Drie tegendoelpunten in laatste 5 minuten

drie nullen komen eraan

links vs rechts: 0-3

Een rampzalige ontknoping van de wedstrijd tegen RSC ’t Pionneke. Kort voor de tijdnoodfase stond het  3 -2 voor UVS met goede stellingen op de borden bij Tsjisang Cheung (bord 4), Luuk Peters (bord 3) en Anton van Rijn (bord 2). De één na de ander bracht zijn stelling om zeep en verloor, zodat  onze tegenstanders uiteindelijk met een 3-5 overwinning naar huis gingen.

Het begon eigenlijk zo goed. Thomas Willemsen speelde op bord 8 een degelijke partij, maar kon ook niet zo veel bereiken. Na ruim anderhalf uur spelen besloten de spelers tot remise. Intussen stond Pim Haselager op bord al aardig goed tegen FM Jan van Mechelen. Arie van den Hurk had ook een voordeeltje op bord 6 en bij de rest leek er nog niet zo veel aan de hand. Nergens stonden we duidelijk minder.

Na iets meer dan 2 uur spelen won Pim, verrassend snel, vond ik. Zijn tegenstander speelde een beetje teveel uit de losse pols en kwam naar een paar degelijk zetten van Pim ernstig in de problemen. Een goede overwinning van onze eerste bordspeler. De rest van de partijen zou in het derde speeluur beslist worden.

Arie won uiteindelijk doordat zijn tegenstander zomaar een stuk weggaf. Mazzeltje voor ons, want hoewel Arie beter stond, was het nog niet zo makkelijk om te winnen. Ook in de analyse was het niet zo duidelijk wat de beste aanpak zou moeten zijn.
Ikzelf had het gevoel een slechte partij te spelen op bord 7. Uit de analyse bleek echter dat ik maar één echt mindere zet had gedaan, net na de opening. Mijn tegenstander speelde daarna echter wel de beste zetten voor een tijdje en ik kwam wat in de verdrukking. Eén mindere zet van mijn tegenstander was ook wel weer genoeg om de stelling weer in evenwicht te brengen. En gezien de stand in de wedstrijd bood ik toen ook maar remise aan, wat geaccepteerd werd. Mijn tegenstander had ook niet echt genoeg tijd om nog een winstpoging te wagen.

Maarten observeert het slagveld

Maarten observeert het slagveld

Dan de partij van Maarten. Na een redelijk normaal begin had Maarten een redelijk normale stelling bereikt. Dat wringt natuurlijk een beetje, ergens moet de chaos toch vandaan komen.
En ja hoor, daar bood zich een kans aan. Een Topalovje op f3! Hierdoor kreeg zwart (Maarten, dus) een aanval tegen de witte koning, maar die kwam wel een beetje moeizaam uit de startblokken, omdat alle andere stukken van zwart zowat nog ontwikkeld moesten worden.

Toch zag het er helemaal niet gek uit en ook Maartens tegenstander kostte het veel tijd om een verdediging op te zetten. Uiteindelijk kwam die met wat een mokerslag leek. Achteraf had Maarten op dat moment waarschijnlijk in een eindspel kunnen vluchten met remisekansen. In plaats daarvan gokte hij een beetje op de tijdnood van wit en hield de stelling gecompliceerd. Dat liep toch ernstig mis, wit maakte geen fouten meer en Maarten liep gewoon mat.

Toen was het dus nog 3 – 2 in ons voordeel. Op alle borden die over waren ging echter de klok een grote rol spelen. Anton van Rijn had op bord 2 al in de opening een zee van tijd gebruikt (een uur voor 7 zetten, ofzo). Kreeg wel een dameloos middenspel met een pion meer, maar dat was zeker niet heel veel beter voor Anton. Dat kostte dus nog meer tijd en uiteindelijk moest Anton nog 20 zetten in 2½ minuut uitvoeren. Dat lukte bijna … Op zet 39 viel zijn vlag, maar inmiddels was er ook een voor Anton verloren toreneindspel op het bord ontstaan.

Bij Tsjisang was het misschien nog dramatischer. Ik had hem expres op bord vier met wit laten invallen, omdat zijn tegenstander vermoedelijk Frans zou spelen, en Tsjisang zag dat wel zitten. Hij kwam ook goed uit de opening en kreeg een stelling die Tsji wel snapt. Er werd een pionnetje geofferd, waardoor wit mooie controle kreeg en zwart kon eigenlijk niet zoveel. Ergens had Tsji nog remise aangeboden, maar zijn tegenstander kon dat denk ik vanwege de stand in de wedstrijd niet aannemen. Al eerder had Tsji kansen gemist maar net voor de tijdnood stond het zo:

Tijdnood op borden 2, 3 & 4

Tijdnood op borden 2, 3 & 4

Luuk baalde achteraf misschien nog wel het meest van iedereen. De opening was via een zetverwisseling (na 1.Pf3, 2.b3 ) toch weer in een Colle getransformeerd. Luuk had niet veel problemen, maar wel behoorlijk wat tijd verbruikt. Zijn tegenstander mistte op een gegeven moment iets behoorlijks simpels en verblunderde een pion. De stelling was compleet gewonnen voor Luuk:

Met deze uitslag zijn de kansen op het kampioenschap wel zo’n beetje naar 0 gezakt. Alleen als Veldhoven een keer verliest en wij gewoon ruim de laatste twee wedstrijden winnen zou het nog kunnen lukken. Niet erg waarschijnlijk, maar je weet maar nooit.
(foto’s: Jan van de Westelaken)

Share

1 reactie

  1. Tsjisang Cheung schreef:

    Tsja, over mijn eigen Partij: Cheung-Peeters UVS-1:RSV ’t Pionneke. Ik weet ook niet meer wat me bezielde om na 32 Dc4-Dc5, Pd5-Pf6 niet a tempo Dd6! te spelen. De bedoeling van Dc5 was Dd6 of De7. Het was tijdnood. Ik weet nog dat de zaal wit was..

    Een schim noteert mijn zetten, rechts voor mij, links achter dhr Peeters van ’t Pionneke. Mijn linkerkand telt de zetten. Met 32 Dc5 sluit ik mijn linker wijsvinger, naast mijn reeds gesloten duim, dat weet ik nog. Nog acht zetten of zijn het negen? Het verschil tussen de 2e paal en de tiende paal is acht of toch negen? Wat ie ook speelt. Gewoon Dd6 schaak! Hij speelt Pd5xPf6. Terwijl ik mijn middelvinger krom om Dd6 af te tellen,…zie ik de schim een beweging maken met zijn pen/potlood. Wijst hij nou naar het paard op f6? Waarom wijst hij naar het paard? Ik kan het paard na Dd6 toch nog eraf slaan? Kijk daar!, hij beweegt zijn pen/potlood weer! Op het laatste ogenblik stuur ik een bevel vanuit mijn motorische cortex: niet naar c4!, niet naar c4! Mijn rechterhand remt af. Schokt van c4, als een boeing na een mislukte buiklanding naar d5, plukt de pion en slaat ermee het paard op f6.

    Zo is het dat ik op zondag, de dag erna nog zweet en tril. Ik weet het, ik moet de schim spreken. Hem moet ik spreken. Anders vind ik geen rust.

Geef een antwoord