol punt voor Luuk.
De volgende stelling was net na de tijdscontrole op het bord gekomen. Luuk had een overtuigende partij gespeeld, met fraai spel op beide vleugels en ergens blijkbaar een kwaliteit opgepikt. De verbonden pionnen op de damevleugel zijn natuurlijk ook niet gek.

Zie diagram, stelling na 42.Lxe4

Het is natuurlijk helemaal uit, maar je moet het natuurlijk wel even goed afmaken. Dat deed Luuk overtuigend. Er volgde nog 42… c3 43.bxc3 bxc3 44.Pxc3 Tb2+ 45.Kg1 Tg2+ 46.Kf1 Pg3+ 47.Ke1 Pxe4 en hier hield wit het voor gezien.

Marco Anink (1946) – Luuk Peters (2056)

Anton van Rijn speelde op bord één tegen een invaller, maar dat bleek zeker geen slechte speler. De opening en middenspel waren niet echt in Anton’s voordeel verlopen. Toen zette zijn tegenstander het bord echter in vuur en vlam (woordgrapje) en offerde een  toren en een stuk. Er waren verschillende kansen om met teruggave van een stuk een goed verdedigbare stelling te verkrijgen, maar Anton wist die op een of andere manier allemaal te missen. In tijdnood ging het van kwaad tot erger:

De uitslag kwam daarmee op 5-3 in ons voordeel. Enigszins verrassend staan we nu gedeeld aan kop in de poule. Twee belangrijke concurrenten voor de titel hielden elkaar op gelijk spel en dus konden we dichterbij komen. De volgende ronde spelen we tegen één van die clubs (Souburg) en na die wedstrijd weten we waarschijnlijk iets beter of we dit seizoen echt kans maken op de titel.

UPDATE: onze tegenstanders zijn ook vlot met hun verslag. Zoals gebruikelijk hebben ze her en der een heel andere visie op de partijen.

Share

2 reacties

  1. Jan van de Westelaken schreef:

    Delft heeft zelfs een compliment over voor de waarheidsgetrouwe en onpartijdige rapportage van verslaggever Pepijn: link

  2. Luukmaestro schreef:

    Kijk Pepijn, bij Delft worden de opmerkingen over de partijen door de spelers zelf al genuanceerd (partij Pim). Zo onstaat er nog een gezamenlijke objectieve visie op de partijen.
    Ook wel weer jammer, ik hou van grandiaanse tegengestelde visies op opstellingen, “een loper kan niet slecht zijn als die nog niet bewogen heeft”, kwaliteitsoffers altijd goed noemen “omdat Topalov dat ook doet”, elke stelling van ons “met 10 vingers in de neus te winnen” noemen. Een voetbalteam verliest immers ook nooit omdat de coach zegt “we kunnen lang niet zo goed voetballen als de tegenstander en dat deden we vandaag dus ook niet”. Volgende keer graag een subjectief verslag van onze coach. Voor het tweede ook een tip, iets als: “we hebben eigenlijk hartstikke goed gespeeld maar door enkele individuele fouten ging het fout. 8-0 zegt mij niet zoveel, dat is scorebordjournalistiek”.

Geef een antwoord