Winnen is voor losers: het reminiatuurtje

Losers hebben één ding gemeen: ze willen allemaal winnen. Ze zijn nog lichtjaren verwijderd van het verlichte stadium dat ik inmiddels heb bereikt na jaren van ascese en roken in de vrieskou. Een nul of een één, het zijn slechts povere afspiegelingen van wat zich aan kosmische krachten en tegenkrachten aan ons geestesoog heeft ontvouwd en waarvan wij het voorrecht genieten er een glimp van op te mogen vangen. Winnen of verliezen, wat zijn het meer dan slechts varianten van elkaar?
Het doel heiligt de middelen, zo vinden de losers, en verkrachten menige fraaie stelling in een poging een uitslag te forceren. Zij zijn ziende blind en bevroeden niet dat het middel juist het doel is, dat het niet de bestemming is waar het geluk op hen wacht, maar juist de reis ernaartoe. En wat is dan mooier om de degens te kruisen en ze na afloop weer gebroederlijk op te bergen en met een gepaste hoofdknik afscheid te nemen?

Als zo’n fraaie, verre van onomstreden remise ook nog eens binnen 20 zetten kan worden gerealiseerd, hebben we te maken met een onvervalst reminiatuurtje, de parel onder de miniatuurtjes. Dit genoegen mocht ik onlangs smaken tegen toploser Tsji San Cheung. Hij doet hier uitgebreid verslag van zijn onverlichte gang langs zijn lustcentra en andere hedonistische belevingen waar losers zo verzot op zijn. Toen hij in zijn kopje thee keek, zag hij de weerspiegeling van een winnaar veranderen in die van een loser. De arme drommel, het zal nog jaren duren voordat hij er iets van begrijpt.

Na 8… d5 vroeg hij verbijsterd of ik wel doorhad dat hij h3 had gespeeld. Of ik niet met de ogen dicht de Marshall probeerde te spelen, terwijl hij toch geen 8.c3 had gedaan! Mijn serene glimlach kon hem niet van het tegendeel overtuigen. Misschien had mijn 11… Pf6 hem eindelijk wakker moeten schudden, maar de onfortuinlijke winnaar/loser zag de eindbestemming al voor zich en bekommerde zich niet meer om de reis: 13. Df3! `Pak aan’, hoorde ik hem denken, `dit zal je niet snor zitten’. Waar elk weldenkend mens 13. Te1 zou hebben gespeeld, zag hij de zwarte koning al in het doosje liggen. Het duurde een paar zetten voordat 13. Df3! in zijn hoofd veranderde in 13. Df3?? (zie diagram)

Fritz had het wel geweten: de schaakengine had tot dan toe zijn toevlucht gezocht in het kamp van de witspeler, maar na Df3 trok hij wit weg en liep zonder dralen over naar het andere kamp. Het digitale meesterbrein had 14… Lb7 natuurlijk allang zien aankomen, maar die zet liet de witspeler verbouwereerd achter. Gepikeerd over zoveel branie sloeg hij de loper van het bord, maar schreef Vergilius al niet `Timeo Danaos et dona ferentes’? Het was dan wel geen Trojaans paard, maar deze zich prostituerende geestelijke lag evengoed zwaar op de maag.

Fritz zag er wijselijk vanaf en opteerde voor 15. De2, hoewel de stelling ook dan weinig hoop biedt aan wit. 17… Dxb2 was hooguit bedoeld als afleidingsmanoeuvre; liever had ik het afgerond met 17… Df4+ 18 g3, Dxf2+ en eeuwig schaak, ware het niet dat 19. Dg2 dan roet in het eten gooit.

Ik had dus geen andere keus dan de winnende zet te doen, wat ronduit een concessie was, en dan maar verbaal remise aan te bieden. Een klein vlekje op een anderszins zeer genoeglijk reminiatuurtje.

Woord en weerwoord is een mooi principe, zelfs als dat weerwoord omgevraagd komt. Tsji heeft zijn eigen troebele blik op het gebeuren geworpen. Ziehier de martelgang van de winnaar/loser:

“Ik speelde 13.Df3, de weerlegging dacht ik. Wil je wat drinken, Jan? Langs de trappen omhoog klonk vioolmuziek in mijn hoofd. De varianten walsten door mijn hersencentra, de rationele, de emotionele en de lustcentra. Terug van de kantine schikte ik de varianten, haalde ze nog eens door mijn lustcentra.
Na 13…Tb8 14.Lg5 kan zwart geen kant meer op, Na 13… Lxe5 14 dxe5 moet zwart een stuk verliezen. Een warme gloed golfde door mijn lichaam, toen ik langs de trappen omlaag liep. De koffie, zwart met suiker, zette ik voor Jan neer. Arme Jan, diep voorover gebogen, zijn schouders zwaar van mijn laatste zet. En zie, hij zet 14…Lxe5. Ik antwoord direct 14.dxe5. Jan speelt Lb7! en de realiteit valt zwaar. Ik zag mijzelf in mijn theekop.

Tien diagrammen per dag, tien per dag! en ik mis twee zetten terug Lb7. Na slaan met de dame komt veld d1 vrij. Het was voorbij. 15.Dxb7 Dd1+ 16.Kh2 Dxc1 17.exf6
Ik keek wat langer in de theekop en zag een gezicht van een verliezer en vroeg me af of Jan mij zou zien zoals ik mijzelf in de theekop zag. Haast wou ik Jan vragen om via mijn theekop naar mij te kijken en vervolgens direct te kijken. Of er een verschil was zou ik hem vragen.

Voordat ik het kon speelde Jan 17…Dxb2 (zie diagram)`Ik bied remise aan`. Het kan niet anders, in de ogen van Jan, zag ik eruit als iemand die tien diagrammen per dag deed, een winnaar, die je tien keer onder water moest drukken. Hij zag mij anders, dan ik zojuist 10 seconden geleden was in de spiegeling van mijn thee.

Voor de vorm dacht ik 4 minuten 43 seconden na, zuchtte en reikte hem mijn hand. Alweer een remise
tegen Jan, in totaal verloren stelling. Jan is gewoon te aardig.”

Te aardig? Verlicht zul je bedoelen :)

Jawest

P.S. Ceterum censeo IE-6 preservandum est!

Share

10 reacties

  1. Pepijn van Erp schreef:

    Fraai stuk en terechte remise! Terecht!? Ja zeker! Met hulp van Rybka vond ik in de eindstelling nog 18.Lxf7+!, Kxf7 19.Dxc7+, Kxf6 dit hadden we in de analyse nog bekeken en we dachten met winst voor zwart.
    Maar na 20.Pc3! geeft wit eeuwig schaak: 21…Dxa1 (na andere zetten staat wit beter) 22.Dd6+ en zwart kan er op geen enkele manier uitlopen.
    Het paard op c3 biedt net voldoende steun aan de dame.

    Natuurlijk allemaal gezien door Jan, maar die zag bijna de miniatuurstatus van zijn partij in gevaar komen en bood snel remise aan ;-)

    oh ja 18…Kh8 19.c3 Dxa1 20.Dxc7 gxf6 21.De7 leidt ook tot remise bijvoorbeeld na 21…Txf7 22.Dxf7 Dxb1 23.Df6+ Kg8 24.Dg5+ Kf8 25.Df6+ Kg8

  2. Marcel Verstappen schreef:

    Wat een remisère…

  3. Pepijn van Erp schreef:

    En het is wel erg potjeslatijn, geloof ik die laatste opmerking. Moet dat niet zijn “Cetero censeo IE-6 conservandum esse“?
    Mijn latijn is ook niet meer wat het geweest is en zou IE-6 nu mannelijk, vrouwelijk of onzijdig zijn?

  4. Jan van de Westelaken schreef:

    Toen ik twee dagen terug een trainingsritje aan het maken was, vroeg ik mij hetzelfde af: klopt dat wel? En inderdaad, de oude Cato had al het goede voorbeeld gegeven met zijn befaamde uitspraak `Ceterum censeo Carthaginem esse delendam’. Goed gezien, hofmeier :)

    IE6 is uiteraard een hele mannelijke browser, niet iets voor watjes en meelopers..

  5. Pepijn van Erp schreef:

    En dan heeft Cato het waarschijnlijk ook nog in het Grieks gezegd: zie Wikipedia zoals wellicht ook het geval is met die andere beroemde uitstpraak Tu quoque, Brute”

    En wat IE6 betreft: “Timeo Microsoft et dona ferentes ….”

  6. Jan van de Westelaken schreef:

    Soms bekruipt mij het gevoel dat jij te veel vrije tijd hebt, Pepine.. ;)

    Cave maiorem domum!

  7. Pepijn van Erp schreef:

    Te weinig zul je bedoelen, nu was ik genoodzaakt om vanaf mijn werkplek te reageren (fijn middels Firefox Portable, zoals je zult begrijpen…)
    Dat “cave maiorem domum” kan ik niet helemaal vertalen in iets wat ik begrijp in deze context (kost teveel tijd).

  8. Bert-Jan Boer schreef:

    Allemaal leuk en aardig (en hier en daar zelf mooi) zo’n reminiatuurtje, maar een remise op clubniveau is in 99% van de gevallen het resultaat van slechts 1 ding: angst om de werkelijke krachtmeting aan te gaan.
    De afspraak om elkaars ego heel te laten heeft ons volgens mij al heel wat mooie schaakpartijen door de neus geboord.
    Verlichte geesten, voor zover ze zich al bezig houden met zoiets dualistisch als een schaakpartij, benen deze juist tot op het bot uit. Hun ego staat er volkomen buiten.

    There’s no point in a draw

  9. Jan van de Westelaken schreef:

    Ach BJ, ik begrijp je frustratie over het feit dat jouw totovoorspellingen van mijn partijen maar niet willen uitkomen, maar voorwaar ik zeg u, ooit zult gij het licht zien… :)

  10. Bert-Jan Boer schreef:

    Ach, waar maak ik me eigenlijk ook druk om…:)

Geef een reactie