UVS Nijmegen » Wedstrijdverslag

UVS 5 blijft ongeslagen

Jaap Stork — Wed, 25 Jan 2012 16:52:53 +0000

Voor de 3e competitie wedstrijd werd wederom afgereisd naar ASV. Dit keer geen jeugdteam als tegenstander. Dankzij een 100% score van de spelers met de witte stukken werd een krappe 3,5 – 2,5 overwinning behaald.
Na ruim 2 uur kwam onze snelste speler, Harrie, melden dat het pot remise stond. Ruim 20 minuten later zag ik een brede lach op z’n gezicht en was het punt binnen. Zowel Wim v.d. B als Onno kwamen redelijk snel een pion voor in het damegambiet en wisten dit vast te houden en uit te bouwen tot een overwinning.
De spelers met zwart hadden het aanzienlijk moeilijker. Wim H raakte verzeild in een anti-Cambridgevariant van het damegambiet (zo hoorde hij achteraf). Ondanks toenemende druk wist hij voor het halve punt te zorgen. Toby ging lang gelijk op maar liep tegen een vork met een paard aan en kreeg een niet te stoppen aanval te verwerken. Jaap kwam dramatisch uit de opening. Middels een doorlopende Houdini act wist hij het mat gaan van de koning te voorkomen. Een op het oog mooie ruil eindigde ook in een lelijke vork en de handdoek kon in de ring.

UVS4 op koers: 5-3

Wim de Jong — Fri, 13 Jan 2012 14:42:02 +0000

Afgelopen maandag heeft het vierde team zich de aansporing van onze voorzitter goed ter harte genomen en haar eerste overwinning van het nieuwe jaar geboekt. Als een geoliede machine rolde het vierde Wageningen 4 op. Captain Thei bracht die killersmentaliteit goed over op de tegenstander door na een half uur de verwarming uit te draaien. Omdat hij zelf een stevige trui had aangetrokken vond hij verwarming verder niet meer nodig, waardoor onze Wageningse vrienden blauwbekkend in de Ganzenheuvel zaten. Ruuds tegenstander bestelde na afloop dus maar een warm kopje thee in plaats van een koud pilsje.

Captain Thei van Laanen

De inzettende poolkou maakte de UVS-machine alleen maar scherper. Theis voorliefde voor tactische opstellingen werkte ook nu weer goed uit. In plaats van ondergetekende werd nu Schoppema als wild card op bord 1 gestald. Daar deed hij het nog heel aardig tegen zijn 2075-tegenstander. In het belang van het team hield hij zich qua tempo ook een beetje in, toch bleef hij in het eindspel met lege handen achter.

Aan het tweede bord wist captain Thei zijn partij erg lang te rekken, in tijdnood werd tot remise besloten, waar Thei wel kansen had gehad. Ver daarvoor had Ruud al een punt binnengesleept op bord drie met een aardige combinatie, waarna zijn tegenstander voornoemd kopje thee nodig had om op krachten te komen.

UVS 4 – Wageningen 4, bord 3

Erik van Wijngaarden – Ruud van Roosmalen

Positie na 26. Kh1

26. …. gxf3

27. Lxf3 Pxf3

28. gxf3 Lxb5

29. cxb5 Dh3

En zwart geeft op. Na 27. gxf3 wordt het echter lastiger voor zwart om te winnen. Iemand een idee?

Een door hoog water afgesloten Waalkade leverde bovendien parkeerproblemen op, waardoor twee van de Wageningers drie kwartier te laat kwamen, wat de moraal bij onze schaakvrienden ook niet zal hebben verhoogd. Schrijver dezes kon dus met een comfortabele tijdsvoorsprong aan mijn partij beginnen. Ik mocht dit keer aan bord 4 plaatsnemen en daar de Moskouse variant van de Siciliaan uitproberen- met goed gevolg. Mijn tegenstander kwam zo gedrongen te staan dat hij de dames maar afruilde met pionverlies, met de twijfelachtige argumentatie ‘want terug naar d8, dan wordt het ook niks meer’. Het punt bleek uiteindelijk gemakkelijk binnen te slepen.

Aan de lagere borden walste het UVS-gemaal onverbiddelijk verder. Marcel veroverde aan het vijfde een stuk en maakte zijn partij mooi af, net als Wim Krabbendam die weinig moeite had om tot voordeel te komen. Merijn Dammers moest op bord 7 wel verlies aantekenen. Aan het laatste bord was Bert-Jan opgezadeld met een moeilijke stelling uit de hogere eindspelkunde: twee lopers tegen loper en een roedel pionnen. De afwikkeling bleek knap lastig, waardoor hij het volle punt uiteindelijk moe3st laten glippen en in een eindstelling terecht kwam die thematisch remise was.

De stemming aan het einde van de avond kon daardoor alleen maar worden omschreven als opgeruimd en tevreden. Nu we 2 van de 4 matches hebben gewonnen lijkt degradatie al bijna afgewend, nu we in de laatste drie wedstrijden tegen ongeveer even sterke teams moeten zonder superspelers op de hogere borden.

UVS 3 op koers

Lambert Hofman — Fri, 13 Jan 2012 14:17:39 +0000

Een nieuwe deceptie leek een feit. Nog een kwartier pijn lijden en we konden naar huis. De stand in Doetinchem tegen de gelijknamige vereniging, dezelfde waar ons 2e team zaterdag tegen hun 1e klop kreeg, was 3,5 – 1,5 in ons nadeel. Met nog 3 partijen aan bord 1 t/m 3 bezig zag het er eensklaps slecht uit. Binnen 2 minuten leek een mooie overwinning als sneeuw in de zon te verdwijnen.
Klaus aan bord 3 lette even niet op en zijn voordeel was in een hopeloos nadeel veranderd. Volledig uit. Aan bord 2 zette Justin op het zelfde moment een loper klaar voor het grijpen. Weg voordeel, weg wedstrijd, weg kampioenschap, weg promotie. Maar zie, beide in grote tijdnood en in een hopeloze stelling, vochten tegen beter weten in door en deden ook nog tegelijkertijd een wanhoopspoging in een situatie met de digitale vlag op vallen.
Alle goede feeën uit Doetinchem streken neer op de trillende vingers van onze helden. Op beide borden, als afgesproken, voerden zij beide op het zelfde moment een wonderzet uit. Uiteraard met de volledige medewerking van hun opponenten. Aan beide borden was het meteen afgelopen. Als een Siamese tweeling weigerden zij ook allebei de felicitaties aan te nemen. Beschaamd over het feit dat ze niet hadden opgegeven in een hopeloze stelling en een vreselijke tijdnood. (3,5 – 3,5) Op bord 1 moest toen de wedstrijd beslist worden. Met voor beide spelers nog 2 minuten op de klok, maar met een stevig voordeel voor Elwin, werd er tot de laatste snik doorgestreden. Onze man wist bekwaam zijn voordeel te behouden en mooi op tijd met nog enige tellen over op de klok de zwarte koning volledig in te snoeren. Mat.

Voordat we bij dit laatste kwartier waren aangekomen, was er al een en ander gebeurd. Bij vertrek bleek dat Elwin, chauffeur van auto twee, vast zat in een file, jawel bij Eindhoven. Gelukkig had Klaus zijn auto meegebracht, waardoor Elwin rechtstreeks vanuit de file naar Doetinchem kon gaan. Op weg naar Doetinchem hebben we in auto één uitvoerig speciale varianten van het Schotsgambiet voorbereid ten behoeve van Mathijs. Dit doen we dus nooit meer. Direct vanuit de opening werd Mathijs met zijn Schotsgambiet vakkundig weggespeeld. 1-0. Op dat moment stond alleen Ismail enig materiaal voor. Na ongeveer 3,5 uur spelen stonden we op de borden 1,2,3, 6 en 8 goed tot zeer goed. Op bord 5 zag mijn tegenstander hoe hij met een kleine handige manoeuvre bijna alle stukken gedwongen kon afruilen. Remise werd overeengekomen. Helaas was de stelling bij Ismail aan bord 6 in een moeilijke fase beland. Weliswaar stonden we hier een loper tegen 2 pionnen voor, maar de pionnen rukten op en op en zagen kans onder steun van de koning en een toren naar de overkant te komen. 2,5 – 0,5 in ons nadeel. Omdat de borden 1,2, 3 en 8 nog steeds gewonnen stonden, leek er niets aan de hand. Op bord 7 vergaloppeerde Marcel K zich en moest met een loper minder verder. 3,5 – 0,5 achter. Gelukkig voor ons maakte Bart op bord 8 geen fouten meer en wist uiteindelijk met een nieuwe zwarte dame de enige overgebleven 2 witte pionnen te veroveren. 3,5 – 1,5. En toen, ongeveer een kwartier voor tijd, gebeurde wat boven al beschreven is: Klaus en Justin blunderden simultaan en wonnen m.b.v. hun tegenstanders alsnog simultaan. De enige normale partij met een langzaam maar zeker wordende betere stelling speelde deze dinsdagavond Elwin aan bord 1. Onder een licht, nauwelijks hoorbaar applaus, verlieten wij bedeesd en beschaamd de nieuwe lokatie van Doetinchem. De winst betekent wel dat we het kampioenschap nog steeds in eigen hand hebben. We liggen op koers.

Doetinchem 2 – UVS 3 3,5 – 4,5 !

Goed begin van 2012: UVS1 wint van Bergen op Zoom

Pepijn van Erp — Sun, 08 Jan 2012 16:31:36 +0000

De vijfde ronde bracht ons team de wedstrijd tegen Bergen op Zoom. Niet echt een concurrent in de poule en des te meer reden om te streven naar een ruime overwinning. We stonden immers wel gedeeld eerste op matchpunten, maar op bordpunten gaat Dordrecht, onze belangrijkste rivaal voor de titel, aan de leiding. Dordrecht had met maar liefst 6½-1½ gewonnen van Bergen op Zoom, dus de lat lag hoog voor ons.

Ruud van de Plassche was gelukkig weer van de partij en speelde aan bord 7 met zwart. Hij kreeg een vrij tamme Weense opening tegen en liet in het begin al zijn mooie zwartveldige loper ruilen, waarna hij niet zoveel vooruitzichten op voordeel meer had. Het werd na ruim 2½ uur remise.
De volgende die klaar was, was Pim Haselager, die op bord 3 speelde. De opening verliep voorspoedig en Pim’s tegenstander verbruikte ook veel tijd. Ik zat hier toch eigenlijk wel op een overwinning te rekenen, maar dat liep even wat anders. Pim liet een beetje onnodig de pionnenopmars f5 toe en moest toen een beetje gaan oppassen. Ondanks behoorlijke tijdsdruk speelde zijn tegenstander vervolgens sterk door en Pim ging ergens nog flink de fout in en stond denk ik compleet verloren. Hoe hij er precies nog remise uit wist te slepen is me een beetje ontgaan.
Op bord 1 speelde Joost Retera met zwart een erg overtuigende partij. Na 1.e4 c6 begon de witspeler maar liefst een half uur na te denken. Achteraf bleek waarom: hij speelde zelf altijd Caro Kann en kon niet zo snel kiezen welk systeem hij tegen zijn eigen opening zou gaan spelen. Uiteindelijk koos hij een variant, die Joost ook in de wedstrijd tegen De Willige Dame op het bord had gekregen. Hij kende de variant inmiddels weer een stuk beter en kwam snel in het voordeel. Voor de oppervlakkige kijker van de zijlijn leek het nog niet op groot voordeel, maar Joost liet in de analyse ziet dat het al vrij snel een hopeloze zaak was voor wit. Een leerzaam potje!

De volgende die een vol punt mocht bijschrijven was ik zelf. Een vrij complexe partij, waarin ik wel de hele tijd minstens gelijk stond, maar het blijkt in de analyse nogal eens heen en weer te zijn gegaan van duidelijk gewonnen tot remise bij goede verdediging. Onderaan zal ik een video-analyse plaatsen.
Anton van Rijn won gelukkig ook weer eens! Op bord twee was hij met wit met een minuscuul klein voordeeltje uit de opening gekomen en was ie eigenlijk niet zo optimistisch op een positief resultaat. Gelukkig deed zijn tegenstander een paar ongelukkige zetten en dat kostte hem een pion. Ondanks tijdnood wist Anton dat voordeeltje effectief in een vol punt om te zetten door een sterke koningsaanval met de zware stukken.
Op bord 5 had Luuk Peters een zware middag. Vanuit de opening met zwart niets bereikt, hooguit een wat passieve stelling. Niet dat wit echt aandrong, maar die kreeg toch een wel erg goed eindspel op het bord. Nou ja, eindspel, er stonden nog wel erg veel pionnen en stukken op het bord. We kunnen weer beter van een NQE spreken (‘Not Quite an Endgame’). Met nog 30 seconden op de klok claimde Luuk remise met als reden dat er voor de derde keer dezelfde stelling op het bord was verschenen. Zijn tegenstander reageerde een beetje verbaasd, want hij had tussendoor wel verschillende zetten gespeeld. Dat maak echter niet uit en de claim van Luuk bleek terecht. De remiseclaim was volgens Luuk zijn enige goede ingeving tijdens de hele partij geweest.
Op bord vier ontstond er ook een tijdnoodduel, een beetje gewoontegetrouw bij Arie van den Hurk. Die stond de hele partij wel iets beter, was mijn indruk, maar in de slotfase en met de tijdnood, wist zijn tegenstander Arie te trucen. Gelukkig. niet zo erg dat we voor verlies moesten vrezen, want Arie vond de enige verdediging. De speler van Bergen op Zoom zag het blijkbaar niet zitten om nog een winstpoging te ondernemen en bood op de 39ste zet remise aan.

Hieronder de laatste fase van de partij in een video van Jan van de Westelaken.

Klik hier om de embedded video te bekijken.

Alleen Dennis Arts was na de tijdcontrole nog bezig om te kijken of hij zijn stelling nog kon winnen. We hadden al wel gewonnen, maar de bordpunten zijn natuurlijk ook belangrijk (en niet te vergeten de ambitie van Dennis zelf). Uiteindelijk moest Dennis zich neerleggen bij het halve punt.

Dennis probeerde nog lange tijd zijn partij te winnen.

De eindstand werd daarmee 5½-2½ voor ons. Concurrent Dordrecht heeft echter weer eens dik gewonnen (met 6-2 tegen Charlois Europoort) en loopt op bordpunten iets verder uit. De onderlinge wedstrijd in ronde 8 zal de beslissing om het kampioenschap wel gaan brengen.

Ten slot nog de video-analyse van mijn partij

Klik hier om de embedded video te bekijken.

WINTERSWIJK – UVS2

Wouter Dinjens — Wed, 28 Dec 2011 10:13:17 +0000

Nooit geweten dat de Achterhoek zo uitgestrekt was: maar de naam klopt wel, want ’t gevoel bekruipt je dat Winterswijk inderdaad in een verlaten hoek van Nederland is achtergelaten. Niet zomaar ‘’n Dorp bij Doetinchem’.

In ’n restaurant dat net aan ’t opstarten was konden we in een nog koud bijzaaltje plaatsnemen. ’n Onhandige tafelschikking van 2 teams (rondlopen kon eigenlijk gewoon niet) en de klunzigheid van ’n beginnende ober (bij Thomas ging de koffie over het bord heen..) zou je bijna nonchalant maken. Terwijl we toch ook in een serieuze discussie over de opstelling waren beland: Winterswijk had ’t namelijk gepresteerd om alle voorafgaande wedstrijden 1500-1600 spelers op de eerste 2 borden te plaatsen. Ga er maar aan staan.

Wel, ’t werd een compromis: de gebruikelijke top-4 werd verschoven naar 2-5, en Jeroen mocht de spits afbijten.

Goed, daar gaan we:

Jeroen: Niet in de problemen gekomen, goede zetten doen als ’t ff nodig is (zie fragment)
Rob: Redt ’n lastige stelling, maar zegt zelf ’t eindspel grondig verkeerd ingeschat te hebben. (Zie fragment)
Wouter: tsja, optisch aardig, maar weigert in tijdnood ’n winstgevende wending om die vervolgens erna -evenwel inmiddels verliezend, maar niet aan z’n tegenstander besteed- alsnog uit te voeren (Zie fragment)
Thomas: dame op e8 zetten terwijl er ’n toren op E1 staat te koekeloeren ?!?!
Tsji: gokt, overspeelt z’n hand, wint, maar accepteert de buit niet.
Arno: eindelijk, winst
Christ: bouwt met wit alweer ’n gewonnen stelling op, maar 40 zetten in 2 uur lukt niet meer; ik stel voor 40 in 1u óf 40 in 3u voor Christ bij de knsb aan te vragen.
Michiel: dat ging behoorlijk op en neer; knap dat ie z’n tegenstander murw schuifde in ‘t 6-de uur in beduidend mindere stelling. Zodat díe besloot: “ach wat, laat ook maar…; Remis?”

En dan kom je met 4-4 thuis en mogen er 7 januari weer 8 Achterhoekers aantreden…, maar dan in de Ganzenheuvel!

Fragmenten van een overwinning, remis en verloren partij.

Ook dit seizoen geen OSBO beker voor UVS

Lambert Hofman — Mon, 19 Dec 2011 14:19:50 +0000

De eerste OSBO bekerronde dit seizoen leverde voor UVS geen succes op. In de thuiswedstrijd tegen de Elster Toren ging UVS met 3-1 ten onder. Kopman Elwin speelde de opening (een soort Owen’s verdediging) belabberd en werd dan ook binnen 2 uur van het bord geveegd. ( 0-1)
Op dat moment had Justin aan bord 2 een prettige stelling. Op bord 3 speelde ik voor het eerst sinds bijna 30 jaar een externe partij met zwart. Met behulp van de lectuur ben ik er nu achter dat de eerste zetten voldeden aan het z.g. Romanishin gambiet, waarbij het gambiet achterwege bleef. Optisch zag het er wat erg verdedigend uit, maar het was toch niet gemakkelijk voor wit een gaatje te vinden.

Op bord 4 had Ismail met wit vrij snel een paard tegen 2 pionnen voor en leek er voor ons hier een punt in het verschiet te liggen. Er was dus nog geen reden tot wanhoop. Maar helaas, Ismail leek iets te zeker van zijn zaak en liet een lopertje opsluiten, waardoor hij een pion achter kwam en niet veel later zelfs een 2e pion. (0-2).
Justin was bezig zich voor zijn slechte optreden met UVS 3 te revancheren middels een dodelijk aanval. (1-2) Alleen een fout van mijn tegenstander zou de stand nog gelijk kunnen trekken, maar de beslissende fout maakte ik zelf.

UVS – de Elster Toren 1-3

Souburg uit: bloedstollend spannend in hogere zin

Pepijn van Erp — Sun, 18 Dec 2011 12:04:49 +0000

Waarom hadden we ook al weer precies gevraagd om eens een keer in een andere poule te spelen dan 3H met de Brabantse en Limburgse clubs die we intussen wel kennen? Die vraag schoot wel even door m’n hoofd toen ik de routeplanner opdracht gaf om een route naar Souburg te berekenen. Even schrikken toen de tocht dik twee uur zou gaan duren, het leek in hogere zin wel een interland.
Maar goed, bijna iedereen kwam toch op tijd aan in dat speellokaal aan het andere eind van de wereld. Bijna iedereen, want het wachten was op Pim Haselager, die op eigen gelegenheid met het openbaar vervoer zou komen. Om 12.15 uur was er nog geen spoor van Pim te ontdekken en we begonnen ons al af te vragen of hij misschien in de veronderstelling was dat we om 13.00 uur zouden beginnen.

Enfin, veel konden we hier niet aan doen, omdat Pim ook een nieuw mobiel nummer bleek te hebben en hij daar ook niet mijn nummer in had opgeslagen. Het vooruitzicht op een reglementaire nul op bord twee baarde me op dat moment nog niet al te veel zorgen, want op de borden leek het allemaal wel redelijk te gaan.
Het was voor UVS1 wel een belangrijke wedstrijd, want Souburg stond gedeeld eerste met ons in de Poule en had de vorige ronde Dordrecht op gelijk spel gehouden, een andere belangrijke concurrent voor de titel.

Uiteindelijk stormde Pim om tien voor één de speelzaal binnen en was dus nog net op tijd om een reglementaire nul te vermijden. De reden voor zijn late verschijning lag in het missen van een aansluiting en een in hogere zin volkomen onnavolgbaar traject van stoptreintjes, boemeltjes en min of meer geconfisqueerde auto’s…

Intussen had ikzelf op bord acht met zwart al bijna een gewonnen stelling bereikt binnen tien zetten. In de Morra liet mijn tegenstander mij wat al te makkelijk m’n gang gaan en na 1.e4 c5 2.d4 cxd4 3.c3 dxc3 4.Pxc3 Pc6 5.Pf3 d6 6.Lc4 a6 7.0-0 Pf6 8.De2?! mocht ik dus 8… Lg4 spelen waarna wit al duidelijk minder staat. Daarom speelt wit meestal 8.h3 (in een ouder bericht heb ik dit systeem al eens behandeld in een video-analyse).
Na 8… Lg4 volgde mijn tegenstander nog met 9.Td1 e6 (en niet 9… Pe5?? want dan is 10.Pxe5 een nare verrassing vanwege 10… Lxe2 11.Lxf7 mat!) 10.Lf4?! en na 9… Ph5! (zie diagram) stond ik in hogere zin al gewonnen. Wit krijgt geen compensatie meer voor de gambietpion.

In het vervolg prutste ik echter nog wat en gaf mijn tegenstander ergens nog een kans om min of meer gelijkspel te krijgen. Gelukkig zag hij dat niet en liet zich in het eindspel makkelijk van het bord spelen. Een goed begin van de match dus.

Naast mij had Ruud van der Spoel met wit op bord zeven toch iets gemaakt van zijn in hogere zin mislukte opening. Het stond volkomen gelijk, maar zijn tegenstander gaf volkomen onnodig een pion weg. Dat zag er wel gewonnen uit op wat langere termijn. Terwijl ik in een bovenzaaltje mijn partij zat te analyseren, kwam Ruud onverwacht snel binnenlopen met zijn tegenstander, die blijkbaar vrij snel de handdoek had gegooid. Goede invalbeurt van Ruud dus!

En een paar minuten later meldde ook Pim (bord twee, zwart) zich boven. Met een remise in de pocket. Dat was meevaller, want Pim had wel een beetje wild gespeeld, een pion geofferd of weggegeven, kreeg een fraai paard op d3, maar stond in hogere zin de hele tijd een stuk minder. Uiteindelijk kreeg hij een toreneindspel met twee pionnen minder op het bord, dat zijn tegenstander niet helemaal handig speelde en toen was Pim’s actievere koning goed genoeg om de remise binnen te halen.

"Volwassen" spel van Dennis

De tijdcontrole was nergens een echt probleem, alleen bij Anton werden er traditiegetrouw nog een aantal zetten in de laatste minuut afgewerkt. Dennis Arts hadden we op bord één gepositioneerd met de opdracht de sterke René Tiggelman het zo lastig mogelijk te maken. Dat ging heel goed. Een tikkeltje beter uit de opening komen, maar niet echt overhaasten. Die Tiggelman gaf aardig weerwerk en stond in het middenspel niet echt minder.
Er werd afgewikkeld naar een eindspel. Dat bleek toch iets lastiger voor Dennis, maar was in hogere zin wel remise. Beiden hadden een toren, loper en een aantal pionnen, maar Dennis had één wat zwakkere broeder daaronder.
Nauwkeurig spel en een grappige afwikkeling op het einde haalden het halve punt binnen. “Volwassen gespeeld”, volgens Pim.

Nog vier partijen waren dus nog bezig na 16.00 uur in het zaaltje waar het na een koude start intussen stomend warm was geworden. Maarten van Rooij stond een stuk tegen twee pionnen voor, maar dat was niet zo eenvoudig te winnen, als het al gewonnen was. In hogere zin maakt dat bij Maarten helemaal niets uit, de partij wordt meestal beslist door heel andere zaken.

Zet de partij nu weer even terug op de stelling na 52.Kh4. Het zal nog lang door Maartens hoofd spoken (en anders herinneren andere hem er wel even aan) waarom hij hier niet op 52… Kf5 53.Txb5+ Kxf4 54.Tb4+ Kf3 inging. Dat lijkt toch in hogere zin gewonnen, wit moet de toren geven om niet mat in één te gaan. 54.Kh3 Pg5+ 55.Kh2 Pf3+ 56.Kh3 Tg3# is ook niet onaardig.

Anton van Rijn speelde op bord drie met wit en leek de hele tijd wat beter te staan. Zijn tegenstander verraste hem echter volkomen met een stukoffer, waarna de stelling bijzonder chaotisch werd. Tijdens onze maaltijd bij de Griek kwamen we ook niet helemaal uit de stelling. Duidelijk werd wel dat Anton een goede verdediging miste en uiteindelijk in een in hogere zin verloren eindspel belande rond de 40ste zet. Zijn tegenstander kon afwikkelen naar een toreneindspel met twee verbonden vrijpionnen en dat was natuurlijk niet al te moeilijk te winnen.

Bij Arie van den Hurk op bord vier ging het na de tijdcontrole mis. In de partij waren al vrij snel de dames geruild en de stelling leek ondanks forse gaten in Arie’s stelling wel speelbaar. In de nevenstaande stelling heeft Arie net 42… Pf5-e7 gespeeld wat er op het eerste gezicht wel goed uitziet.
Paardruil levert slechts een remise toreneindspel op voor wit. En na iets als 43.Kf3 Txc4 44.Pf4 Tc2 45.Ke4 Tc4+ lijkt wit ook niet verder te kunnen komen.
Arie miste echter het verrassende 43.Th4!. Nu moet zwart helaas torens ruilen en komt in een paardeneindspel terecht met een pion minder dat bijna altijd in hogere zin verloren is. Dat bleek ook nu weer: na nog lang tegenspartelen moest Arie op zet 62 zijn koning omleggen.

Nu moest het winnende punt dus bij Joost Retera gescoord gaan worden. Die maakte het zijn tegenstander gelukkig lastig genoeg. Vanuit een stelling die in hogere zin remise moet zijn, drukte Joost lekker door en bereikte op een gegeven een gewonnen stelling.

Eind goed al goed. We wonnen dus met 4½-3½ en staan nog steeds gedeeld eerste in de poule. Dordrecht heeft wel iets feller uitgehaald, won met 6½-1½ en staat op bordpunten nu wel iets voor. Dordrecht komen we echter nog tegen in ronde acht, dus we hebben alles nog steeds in eigen hand!

PS overal waar in hogere zin staat, kan naar believe in mijn beleving gelezen worden.

De dodelijke deo van Theo

Marcel Verstappen — Sun, 11 Dec 2011 22:38:35 +0000

Sinterklaas mocht het land al hebben verlaten, de confrontatie in Arnhem tegen ASV was er een met onverwachte cadeautjes en suprises. De mooiste surprise werd tot het laatst bewaard, en was een mooi verpakte, opwindende teamoverwinning! De eerste van het seizoen welteverstaan: de nipte 4,5 – 3,5 zege werd als een echt Sinterklaaspresentje gekoesterd door de UVS-vierders.

Op weg naar Arnhem werden we door Theo getrakteerd op zoete snoep: colaflesjes en treksleutels. Deze pepmiddelen misten hun uitwerking niet; de doorgaans gezapige spelstijl van het vierde kende een geheel ander verloop op deze gure decemberavond. Op de meeste borden kwamen gesuikerde stellingen op het bord. Tel daar nog bij Theo’s deodorant die een dodelijk effect had op zijn tegenstander, en je zult begrijpen dat deze dopeloze drugs volgende keer weer op het menu staan. De drugs uit de vorige ronde (Corry Konings knetterende meezinger “Hoeren n****n, nooit meer werken” ) zijn daarmee definitief van de kaart gewist.

Het eerste cadeautje kwam van mijn hand: een Hofmannetje in de nahand (1.e4 e6 2. b4?) werd gretig in ontvangst genomen door de teamcaptain van ASV6. Het vervolg van de partij was een zouteloos achter-de-feiten-aanhollen, met her en der de schijn van een compensatie. Niets bleek minder waar. In het derde uur kon ik hand reiken en verdwenen de stukken in de doos. Op dat moment had Bert-Jan Boer zijn tegenstander met de winst gefeliciteerd. BJ verslikte zich in een treksleutel tijdens de afronding van een prachtige aanval:

Boer,Bert-Jan – Dekker,Abbes

1.e4 c6 2.d4 d5 3.exd5 cxd5 4.c4 Pc6 5.Pf3 Lg4 6.Pc3 Lxf3 7.gxf3 Pf6 8.cxd5 Pxd5 9.Db3 Pb6 10.d5 Pe5 11.Lb5+ Ped7 12.Le3 Pc8 13.Tc1 a6 14.Ke2 Pd6 15.Lb6

STELLING NA 15. Lb6

15…Pxb5 16.Lxd8 ?? oeps, Fritz says: 16.Pxb5 Dxb6 (16…Pxb6 17.Pc7+ Kd7 18.Pxa8 Dxa8 19.Dxb6) 17.Pc7+ Kd8 18.Pxa8 Dxb3 19.axb3 en de aanval is gewonnen!

16…Pd4+ en de rest is voor de papierversnipperaar.

Wat een zuurheid: 2-0 achterstand en weinig reden tot veel optimisme gezien de stellingen op de andere borden. Wim de Jong, die als kop van Jut op bord 1 geposteerd was, had zich op dat moment helemaal ingegraven en haalde met deze loopgraventactiek een verdiend en kostbaar halfje binnen. Het was Frans Nijenhuis op bord 4, invaller nota bene, die langzaam maar zeker de duimschroeven aandraaide totdat zijn tegenstander de pijn ondragelijk vond en opgaf.

Nijenhuis,Frans – Hans Stigter

1.d4 d5 2.c4 c6 3.Pc3 e6 4.Pf3 Pf6 5.Lg5 Le7 6.e3 0–0 7.Ld3 Pbd7 8.0–0 b6 9.cxd5 exd5 10.Dc2 h6 11.Lh4 Te8 12.a3 a6 13.Tac1 Lb7 14.Tfe1 c5 15.dxc5 Pxc5 16.Lf5 g5 17.Lg3 Ld6 18.Lxd6 Dxd6 19.b4 Pe6 20.Dd1 Tad8 21.Pd4 Pg7 22.g4 Lc8 23.Lxc8 Txc8 24.Df3 Te5

STELLING NA 24. …Te5

25.Pxd5 Dxd5 26.Txc8+ Te8 27.Dxd5 Pxd5 28.Tc6 a5 29.Td6 Pc3 30.Txb6

Kort daarop was Theo’s deo uitgewerkt; het stresszweet kreeg de overhand, het gutste onder zijn oksels vandaan met een goedgeefse kwaliteit tot gevolg. Helaas wist Theo dit cadeau niet op waarde te schatten en vluchtte hij in een eeuwig schaak waarmee in ieder geval een halfje was veiliggesteld. Op de 3 overgebleven borden streden Wim Krabbendam, captain Thei van Laanen en Ruud van Roosmalen ieder hun eigen strijd. Wim had een mooi paard geschonken gekregen maar moest nog wel de meedogenloze tijdsnood trotseren. Gelukkig koos hij een goed en safe plan waardoor tegenstander Rob Belle tijdig de handdoek in de ringen gooide.

Thei had in de opening -geheel in de traditie van de goedheiligman- een pionnetje weggegeven om daarna op hangen en wurgen een remise in de wacht te slepen. Het was derhalve (en niet voor het eerst) aan Ruud om de eerste teamoverwinning van het seizoen binnen te halen. Dit deed hij op zijn eigenwijze, soms tergend langzame wijze. Weliswaar had Ruud een stuk meer en een stuk meer tijd, door het zenuwachtige spel van zijn opponent koos Ruud steeds een voorzichtige variant. Het uitpakken van deze suprise kostte hem heel wat tijd, maar hij bleef er koelbloedig onder. Vlak voor middernacht was de winst een feit, het hele team omarmde het Godsgeschenk. In de auto werden de emoties nog luidkeels weggekrijsd op de Death Metal muziek van Sepultura.

Marcel Verstappen

Overigens zijn wij van mening dat we recht hebben op wedstrijdverslagen van on ondergewaardeerde UVS 2.

“Kampioen word je tegen de kleintjes”

Lambert Hofman — Sun, 11 Dec 2011 10:38:24 +0000

De wetten van de voetbalwereld gelden ook bij het schaken. De beoogd technisch directeur van Ajax Louis van Gaal, toen trainer van Ajax, die na een verloren wedstrijd tegen PSV, meen ik, uitriep “Kampioen word je tegen de kleintjes”. De huidige trainer van Ajax Frank de Boer maakte er van: “Kampioen word je NIET tegen de kleintjes” na een gelijkspel afgelopen seizoen tegen VVV in Venlo.
Op vrijdagavond 9 december in de Ganzenheuvel tegen de kleintjes van “De Toren 4” (gemiddelde leeftijd aan de laatste 6 borden ongeveer 13 jaar) uit Arnhem kenden de mannen van UVS 3 (gemiddelde leeftijd 49 jaar) geen mededogen. Om de rest nog wat meer op scherp te zetten bedacht Justin een nieuwe truc. Binnen 30 minuten en 12 zetten liet hij zich volledig van het bord vegen door middel van een goed voorbereide Franse val. Omdat Justin 20 minuten te laat was binnengekomen, had de rest van het team niet door dat er aan het 3^e bord daadwerkelijk een partij gespeeld was. Psychologisch ijzersterk: als je toch aan de beurt bent om te verliezen dan kun je dat maar beter zo doen. De anderen weten dan meteen waar ze aan toe zijn en jouw lijden is maar kort.
Marcel K op b8 had nog wat recht te zetten van de vorige ronden en liet het niet aankomen op de spanning van het laatste kwartier. Hij meldde na dik 2 uur dat hij het eerste punt voor UVS 3 behaald had. Niet op alle borden zag het er naar uit dat er een overwinning in het verschiet lag. Na ongeveer 2 uur spelen had Elwin op b1 een pionnetje ingeleverd, Klaus op b2 zijn gebruikelijke aanval ingezet, op b4 had ik mijn zware stukken op de open D-lijn gekregen, bij Mathijs op b5 was er nog geen stuk van het bord, Ismail op b6 mocht het opnemen tegen de jongste van het stel en en speelde op dat moment met een kwaliteit achter, bij Frans vd H op b7 was er nog weinig verschil te ontdekken.
Pas een kwartier voor tijd werd het duidelijk dat we de winst gingen pakken. Ismail had in het eindspel niet alleen de kwaliteit teruggewonnen, maar het lukte hem ook zijn jonge tegenstander te verslaan. (2-1) Frans was de volgende die een punt kwam melden. Zijn tegenstander had erg veel tijd gebruikt en moest dat bekopen met een foutje en daarna ook met een verlies. (3-1). Ondertussen stond ik een loper voor tegen de oudste van de 2 zusjes en Mathijs had tegen het jongste zusje 3 pionnen meer. (5-1). Jammer dat Klaus ineens voor Sinterklaus ging spelen en in tijdnood een gewonnen stelling verloren zag gaan. (5-2). Elwin bleef de rest van de partij een pionnetje achter, maar wist uiteindelijk een remise binnen te halen.

UVS 3 – de Toren 4 5,5 – 2,5

Op de site van “de Toren” staat een chronologisch overzicht van de match. www.schaakverenigingdetoren.nl/torenteams/toren-4/3482-uvs-toren-4j.html

captain

UVS1 stoomt op naar de koppositie

Pepijn van Erp — Sun, 27 Nov 2011 17:22:28 +0000

In de nieuwe speelzaal van SMB speelden wij onze thuiswedstrijd tegen het Delftse DSC 3. Deze wedstrijd moesten we wel winnen om de aansluiting met de koplopers in onze poule te houden. Op rating waren we ook vooraf dik favoriet. Uiteindelijk wonnen we niet al te ruim, maar er gingen natuurlijk ook weer flink wat mis bij diverse UVS-spelers.

Foto’s van de externe wedstrijd van UVS 1 & 2

speelzaal in 't Hert

Ruud van de Plassche was het eerste klaar. Op bord zes had hij wel een klein voordeeltje kunnen pakken, maar ging daar niet zorgvuldig genoeg mee om. Zijn tegenstander kon vrij gemakkelijk gelijkspel krijgen en bood remise aan. Dat mocht geaccepteerd worden, omdat het er wel gunstig uit zag aan de andere borden.
Een van die mooie vooruitzichten was bord vier, waar Pim Haselager weer mee speelde voor UVS1 na een poosje afwezig te zijn geweest. Gelukkig zagen we weer eens een typische Pim-partij! Zo eentje waarin het allemaal vanzelf lijkt te gaan: mooi openingspel, ruimteoverwicht, pionnetje pakken en afwikkelen naar eindspel en dat nog even gedecideerd uitschuiven.

Op mijn bord ging het ernstig mis. De opening had niet echt iets opgeleverd voor me, maar wel een enorme tijdsvoorsprong. Bij het begin van het volgende partijfragment had ik pas een half uur verbruikt. Mijn tegenstander had echter nog maar 21 minuten voor zijn resterende zetten tot de tijdscontrole! Misschien dat ik daarom ook een beetje te gemakkelijk begon te spelen, op zet 21 maakte ik een enorme inschattingsfout, die me in zekere zin de kop kostte.

Grande bekijkt eens wat voor puinhoop ik er van gemaakt heb ...

Joost Retera had een niet al te moeilijke middag op bord twee, was mijn indruk. Zijn tegenstander speelde de opening wel origineel, maar Joost kon vrij makkelijk een stelling bereiken waarin ie zonder problemen op winst kon spelen. Dat duurde wel even maar leverde wel een vol punt op.
Bij Dennis Arts (bord drie) was weer eens een stelling zonder dames op het bord gekomen. Het leek even mis te gaan toen hij een pion verloor, maar de compensatie was voldoende. Dit werd remise.

Ook net voor de tijdscontrole wist Maarten van Rooij zijn partij te winnen. Op bord acht had die met zwart toch iets aardigs weten te makken van een saaie Franse afruilvariant. Een pluspionnetje was voldoende om het toreneindspel in winst om te zetten.

Het was nu 4-2 in ons voordeel. Luuk’s tegenstander probeerde daarom het beste van zijn verloren positie te maken door remise aan te bieden. Wie weet neemt ie het aan, omdat daarmee de teamwinst binnen zou zijn. De stelling was echter binnen een paar zetten over en wel met een vol punt voor Luuk.
De volgende stelling was net na de tijdscontrole op het bord gekomen. Luuk had een overtuigende partij gespeeld, met fraai spel op beide vleugels en ergens blijkbaar een kwaliteit opgepikt. De verbonden pionnen op de damevleugel zijn natuurlijk ook niet gek.

Zie diagram, stelling na 42.Lxe4

Het is natuurlijk helemaal uit, maar je moet het natuurlijk wel even goed afmaken. Dat deed Luuk overtuigend. Er volgde nog 42… c3 43.bxc3 bxc3 44.Pxc3 Tb2+ 45.Kg1 Tg2+ 46.Kf1 Pg3+ 47.Ke1 Pxe4 en hier hield wit het voor gezien.

Marco Anink (1946) – Luuk Peters (2056)

Anton van Rijn speelde op bord één tegen een invaller, maar dat bleek zeker geen slechte speler. De opening en middenspel waren niet echt in Anton’s voordeel verlopen. Toen zette zijn tegenstander het bord echter in vuur en vlam (woordgrapje) en offerde een toren en een stuk. Er waren verschillende kansen om met teruggave van een stuk een goed verdedigbare stelling te verkrijgen, maar Anton wist die op een of andere manier allemaal te missen. In tijdnood ging het van kwaad tot erger:

De uitslag kwam daarmee op 5-3 in ons voordeel. Enigszins verrassend staan we nu gedeeld aan kop in de poule. Twee belangrijke concurrenten voor de titel hielden elkaar op gelijk spel en dus konden we dichterbij komen. De volgende ronde spelen we tegen één van die clubs (Souburg) en na die wedstrijd weten we waarschijnlijk iets beter of we dit seizoen echt kans maken op de titel.

UPDATE: onze tegenstanders zijn ook vlot met hun verslag. Zoals gebruikelijk hebben ze her en der een heel andere visie op de partijen.