Blijf de site in de gaten houden, er kan altijd nog plotseling iemand afhaken wat weer wijzigingen tot gevolg zou hebben.

De eerste ronde is aantaande maandag 21 mei.

Er was wat gemor in ons team omdat we voor de zoveelste keer ’n thuiswedstrijd door de neus geboord werden: er moest zonodig weer ’n gezamelijke ronde georganiseerd worden…in Deventer.. En toch denk ik dat dat in ons voordeel heeft gespeeld. Thuis was ’t veel te spannend voor UVS 1 (dat zou ons maar hebben afgeleid) en ’t was goed ’n oogje in ’t zeil te kunnen houden. Als we tegen ASV 1.5 punt zouden halen mocht Esgoo nog met 3.5-4.5 verliezen!

Rob weer wit op 2 (zolang ’t goed gaat krijgt ie Wit!), Ruud zwart op 3 (na z’n match tegen Pepijn natuurlijk onverslaanbaar), Arno op 4 (deed ’t de laatste tijd prima) en ik geloof dat ik ’n beetje ’n strafexpeditie tegen Tsji aan het voeren ben (zwart totdat ie ’n keer wint… vooralsnog geen resultaat, maar HE’LL BE BACK!). Het kan niet zijn dat je maar met 1 kleur wilt spelen… Dat gold eigenlijk ook ’n beetje voor Maarten op 6 (met wit sta je toch gewoon al vóór; dit is pure psychologie: met Wit kun je als eerste het initiatief nemen en dan gaat ’t erom die niet meer te willen afgeven!). Christ 0.5 en Thomas 1 (zo dacht ik…).

Aanvankelijk leek het erop dat ESGOO stand ging houden. Ruud stond wel ok, maar ’t remise-aanbod was prima. Donkere wolken hingen dus weer boven Tsji’s zwarte stelling en Christ had zich nog steeds niet los kunnen werken. Al mijn hoop was dus op Arno (al ’n pion voor), Maarten (ingewikkeld, maar te doen tegen 1760..) en Thomas (degelijk) gevestigd.

Om de handen vrij te hebben bood ik zelf op ’n gunstig moment remise aan en toen waren de eerste 3 halfjes (het eerste doel!) op de bovenste 3 borden al binnen. Eigenlijk wilde er na het 3-de uur al ’n auto naar de Ganzenheuvel, maar daar staken Arno en Maarten ’n stokje voor (en terecht…). Omdat Tsji en Chist ’t zichzelf te moeilijk hadden gemaakt en Thomas er niet doorheen kwam moesten Arno en Maarten (ongewild…) er voor ’n goed resultaat nog even voor gaan zitten. Inmiddels had ESGOO al wat steken laten vallen (er was ’n issue bij ’n bord waar de ESGOO-speler remise claimde vanwege 3x dezelfde stelling… evenwel was de derde keer de andere speler aan zet !! Zelfs de arbiter vergiste zich…), en maar goed ook: Almelo was over ons heen gegaan met ’n overwinning (sic). Dus wij waren veilig. En daarmee konden Maarten en Arno va-banque spelen!

Maarten’s spektakel eindigde in gegoochel: zo sta je ’n pion achter, zo sta je er een voor. ’t Was pijnlijk voor z’n tegenstander, maar ik ben blij dat Maarten weer wat bloed heeft kunnen proeven…

Voor Arno zou het allemaal (stand en zo) niet uitgemaakt hebben; zie maar hoe onverschokken hij z’n extra pion verzilverde en daarbij zelfs Fritz er van langs geeft…!

Kortom: volgend jaar weer 3-de klas en dit keer hopelijk niet zo spannend (en aub toch maar zónder gezamelijke slotronde…!).

Tegen Koningswaal moest er vrijdagavond gewonnen worden en als dan WDC zou verliezen was het kampioenschap voor ons een feit. Bij een gelijkspel van WDC uit Duiven tegen de Toren , zou UVS 3 minstens met  7,5 bordpunten moeten halen tegen Koningswaal om toch nog kampioen te zijn. Rond 23.00 uur had WDC al 4 punten binnen en had Frans vd H al een tijdje door, waarom zijn tegenstander tot nu toe alle partijen gewonnen had. En dus was rond 23.00 u de kampioen bekend en dat was niet UVS 3.  Mocht er iemand al last van spanning hebben gehad, dan was dat na dit bericht wel over.

In de loop van de avond leek het dat we eenvoudig van Koningswaal uit Beuningen zouden winnen. Ismail won met zijn favoriete “ London system” binnen een half uur, en dat was ook ongeveer het moment waarop Frans vd H besefte,  dat hij helemaal verloren stond.  (1 – 1). Geen nood, want op dat moment leek het erop dat Elwin, Lambert, Klaus en Ruud v R voor de winst konden gaan, terwijl de stellingen van Mathijs en Marcel K  niet echt minder waren. Jammer dat Klaus zich behoorlijk vergistte in een volledig gewonnen stelling, waardoor hij alsnog verloor.  Ook Elwin liet zich door oud UVS-er Phillippe verrassen en had daarna nog enige moeite om remise te houden. Ruud had ondertussen vrij eenvoudig gewonnen. (2,5 – 1,5).  Mijn tegenstander maakte het mij op het laatst nog vrij eenvoudig door een loper cadeau te doen in een duidelijk mindere stelling voor hem. Marcel en Mathijs hadden ondertussen berust in remise.  Al met al ging het toch niet echt gemakkelijk. Volgend jaar promoveren we!

UVS 3  -  Koningswaal  4,5 – 3,5

foto: ASV

Uit de wedstrijd UVS 3 tegen Koningswaal, waarbij het kampioenschap van onze afdeling op het
spel stond. Mijn tegenstander was Hamoun Habibi. Ik vond het een interessant klinkende
naam. Daarom spreek ik de naam graag uit. Het deed vermoeden, dat hij uit een geslacht van
grootmeesters stamde. In zijn uiterlijk straalde hij ook iets uit van een Indiase Goeroe.
Het bleek echter (op schaakgebied) een gewone sterveling te zijn.

Het Koningsgambiet (1.e4, e5 2.f4) is van mijn 9de jaar t/m mijn 69ste jaar (al 60 jaar! ) mijn lijfvariant met wit. Mijn tegenstander werd er duidelijk door verrast en wist er geen raad mee. Hoewel het materieel nog wel gelijk bleef staan, was zijn pionnenstelling binnen de kortste tijd een grote puinhoop. En dat garandeerde een gewonnen eindspel voor UVS. Als je verloren staat, kun je scherpe risico’s nemen: je hebt dan toch niets meer te verliezen. En dat deed hij! Ik moest daarentegen wel heel veel tijd investeren om zijn gewaagde aanvallen en slimme valletjes op een degelijke volkomen veilige manier te beantwoorden. Te veilig soms, waardoor ik een snellere winst over het hoofd zag, maar afijn.

Klaus Wüstefeld- Hamoun Habibi
UVS 3 – Koningswaal

Het scherpe spel met veel risico’s kostte Habibi bij een niet geslaagde aanval een paard. Zo
kwam bijgaande stelling op het bord. Hier zou 54.Ta7+ op regelmatige manier tot winst leiden.
Er gebeurde echter iets opmerkelijks. Tot mijn hevige schrik gaf ik een Toren weg. 54.Kd5?!,
Pc7+!? Met de moed der wanhoop nog proberen er iets uit te halen: dat was het enige, dat over
bleef . Plotseling werd ik verrast door het inzicht, dat bij 55.Kd6 promotie van de e-pion niet
meer tegen te houden was. Zo ontstond er op een andere manier toch nog een boeiende eindstrijd.
Mijn blunder bleek een “geniaal” torenoffer , dat winst forceerde!
De tijd ging ook een rol spelen. Ik 3 minuten, hij 8 minuten. Ik moest dus snel spelen. Er volgde 55.Kd6,Pxa6 56.e6+,Kf6 57.e7??( Pd5+! was winst!) 57….,Kf7 58.Kd7,Txe3 59.Pxe3,Pb8 + 60.Kd6,h5 61.Pf5,Pa6 62.Kd7?? (Pg7! was winst) 62…, Pb8+ 63.Kc7,h4 64.Kxb8??? a tempo gespeeld (Ke6 gevolgd door Pg7 was winnend of ook Pxh4!).
Nu ging de partij, met het (geniale?) torenoffer en met 3 duidelijke kansen om de winst binnen te halen, toch nog net verloren. Kijk maar: de laatste zetten waren 64.Kxb8,h3 65.Kc7,h2 66.Pg3,Ke7 67.Kc6,Ke6 68.Kxc5,Ke5 69.Kxb4,Kf4 70.Ph1, Kf3 71.a4,Kg2 72.a5,Kxh1 73.Kb5,Kg1 74.Kb6,Da1 en zwart komt op tijd om de winst naar zich toe te trekken.

Geen wonder dat een aantal van ons behoorlijk zenuwachtig was voor de wedstrijd. Dat gold zeker voor Dennis Arts die op bord 1 met zwart al na een zet of vijf al weer ‘out of book‘ was en snel naar de slachtbank gedreven leek te worden. Gelukkig wist hij nog een speelbare stelling over te houden en kon doorschuiven. Bij Ruud van de Plassche zag ik de bui ook alweer hangen toen zijn 1.e4 beantwoord werd met 1… e6. Ai, niet weer een Fransoos, waar Ruud zich vorige wedstrijd zo in verslikt had! Gelukkig bleek Ruud zich goed voorbereid te hebben en speelde hij dit keer een ander systeem.

Na anderhalf uur spelen kwam er wat meer tekening in de wedstrijd en eigenlijk leek alles wel goed te gaan. Luuk Peters kon meteen na de opening een fout van zijn tegenstander afstraffen en won materiaal. Met zijn dame en twee lopers tegen twee torens en een loper kon hij het ook nog snel uitmaken en scoorde het eerste punt. Ruud mocht even later combineren en won net na drie uur.
Arie van den Hurk leek het net na de opening moeilijk te krijgen. Zijn tegenstander offerde een kwaliteit en hakte een flink gat in de koningstelling van Arie. Die kon echter door de kwaliteit terug te geven de ergste dreigingen afwenden en leek de stelling goed onder controle te hebben. Even later leek mij de stelling compleet gewonnen voor de goeden. Arie wist echter op een of andere manier net de enige afwikkeling te vinden die meteen verloor! Een enorme tegenvaller voor Arie, maar ook voor een mogelijke hoge score in de wedstrijd.

Bij mijzelf was het ook niet helemaal goed gegaan op bord 7. De opening verliep best aardig, maar ik koos niet het allerbeste plan. Op een gegeven moment dacht ik dat ik niet veel anders had dan het offeren van een kwaliteit met kansen op aardig spel. De aanval die ik kreeg had alleen een klein nadeeltje, er klopte helemaal niets van. Mijn tegenstander kon geforceerd dames ruilen en ik belandde in een compleet kansloos eindspel. Toch wist ik nog aardig wat kansjes op remise te creëren, maar mijn tegenstander deed het net niet onhandig genoeg.
Intussen hadden gelukkig wel Anton van Rijn (op bord 2) en Joost Retera (bord 3) hun plicht gedaan en gewonnen. Allebei speelden ze een goede partij, hoewel het bij Anton er zo ingewikkeld uitzag, dat ik niet kon zien of zijn tegenstander ergens wat gemist had. In ieder geval prettig dat we met 4-2 voor stonden (ik verloor ook enige tijd na de tijdcontrole), maar een grote uitslag zat er niet meer in dus.

Alleen Dennis en Pim Haselager waren nog bezig. Bij Dennis zou het nooit meer kunnen worden dan remise. En Pim leek zijn mooie stelling van vlak voor tijdnood toch wat geweld te hebben aangedaan en daar leek het ook niet meer dan een half puntje op te gaan leveren. Zie hieronder het einde van die partijen:

Uitslag werd dus 5-3, maar zou het genoeg zijn om Souburg voor te blijven? Omdat we niet zeker wisten hoe laat ze in Zeeland begonnen waren, besloten we een telefoontje uit te stellen tot na 19.00 uur, hoewel sommigen van ons team dat uitstel emotioneel bijna niet trokken. Om 19.04 uur belde ik uiteindelijk de teamleider van onze concurrent en die vertelde me doodleuk dat ze met 7-1 gewonnen hadden! Maar dat bleek gelukkig voor ons een grapje te zijn, in werkelijkheid hadden ze gelijk gespeeld tegen Bergen op Zoom en dat betekende dus dat UVS 1 kampioen was geworden!

Het behalen van de titel werd gevierd bij Spijshuis Uylenspieghel

UVS 2 speelde met 4-4 gelijk tegen ASV3 en heeft zich daarmee gehandhaafd in de 3e klasse KNSB.

UVS 3 won van Koningswaal met 4,5-3,5.

UVS 5 hield zowaar het veel sterker geachte PION 5 op 3-3 en is daarmee GEPROMOVEERD naar de 3e klasse OSBO. Petje af!

slotronde OSBO 2012

(12.04.2012, 47 Foto's)

Tevens een filmpje van ex-UVS’er Piet de Leeuw, die het laatste punt binnenhaalde voor Mook dat die avond afgetekend kampioen werd met 14 matchpunten uit 7 ronden!

Klik hier om de embedded video te bekijken.

Wim Krabbendam (5) speelde een prima partij, evenals Theo (8). Erg veel moeite met hun tegenstander leken ze niet te hebben. Daardoor waren Thei, Bert en schrijver dezes nog over. Thei deed op weg naar het eindspel iets fout, waardoor hij een kwal minder had. Daarna overkwam zijn tegenstander het meest vreselijke: Hij gaf zijn toren weg, waarna er snel kon worden opgegeven. Daarmee was het 5-1; twee partijen resteerden: Bert (7) en ik (6) zaten te zwoegen. Ik had mijn Nimzo verkeerd aangepakt en stond eigenlijk de hele partij te keepen.

Michiel zei me in de koffieruimte dat ik ‘gewoon m’n zetjes’ moest blijven doen en dat pakte prima uit. Het initiatief zette niet door, de lichte stukken gingen eraf en toen stonden ineens mijn torens op de goede lijnen, terwijl zijn overgebleven stukken in de hoek geparkeerd stonden.  De uitvoering van de mataanval was buitengewoon prettig. Bert had een kwal minder, maar wist met tijdnood in zicht tot remise te komen, waarmee hij naar eigen zeggen goed wegkwam.

Al met al eindigt het Vierde zo in de middenmoot, en dat was na de promotie vorig jaar misschien meer dan waar we op hadden mogen hopen. Toch hebben we in een aantal matches de zaak zelfs laten glippen, waardoor we nog hoger hadden kunnen eindigen dan de vierde plek. Onze topscorer is Marcel (5 uit 7) waarvoor hulde!