UVS 3 besluit competitie met verdiende winst

chess

UVS 3 heeft ook met 7 teamleden de winst binnen kunnen halen. In Ede op de slotavond werd de Schaakstad 5 met 4,5 – 3,5 verslagen.

Het was een enerverend avondje! In de aanloop ging het al mis. Wim K. was verhinderd en omdat Wouter al een tijdje niet meer meedeed, had ik de taak een compleet team bij elkaar te brengen. Er bestond immers nog een kans dat we via versterkte KNSB-degradatie als 3e van onderen zouden degraderen. Het lukte echter niet om voltallig aan te treden omdat UVS 4 ook die avond een slotronde speelde en UVS 5 nog aan de bak moet waardoor een aantal leden uit hun team niet in mocht vallen. Uiteindelijk heb ik met captain Frans N. afgesproken om coming man Mathijs Broeren in te huren (voor een taxiritje van en naar zijn huis in Arnhem-Zuid).

Op de afspreekplek (voor het station) was het een hele heisa, met een geagiteerde Rolf die zijn wagen een paar minuten (zonder betalen!) op een betaaldparkeerplek had gestald. Hij vertrok eerder met Frans en Justin op weg naar Ede waar bij de ESV de slotronde georganiseerd werd. Ik reed samen met Thei en Ruud, zoals gezegd, eerst naar 026-Zuid om Mathijs op te pikken en moest vervolgens het gaspedaal stevig indrukken om nog op tijd te arriveren. Dat lukte ons net niet, de openingsspeech was al begonnen toen wij binnenvielen. Van Rolf en kornuiten nog geen teken!?

Vervolgens diende ik de teamopstelling in te vullen; vanwege het leegblijven van bord 1 was ik zo confuus dat ik aan een ander bord plaatsnam dan opgegeven (3 in plaats van 4). Driftig begon ik mijn destructieopening te spelen toen een nog geagiteerdere Rolf binnenviel: “Ik stop ermee!” en “Je kunt hier nergens gratis parkeren.” waren slechts twee van zijn opzienbarende uitspraken. Bij het aanschuiven van hem, Justin en Frans kwam ik erachter dat ik (letterlijk) fout zat! Dit meldde ik aan de wedstrijdleider die daarop besloot niet de namen om te draaien op het formulier, maar mijn wedstrijd en die van Justin opnieuw te laten beginnen. Dit terwijl er al bijna 15 minuten verstreken waren op de klok… Een zacht protest van De Schaakstad sorteerde geen effect.

Uiteindelijk waren we dan toch met z’n zevenen aan schaken toegekomen. Mijn verlaat opgestarte partij leverde het snelst voordeel op, even dacht ik m’n eigen snelste schaakmatrecord te kunnen verbreken. Dat feestje ging weliswaar niet door, even later was er toch damewinst (na uiteraard een offer) en een mat in 2. De 1-0 achterstand was weer bijgewerkt.  Het was niet Rolfs avond: in een gelijke stelling gaf hij zonder compensatie een stuk weg waarna hij gedesillusioneerd en wat dies meer zij opgaf. Het zou echter het enige verlies van de avond blijken te zijn…

Thei behaalde de zege door de A-lijn voor zich op te eisen en tactisch naar de winst te manoeuvreren; die schaaklessen zijn toch ergens goed voor! Op het hoogste bord (2) weerstond Mathijs een niet doorslaande aanval met loperoffer op zijn koningsstelling. Handig draaide hij de rollen om en pakte nog wat materiaal extra. Net toen zijn tegenstander overwoog op te geven, doneerde hij zijn dame. Deze vrijgevigheid werd coulant afgewezen door een remiseaanbod dat Mathijs prompt accepteerde. Op dat moment een rare beslissing van de Schaakstedeling gezien de tussenstand, achteraf wel een terechte omdat Mathijs zelfs zonder dame veel dreiging in de stelling kon gooien.

Op het laatste bord boog Frans redelijk comfortabel zijn kwaliteit meer om in een 1-0, ondanks het feit dat hij een stukwinst over het hoofd zag. Tussenstand: 3,5 – 2,5 in ons voordeel. Met een halfje erbij zou handhaving een voldongen feit zijn. Dit moest dan komen van Ruud of Justin die beide een gelijkopgaande strijd streden. Ruud waagde het om een pionnetje pakken in een stelling waarin zijn opponent niet verder kwam dan schaakjes geven. Gelukkig miste hij een gedwongen dameafruil en ging hij akkoord met remise. Ook Justin bereikte dit door een eindspel met ongelijke lopers op het bord te krijgen. Eindstand: 4,5 – 3,5. Wir haben es geschafft!

Het kampioenschap was weggelegd voor de Cirkel dat stadgenoot Ede in een rechtstreeks duel gedecideerd opzij schoof. Terwijl de kantine inmiddels al ruim een uur gesloten was en de kraan in het toilet goede dienst deed, deden de kampioenen zich te goed aan de miniflesjes rode wijn die ze als kampioenscadeau in ontvangst mochten nemen.

Share

4 reacties

  1. Theo Felet schreef:

    Met maar 7 man goed gedaan. Jammer dat ik er niet bij kon zijn. Had graag nog een puntje er aan toegevoegd.

  2. Justin schreef:

    Kan ik mezelf nomineren voor de JvdW Award 2009/2010? Met 7 remisies uit 7 wedstrijden maak ik toch een goeie kans lijkt me. ;)

  3. Jan van de Westelaken schreef:

    Justin,
    7 uit 7 is best een aardig begin, maar dat kan nog veel beter ;) Voor een aanmoedigingsprijs kom je zeker in aanmerking.

  4. Anton van Rijn schreef:

    Was het geen idee geweest Rolf het verslag te laten schrijven? ;-)

Geef een antwoord