Geplaatst door: Lambert Hofman op 16 maart 2012 om 14:43
Het was erg stil in de auto op de terugweg vanuit Duiven. Gelukkig was er nog “Casa Luna” op de radio, een praatprogramma van 00.00 tot 2.00 uur. En gelukkig duurde de reis bijna een uur, wat erg lang is voor stukje snelweg van ongeveer 20 km. Maar ja, waarom snel naar huis rijden? Die partij heb je nu wel genoeg bekeken en een hele lege snelweg, daar moet je zo lang mogelijk van genieten. Na ongeveer een halfuur werd de stilte toch doorbroken en barstten de opgekropte emoties er uit. Zoals het verloop van de partijen niet was bij te houden, zo lukte het mij ook niet een goed verslag te maken van alles wat er uitgegooid werd. Het was voldoende om af en toe een beetje te voeren en de kakofonie was niet van de lucht. Ik zal proberen weer te geven, wat ik allemaal hoorde:
Het grillige verloop van de wedstrijd werd aangehaald.
Het eerste halfuur werd er al op 2 borden vreselijk geblunderd, dat betekende nog geen paniek, tenslotte speel je met z’n achten, maar je staat wel al erg vroeg met 2-0 achter.
Ook de loterijpapiertjes werden nog even doorgenomen. Niemand met de juiste uitslag. Alle inzenders hadden op een grote overwinning ingezet. Onze totalisator was de enige die zich in de handen wreef met een beetje vuil aandoend lachje.
Met nog een kwartier te spelen leek het allemaal hosanna.
Bij 3 partijen bepaalde de vlag de uitslag, hoewel volledig ten onrechte , leverde het 1,5 punt op i.p.v. 3.
Als Duiven de volgende wedstrijd verliest en wij winnen, zijn we misschien toch nog kampioen.
Als UVS 2 niet degradeert uit de KNSB, dan hebben wij toch nog promotiekansen.
Het verschil met WDC blijft 1 punt.
Hiermee is de uitslag van WDC- UVS 3 duidelijk.
Nadat iedereen uitgestapt was, heerste er echte stilte.
Aanstaande maandag (19 maart) vindt het snelschaakkampioenschap van UVS plaats. Aanmelden kan tot 20:00 uur in de speelzaal, of via e-mail naar rmavanderspoel@gmail.com. Om ongeveer 20:15 uur willen we starten. Het zal tot ongeveer 23:00 / 23:30 uur duren.
Geplaatst door: Wim de Jong op 15 maart 2012 om 07:59
Maandag speelde het vierde thuis tegen Het Kasteel 3, en de zaak eindigde in een gelijkspel waardoor we voor degradatie werden behoed. Daarmee kwamen we uiteindelijk nog goed weg; dat ging zo.
Teamleider Thei (7) prikte al snel het eerste punt binnen, nadat zijn tegenstander een stuk weggaf. Zijn zonnige humeur liep daarna klappen op door de beslissing van schrijver dezes (bord 4) om remise te geven aan mijn tegenstander. Ik had nog 25 minuten op de klok, en had dame, toren en loper tegen dame, twee paarden en een pluspion; zoals in de analyse bleek had ik de kwal op een handig moment terug moeten geven voor een van de paarden en gewoon moeten winnen- kwestie van techniek. Toen ik, remise besloten, buiten een sigaret stond te roken kwam ik tot de conclusie dat mijn weinig dappere gedrag te maken had met een vreselijke partij die ik een paar weken daarvoor verloor van Ismail Jamshedy. Die had ik helemaal in de tang, maar gaf het toch weg: de voormalig voorzitter van de Afghaanse schaakbond was er toch in geslaagd met zijn paard in tijdnood mijn 2 pluspionnen te elimineren waardoor ik toch verloor. Dit had een paardentrauma veroorzaakt, waardoor ik het niet zag zitten met minder tijd tegen de twee paarden van de Kasteelspeler.
Thei had geen begrip voor deze overwegingen, die hij ook niet kende. Ik had de zaak ook niet met hem overlegd, wat al zeker niet de bedoeling was (zal het niet meer doen Thei!) maar zijn bedrukte stemming werd pas echt begrijpelijk bij een blik op de andere stellingen. Schoppema (2) had een gewonnen stelling weggegeven; het was 1,5- 1,5. Erger was dat Theo (5) een stuk minder had en ging verliezen, en Merijn (6) ook materiaalpech had, evenals Ruud (3). Marcel (1) was wel goed bezig en haalde uiteindelijk ook het punt binnen. Door een Houdini-act ontkwam UVS4 vervolgens aan een nederlaag. Ruud jaste zijn tegenstander uiteindelijk door de klok en sleepte een vol punt binnen; Wim K. bleek toreneindspelen een stuk beter te kunnen dan zijn tegenstander en won ook. De partijen van Theo en Merijn, gingen zo weliswaar verloren, maar de eindstand was toch 4-4.
Een resultaat dat met gemengde gevoelens werd aanvaard- we moeten weer eens winnen, en ik beloof nooit meer voortijdig remise aan te bieden!
Geplaatst door: Jaap Stork op 14 maart 2012 om 16:07
De voortekenen leken minder gunstig. Drie vaste krachten waren niet beschikbaar en ook invallers waren niet te vinden. Waar haal je als eenvoudige teamleider een zesde speler van- daan? De reddende engel was Jan van de Westelaken, die per hoge uitzondering wilde meedoen.
De uitslag doet een gemakkelijke avond vermoeden in de nieuwe speellocatie van SMB. Niets is minder waar, na ruim 2 uur spelen kon het nog alle kanten op. Alleen onze tijdnoodspecialist Rob had al een uur meer nagedacht dan zijn tegenstander. Wat ik in stilte gehoopt had gebeurde, invaller Jan bracht na 3 uur spelen aan bord 3 het eerste punt binnen. Ondergetekende speelde tegen de enige echte dame in de zaal, een plus van 2 pionnen was niet genoeg voor de winst, wist het nog net remise te houden.
Rob L. was met een speciale actie bezig, hij had nog 20 seconden en zijn tegenstander ruim 35 minuten. Zijn actie bestond uit het ophalen van alle pionnen van zijn tegenstander. Dit lukte met nog 5 seconden over, hierin haalde Rob 2 dames op het bord maar ging door de vlag, maar wederom een half punt. In het laatste half uur ging het plots snel. Eerst won Toby met zwart op bord vier. Onno had een bijzondere avond, hij speelde tegen een blinde tegenstander en moest telkens hardop de zetten herhalen en de stand op de klok doorgeven. De UVS toeschouwers zagen het somber in. Onno had nog een toren en een loper tegen twee torens bij een gelijk aantal pionnen. Waarschijnlijk door vermoeidheid bij zijn tegenspeler en onder tijdsdruk deed deze enige zwakke zetten en gaf op. Frans op bord 1 was met langst bezig met beiden minder dan 10 minuten op de klok dacht Frans een beslissende mataanval te hebben gedaan. Zijn tegenstander gaf op om direct van omstanders te horen te krijgen dat bij een en ander nog had kunnen weerleggen.
Schaakvrienden,
Regelementaire uitslagen gelden als remise tegen jezelf voor de weerstandspunten. Dat geldt ook voor het geval dat je oneven bent in een groep. Het staat precies beschreven in het regelement van de KNSB (artikel A1d). De stand in de groepen zoals die er nu staat, is de juiste. Vragen en opmerkingen: mail naar rmavanderspoel@gmail.com.
De gevallen vlag van een UVS-speler op een achtergelaten klok is de stille getuige van het zware weer waarin UVS 2 zich momenteel bevindt. Met alleen Winterswijk nog achter zich en maar twee wedstrijden te gaan, zal het tean alle zeilen moeten bijzetten om zich veilig te spelen.
Toen tegen Groningen 2 (gemiddeld 100 ratingpunten meer!) het pleit allang was beslecht, zat Thomas Willemsen nog eenzaam te ploeteren om de eer te redden. En met succes: hij was de enige die een vol punt wist te scoren.
Geplaatst door: Pepijn van Erp op 11 maart 2012 om 13:06
De tegenstander in ronde 7 was ASC uit Alphen. We wisten van te voren dat we ze niet moesten onderschatten: in de vorige ronde waren ze zo aardig geweest om onze belangrijkste concurrent voor de titel, Dordrecht, te verslaan. Helaas moesten we het weer zonder Pim Haselager doen, dit keer niet vanwege gebreken aan huis, maar omdat het lichaam hem in de steek liet. Bij de volgende ronde doen we voor de zekerheid een check op de geestelijke gesteldheid, want het ligt voor de hand dat dat het volgende onderdeel is dat Pim parten zal spelen.
Gelukkig hadden we in Rob Bisschops een prima vervanger. Invallers doen het altijd goed in UVS1 dus misschien moeten we zelfs overwegen de laatste twee ronden het alleen met invallers te doen.
Joost Retera was op bord 1 het eerste klaar: remise na twee uur spelen. Geen slecht resultaat met zwart tegen de sterke tegenstander Dinard van der Laar. Joost had de wat exotische variant van de Caro Kann niet vaak op het bord gehad en voelde zich niet helemaal op zijn gemak. Op bord 2 stond Anton al na een zet of 13 strategisch gewonnen en ook ik stond al goed, dus een snelle remise was ook geen probleem voor de wedstrijdscore.
Op bord 3 speelde Luuk Peters weer een goede partij. Op een verwachte Morra speelde Luuk een wat minder bekend systeem en kreeg snel minstens gelijk spel. In het middenspel offerde Luuk een kwaliteit, maar kreeg daar meer dan ruime compensatie voor: loperpaar en een indrukwekkend pionnencentrum. Het was niet zo lang daarna bekeken en UVS1 stond met 1½-½ voor.
Bij Arie van den Hurk ging het helaas helemaal mis op bord 4. De opening werd al niet al te indrukwekkend gespeeld en er ontstond al snel een middenspel zonder dames, waarin niet zoveel aan de hand leek te zijn. In een paar zetten gooide Arie echter alles weg en kwam in een kansloos eindspel met een kwaliteit minder terecht. Dat was redelijk snel compleet hopeloos en de stand was dus weer gelijk. Dennis was op bord 5 ook niet zo denderend uit de opening gekomen. Wit had in een Spaanse stelling het loperpaar verkregen en hield de stelling aardig onder controle.
Ruud van de Plassche speelde op bord 6 en speelde een wat opportunistisch systeempje tegen de Pirc. Anton vertelde me dat hij er nogal moeite mee gehad had met zwart in partijen tegen Wouter Knoop. In de partij van Ruud speelde zwart het echter zeer behoorlijk en het leek me dat hij de hele tijd wat beter stond. Op bord 8 was Rob ook niet lekker uit de opening gekomen en stond behoorlijk onder druk. Toen begon ik me dus toch wat zorgen te maken over de einduitslag, het was zeker niet ondenkbaar dat er drie nullen zouden vallen op de onderste vier borden.
In tijdnood werden echter de bordjes verhangen bij Ruud en Rob.
Hieronder de video die Jan van de Westelaken maakte van de slotfase van de partij tussen Ruud van de Plassche en Wouter Hennink. Vanaf een minuut of twee wordt het echt spannend. Zwart miste in laatste paar zetten nog wel een goede kans, maar in de slotstelling stond Ruud ook al gewonnen.
In de reconstructie bleek zwart inderdaad de 40 zetten niet gehaald te hebben, Ruud won dus op tijd. Bij Rob was een soortgelijke situatie onstaan, alleen bleek daar dat de speler van ASC wél precies 40 zetten had uitgevoerd binnen de 2 uur. Gelukkig was de stelling van Rob intussen veel beter en mochten we er wel vanuit gaan dat een vol punt op zou leveren of in ieder geval een halfje.
Anton kon ook kort na de tijdcontrole het volle punt bijschrijven en met een remise aan mijn bord of dat van Dennis zou dan de matchwinst binnen zijn. Dat moest inmiddels geen probleem meer zijn: mijn tegenstander had namelijk rond de veertigste zet afgewikkeld naar een eindspel dat geen echte winstkansen meer bood. Hier de analyse van de hele partij:
Na de winst van Rob had ik nog aan de teamcaptain van ASC voorgesteld om mijn partij en die van Dennis gelijk remise te geven, maar daar gingen ze terecht niet op in. Dennis stond duidelijk minder en verloor uiteindelijk. De eindstand werd daarmee 5-3 in ons voordeel.
De volgende wedstrijd belooft weer spannend te worden: de uitwedstrijd tegen Dordrecht!
Het heeft even op zich laten wachten, maar hier is dan toch eindelijk het verslag van de wedstrijd van UVS 1 tegen Charlois Europoort 2.
We hadden helaas wat personele problemen. Pim was naar zwemles (zoals u elders kunt lezen op deze webpagina.) en Pepijn had ook een zwak excuus (waarschijnlijk weer aan het schrijven op internet…) dus we moesten op zoek naar een tweetal vervangers. Daar Pepijn al ruim op tijd had aangegeven dat hij niet beschikbaar was, was voor hem inmiddels al een vervanger gevonden in de vorm van Elwin.
Rare snuiter trouwens die Elwin, hij schijnt ooit nog eens van Erik van den Doel gewonnen te hebben. Nu ik er zo over nadenk: Zat Erik ook niet in onze speelzaal, Elwin?
De zwemles van Pim kwam echter pas heel laat in beeld en zo kwam het dan ook dat om 10.45 Pepijn een ‘distress call’ uit deed gaan. De boodschap was duidelijk: Man down!!
Ik begon meteen te bellen met clubleden die nog op dit laatste uur konden invallen. Helaas bleek er door verschillende oorzaken niemand meer beschikbaar te zijn. Dan bleef er nog de laatste optie over: UVS 2 kaal plukken om zodoende toch met een compleet team voor de dag te komen. Dit leek me echter niet een heel goed idee, UVS 2 had de belangrijkste wedstrijd van het seizoen voor de boeg…
Zo kwam het dat we met zijn zevenen achter het bord verschenen in het clublokaal van CE2.
Vanuit de startblokken wisten we dus dat we met 1-0 achter stonden. Anton, het boefje, was stiekem op drie gaan zitten zodat hij met wit weer vol voor een punt kon gaan.
Na een uur spelen kreeg Elwin (8) een halfje aangeboden. Dit was vooraf een gedroomd resultaat en nu gezien de stand op de overige borden een mooi geschenk. Luuk, Joost en Anton stonden alle drie erg goed. Elwin ‘The Equalizer’ nam dit onverwachte aanbod dan ook gretig aan, maar niet nadat hij toch even de captain had ingelicht.
1½- ½
Naarmate de middag vorderde leek alles bijzonder goed te gaan voor UVS. Joost (1) won een pion, Anton (3) had een veel betere stelling, Arie (4) stond ook goed. Luuk (5) was bezig met een pot uit het boekje en ik zelf (6) had inmiddels ook een mooie stelling. Ruud (7) was inmiddels bezig om de zwarte koning uit te roken.
Joost ‘The Ghost’ maakte zijn technische klus handig af zonder zijn tegenstander nog een schijn van kans te geven. 1½-1½. Anton had zich inmiddels naar groot voordeel gespeeld en was vrij zeker van zijn zaak. Op dit moment was er bij Ruud echter het een en ander mis gegaan en hij keek tegen een verloren stelling aan. Ik had inmiddels een gezonde pion meer en vergat gemakkelijk te winnen met toch wel een heel makkelijk te vinden zet. Luuk’s geweldige aanvalsstelling was inmiddels ‘vervlakt’ naar een eindspel waarin de tegenstander een vrije a-pion had die gevaarlijk leek op te stomen.
De eerste die hierna klaar was bleek Anton ‘The Annihilator’ te zijn die inderdaad vrij gemakkelijk zijn punt zeker had gesteld. 1½ – 2½ voor ‘de onze’!! Ik had inmiddels bijzonder zorgvuldig en met een precisie mij volkomen vreemd, al mijn voordeel verknald en keek met een pion meer tegen een volkomen gelijke stelling aan. Not amused…. 2 – 3..
Inmiddels waren bij Ruud de bordjes weer verhangen in het voordeel van Ruud. Ruud ‘The Brute’ besloot echter remise aan te bieden en dat werd dankbaar geaccepteerd door zijn tegenstander. 2½ – 3½. Misschien ook maar beter! Toch weer dichter bij de matchpunten!
Luuk ‘The Fluke’ wist uiteindelijk vrij gemakkelijk de stelling de veilige remisehaven binnen te loodsen. 3-4, matchpunt gered, maar Arie zou de overwinning nog wel binnen halen…
Arie ‘Bahbah’ had echter een totale offday en vergooide achtereenvolgens een gewonnen stelling en een remise stelling. Na een paadvorkje met torenverlies konden de stukken in de doos. 4 – 4.
Al met al een rare dag, met niet al teveel schade.
De plaatselijke turk/pizzeria werd nog bezocht door het team, helaas moest Arie verstek laten gaan. Tijdens de maaltijd hoorden we dat onze concurrent had verloren en dat we dus alleen aan kop stonden. Dit geeft ons iets meer lucht maar ook tegelijk 2 concurrenten meer…
Het wordt nog bijzonder spannend!!
Toen we na de maaltijd naar de parkeergarage liepen bleek deze inmiddels gesloten. Dolle boel natuurlijk. Ik had de gezichten wel willen zien van die makkers die uiteindelijk ons hebben geholpen toen ze hoorden dat we de auto’s in hun garage hadden staan. “Die domme oosterlingen ook altijd…. Of iets in die strekking.
Na 20 minuten in de kou, kwamen ze aanrijden en konden we bij de auto’s.
Na een vriendelijk bedankje konden we dan eindelijk huiswaarts.
Zaterdag wacht ons de volgende opgave! Thuis tegen ASC, een ploeg die nooit meer dan 4,5 punt heeft gehaald dit seizoen maar ook nooit minder dan 3.
In een grijs verleden werden de verslagen van de wedstrijden van UVS nog middels dode bomen de wereld in geslingerd. In de MeesterZ , die toen wat frequenter uitkwam dan nu, stonden geregeld erg mooie verslagen. Te leuk om niet aan de vergetelheid te ontrekken! Hieronder een eerste bijdrage uit het verleden: een wedstrijdverslag van UVS 1 geschreven door ‘Plas’.
UVS 1 - EDE 1, 19-9-1992
Na een kortstondig verblijf in de derde klass KNSB, moet het eerste van UVS weer
trachten iets te bereiken in de overvolle promotieklasse. Ons team bevat de oude
krachten Capel (bord 1), de Cor (bord 2), Spoel (bord 3), Plas (bord 4) en Bos
(bord 7). We zijn versterkt met Rein (bord 5), Fens (bord 6) en de Man (bord 8).
Grande heeft ons eerste verraderlijk verlaten; Woest en Aalders hebben het eerste
dit jaar niet gehaald.
De eerste wedstrijd werd ruim gewonnen met 5,5-2,5. Ik geef het commentaar van de
heren Capel, Spoel en Plas, die na de wedstrijd nog een pilsje nuttigden aan de
bar.
Spoel: Ik ben een sukkel, een sukkel. Ik offer een pion; de aanval is helaas
slechts genoeg voor remise. Vervolgens heb ik een schitterende eindspelfinesse met
onmiddellijke winst en ik zie het niet. Ik zie het niet!
Capel: Maar je hebt voortreffelijk gespeeld. Bovendien is remise met zwart een
keurig resultaat, en je opzet was uitstekend. Pilsje Ruud?
Plas: Ja graag.
Spoel: Ja graag.
Capel (neemt bord en stukken ter hand): Zie hier mijn remise. Voortreffelijk ge-
speeld niet. Mooie profylaxes, bezetting van lijnen, activiteit ontnemen aan de
tegenstander, maar helaas niet genoeg voor de winst. Desondanks is remise met
zwart een uitstekend resultaat. Wat heb jij gedaan, Plas?
Plas: Gewonnen, maar slecht gespeeld. lk val aan, sta uitstekend, maar mis dan de
juiste voortzetting. De tegenstander speelt nog belabberder dan ik en geeft een
stuk weg. Vervolgens geef ik hem opnieuw kansen, waarop mijn tegenstander een
kwal weggeeft. Toen kon ik het wel winnen.
Pilsje Ruud?
Spoel: Ja graag.
Capel: Ja graag.
Spoel: Hebben jullie Bos zien spelen? Die stond toon na tien zetten al gewonnen?
Plas: Bos is ook al geen killer meer. Prutst wat en maakt remise.
Capel: Met wit ook een uitstekend resultaat, op voorwaarde dat ten minste een
teamlid wint. En vandaag hebben alle drie de nieuwe teamleden gewonnen: Vicit
vim virtus [1].
Spoel: Fens heeft uitstekend gespeeld. Ook in de analyse bleken zijn zetten vol-
komen juist, hetgeen zijn tegenstander moest beamen: Victi victoribus leges
dederunts [2].
Capel: En wat deed de Man op het achtste bord?
Plas: Ondanks die maffe b4-opening heeft hij mooi gewonnen. Ik zou willen zeggen:
Sapientum octavus [3].
Spoel: Nou, zoiets kan ik ditmaal niet van Woest zeggen. Hij heeft ditmaal te
antipositioneel gespeeld en is geveegd. Nog een pilsje Ruud?
Plas: Ja graag.
Capel: Ja graag.
Plas: En dan hebben we nog onze nieuwe speler Rein. Hij heeft snel gewonnen en
weinig tijd gebruikt. Wellicht is hij onze nieuwe killer, nu Grande weg is.
Capel: Ik moet het nog zien. Heren, ik ga ervan door, terug naar de huiselijke
stede. Varium et mutabile semper femina [4].
Plas: Goed, tot de volgende wedstrijd. Ga jij ook, Spoel?
Spoel: Ja, laat ik ook maar naar huis gaan, voor het weer te laat wordt. Optimum
est pati quad emendare non possis [5].
Plas: Jullie moeten zeker voor je kinderen zorgen. Factum abiit, monumenta
manent [6]. Dan ga ik ook maar naar huis.
Noten
1. De dapperheid heeft het geweld overwonnen.
2. De overwinnaars schrijven de overwonnenen de wet voor.
3. Een achtste wijze.
4. Altijd veranderlijk en wispelturig is de vrouw.
5. Het beste is te verdragen wat men toch niet verbeteren kan.
6. De daad is voorbijgegaan; het teken ervan blijft.
Geplaatst door: Pim Haselager op 1 maart 2012 om 15:40
Ik dacht, ik hou me wel even in tot het verslag van de 4-4 van het eerste op de webpagina staat, dan schrijf ik over mijn partij bij wijze van kort commentaar, maar Dennis laat op zich wachten, dus dan zo maar.
Al direct vanaf de start, ik was eigenlijk nog maar net binnen gekomen, begreep ik dat er een luchtje aan deze partij zat. Na een blik op de positie zag ik tot mijn afgrijzen dat de opening volledig klem was gelopen. Mijn tegenstander, zo’n druiperig type, hij stonk naar het riool, loerde mij met een waterige blik aan, en al snel zwommen zijn groezelige stukken als kwallen door de gaten in mijn stelling. Normaal verdedigen was zinloos, dat was duidelijk, dus ik begon als een bezetene te keepen en te hozen. ‘Pompen of verzuipen’ dacht ik, en probeerde met emmers tegelijk stukken af te ruilen, maar tegen zoveel overmacht was ik niet bestand, het bleef dweilen met de kraan open. Uiteindelijk ging ik kopje onder in een barre brei van ellende. De ravage was niet om aan te zien. Alles gegeven, maar om niets. En waarom er op de KNSB site achter mijn partij staat ‘NO (regl.)’ begrijp ik niet.
Laatste reacties