UVS1 wint van bikkels

Voor de wedstrijd was er druk telefoonverkeer. Allereerst werd ik gebeld met de mededeling dat de wedstrijd SMB1-HMC Calder 1 niet zou doorgaan. Dat had mogelijke gevolgen voor ons, omdat de arbiter van die wedstrijd ook onze match tegen HMC Calder 3 zou leiden. Waarom die wedstrijd werd afgelast? Tsja, iets met kans op sneeuw. In ieder geval genoeg om de doorgewinterde professionals van HMC Calder 1 te doen besluiten om niet het stukkie van Den Bosch naar Nijmegen te wagen (eerlijkheidshalve moeten we daar misschien bij aantekenen dat een aantal spelers van HMC misschien van andere delen van het land moesten komen).

Sneeuwpret

Sneeuwpret

In ieder geval werd ik niet veel later gebeld door de teamcaptain van onze tegenstanders HMC Calder 3, dat zij wél op weg gingen en zouden proberen De Ganzenheuvel te bereiken. Hulde voor deze moed, dacht ik bij mezelf, maar vreesde meteen deze onverschrokkenheid, die misschien ook op het bord getoond zou kunnen worden.

Vanaf 12.00 uur verwachtte ik eigenlijk dat de spelers van HMC als ware poolreizigers één voor één uit een ziedende sneeuwstorm binnen zouden komen druppelen. En dat ze, na opgelapt te zijn met sterke drank natuurlijk,  met verhalen zouden komen over sneeuwblindheid, bevroren tenen die zwart werden vervolgens afvielen en misschien wel over het oppeuzelen van enkele teamgenoten om de barre tocht te kunnen overleven. Maar niets van dit alles, om 12.00 uur was het team bijna voltallig aanwezig, op één speler na, die zijn treinreis enigszins verlengd zag door een boom die zich op de lijn Utrecht-Arnhem had geworpen. Met nauwelijks vertraging konden we dus beginnen.

We leken voortvarend van start te gaan: zowel Maarten als ik kregen heel snel veelbelovende stellingen. Maarten was het eerste klaar, maar in plaats van een één had ie een lelijke nul te pakken! Tot overmaat van ramp, bleek Maarten een wel bijzonder eenvoudige winst gemist te hebben. Wit had met een dame op b7 geslagen en toen hingen toren op a8 en paard op c6. Nu redde Maarten, die met zwart speelde, de toren, door te rokeren, zodat de beide torens elkaar dekten, maar ging het paard op c6 er dus aan. Enigszins beschroomd vroeg Pim na de partij aan Maarten waarom die niet gewoon Kd7 had gespeeld waarmee zowel paard als toren gedekt waren en zwart gewoon een stuk had voorgestaan…

Fraai handenwerk

Fraai handenwerk

Anton van Rijn bracht met een winstpartij op bord twee de stand gelukkig weer snel in evenwicht en komt daarmee op een bijzonder fraaie persoonlijke score van 4½ uit 5. Zag zelf niet heel veel van de partij, maar Anton buitte volgens mij op zijn vertrouwde wijze een klein positioneel voordeeltje genadeloos uit. Niet veel later nadat ik gezien had dat Anton duidelijk voordeel had, was het al afgelopen.

Thomas Willemsen had een goede dag met wit op bord 8. Dit keer niet getwijfeld aan het doorzetten van gedurfde aanvalsplannen en het pakte fraai uit. Thomas had naast een belangrijk positionele troef (twee vrijpionenn in het centrum) ook nog eens vrij gevaarlijke aanval tegen de zwarte koning. Thomas deed nog of ie niet helemaal zeker wist of het allemaal goed was, maar voor mij was één blik op de stelling eigenlijk wel voldoende om te concluderen dat er maar een mogelijk uitslag was: een belangrijk punt voor Thomas en UVS1.

Pim Haselager speelde weer op bord 1, ditmaal met zwart tegen Jeroen van den Bersselaar.  Met een rating van 2194 konden we hier niet spreken van een tegenstander onder Pim’s niveau zoals in de eerste twee ronden. Ik heb niet heel veel van deze partij meegekregen, maar begreep van Pim dat beide partijen kleine foutjes maakten, maar dat de uiteindelijke remise wel terecht was.

Luuk Peters maakte er een potje van op bord 3. Gelukkig deed zijn tegenstander zijn best om het nog iets minder goed te doen, dus uiteindelijk won Luuk wel.

Maar kijk nu naar nevenstaande stelling. Deze stelling was ontstaan na een Sokolsky, die Luuk bestreed met de opstelling 1… d5 2…Dd6 en 3… e5 (zoals ik al eens besproken heb op deze site in mijn analyse van een partij tegen Piet de Leeuw).

Luuk speelde hier toch een clubkampioen onwaardig 10… Pbd7?. Wit hakte natuurlijk op b5 in 11.Lxb5!, wat Luuk totaal gemist had. Er rest niet beter dan 11… axb5 12.Pxb5 Db8 13.Pc7+ Kd8 14.Pxa8 (14.Pxd5 leek in analyse ook sterk, maar dan heeft zwart nog 14… Pxd5 15.Dxd5 Db7! met gelijk spel op 16.Dxf7? volgt namelijk Pc5!) 14… Dxa8. Gelukkig heeft zwart hier wel wat compensatie, waar Luuk goed gebruik maakte.

Zijn tegenstander verspeelde op een gegeven moment de pion op e3. Luuk wist daarna zijn pion op e4 vrolijk door te laten huppelen naar e1, wat de partij besliste.

Bij onze topscorer Rob Bisschops was het ook weer feest op het einde. Hoe hij het dit seizoen toch telkens voor elkaar krijgt is een raadsel. Maar dat zal ons een zorg zijn, zolang het maar punten oplevert ;-)

Rob had het met zwart op bord 7 weer rustig aangepakt. In een stelling waarin niet zoveel aan de hand was, greep wit even mis en een kleine combinatie kostte hem een pion. Niet dat het daarna helemaal mis met de witte stelling was, maar Rob had zeker winstkansen. Toen gebeurde er wat merkwaardigs:

Beiden hadden nog slechts enkele seconden om de laatste paar zetten voor de tijdscontrole te doen. Rob had in nevenstaande stelling net met enige overtuiging Td2+ gespeeld. En ja, nu promoveert de zwarte pion en wit gaf op! Bizar, want na Txd2 exd2 c7! promoveert wit natuurlijk ook, en de stelling die overblijft is compleet remise. Een behoorlijke mazzel. Tsja, en zo blijft Rob dus topscorer met 5 uit 5!

Het beslissende punt was daarmee binnen en dat was maar goed ook. Bij mijzelf was het inmiddels fout gegaan en korte tijd na de tijdscontrole kon ik opgeven.

Rob Bisschops en Arie van den Hurk (bord 7 & 6)

Rob Bisschops en Arie van den Hurk (bord 7 & 6)

Arie van den Hurk zag zijn goede stelling in tijdnood ook verwateren en mocht nog van geluk spreken dat zijn tegenstander net na de tijdcontrole zijn laatste serieuze kans op meer dan remise weg gaf.

Hiernaast de stelling na 42.Pf3 Zwart speelde nu h6, waarschijnlijk bevreesd voor Pg5 en grappen op onderste rij en matbeelden. Onnodige angst, want na 42… Pxb3 43.Pe5 Pc5 44.Ta8+ Kg7 45.Ta7+ Kf6 46.Txh7 Pxa4 heeft zwart uitstekende vooruitzichten op het volle punt. Arie kreeg echter niet veel later nog de betere kansen en probeerde het nog best een tijd om een beter resultaat dan de verwachte remise te bereiken. Dat lukte uiteindelijk niet.

De wedstrijd werd dus gewonnen met 5-3 en we behouden de koppositie in de poule. De stand is nu wel erg vertekend, omdat in onze poule maar liefst 3 van de 5 wedstrijden werden afgelast! Daaronder alle wedstrijden met onze directe concurenten. Ik weet niet precies wat het reglement zegt over wanneer die ingehaald moeten worden. Maar dat maakt ook niet zoveel uit, we zullen gewoon moeten blijven winnen om te promoveren. Hieronder nog een analyse van mijn eigen partij.

Share

2 reacties

  1. Luukmaestro schreef:

    Even voor de duidelijkheid, de zet P(b)d7 is volgens mijn Fritz toch echt de beste zet meneer Van Erp! :) Maar het onwaardige was natuurlijk dat ik de hele combinatie gemist had. Maar de compensatie is zeker wel voldoende… De eindstelling van Rob vind ik wel briljant! Die Bisschops kan volgens mij dit jaar zelfs een Koning Toren tegen Koning Toren eindspel winnen! Puur op karakter…

  2. Pepijn van Erp schreef:

    @Luukmaestro: pff, dat is zeker met Fritz 0.5beta op een Commodore 64 ofzo!
    Grappig dat die programma’s dat zo verschillend beoordelen. Bij mij geeft Rybka na 14…Dxa8 15.a4 met een duidelijk voordeeltje voor wit, Fritz 12 acht die stelling ongeveer gelijk.
    Rybka geeft ipv 10… Pbd7 aan 10… Pc6 de voorkeur met ongeveer gelijk spel: 11.f3 Le7 12.fxe4 dxe4 13.Pge2

Geef een antwoord