UVS 2 fier bovenaan

Bij alle wedstrijden in de slotronde ging het om promotie of degradatie. Aangezien er 6 teams in de 3e klasse KNSB tot de laatste ronde nog in degradatiegevaar waren, zouden in het slechtste scenario voor de OSBO 6 teams degraderen uit de Promotieklasse. Dat betekende dat elk bordpunt bij elke partij belangrijk kon zijn.

In de bovenzaal van de Ganzenheuvel speelden de promotiekandidaten en in de schaakzaal beneden werden de wedstrijden die direct met degradatie te maken hadden gespeeld. Aangezien UVS 2 vrij snel de winst binnen had, ging de strijd in de bovenzaal om de 2e plaats, die ook recht op promotie geeft. Bennekom begon met de beste papieren, en zou bij remise zeker promoveren. De nummers 3 en 4 scheelden onderling slechts een half bordpunt en hadden beiden slechts één matchpunt minder dan Bennekom.

De 2 teams met de hoogste gemiddelde rating, Bennekom (nr 2)en ZSG (nr 4), troffen elkaar in deze laatste wedstrijd. Alleen bij winst zou ZSG een kans maken op promotie. Dit zou dan afhankelijk zijn van het resultaat bij de wedstrijd tussen De Toren 2 en PSV/DoDo (nr 3).
In 6 speeluren tijds, had ZSG vreselijk huisgehouden en de kampioenskandidaat nummer 1 Bennekom met 6-2 ingemaakt. Je zou denken: dat moet voldoende zijn voor de 2e plaats. Maar de blijdschap bij ZSG verdween, toen duidelijk werd dat de uitslag bij PSV/DoDo 6½ – 1½ in het voordeel van PSV/DoDo was geworden. Dat betekende dat niet Bennekom en niet ZSG, maar PSV/DoDo de 2e plaats en daarmee promotie naar de 3e klasse van de KNSB behaalde.
Ook in de andere zaal waren er onverwachte uitslagen, maar die hadden uiteindelijk geen invloed op de eindstand. Op dat moment begon het wachten op de eerste uitslagen van de OSBO teams in de 3e klasse van de KNSB. Pas rond 9 uur in de avond stond het vast dat er 3 teams volgend seizoen een klasse lager gaan spelen.

De harde kern van UVS2

De match van ons team verliep vanaf het begin erg soepel. In de voorbespreking was er na ampel beraad, uiteindelijk afgesproken dat er na iedere (zekere)winst iemand remise mocht geven. En zo geschiede: 4 maal winst en 4 maal remise, zoals afgesproken! Binnen 3 uur spelen hadden Christ en ik samen 1½ punt vergaard daarna volgde nog voor de eerste tijdscontrole Ruud vd Plassche en Michiel ook samen 1½ punt, Ruud vd Spoel en Tsjisang vonden op dat moment samen 1 punt voldoende (een lichte vorm van desertie), want dan was in ieder geval de promotie al veilig gesteld. Er waren er twee die doorspelen leuker vonden dan in het café rond te hangen in afwachting van de uitslagen van de andere wedstrijden. Uiteindelijk hielden hun tegenstanders het na ongeveer 3 kwartier voor gezien en werd eindstand 6 – 2 in ons voordeel.

Klik hier om de embedded video te bekijken.

De bijzondere wijze waarop Klaus ook had kunnen winnen, heeft hij zelf al laten zien. In het diagram aan het eind van dit stukje kun je zien hoe ik kans zie een lesonderdeel van de schaakcursus in praktijk te brengen.
Bekijk de OSBO site voor de eindstand en de individuele scores van alle UVS 2 spelers.

De organisatie en de uitvoering van de slotronde van de Promotieklasse was voor mijn gevoel een geslaagd experiment. Er zijn veel mensen actief geweest om het geheel in goede banen te leiden. Een extra dank aan de volgende personen:

• Simon en zijn crew, die ervoor zorgden dat er veel positieve geluiden over de locatie en het barwerk gehoord werden.
• Marcel Verstappen, die ervoor gezorgd heeft dat elke wijziging in de stand bij alle wedstrijden direct op het grote scherm zichtbaar werd.
• Jan van de Westelaken, die weer gewapend met camera rondsloop en zeer onopvallend vele schijnbaar inerte momenten van diverse spelers vastlegde.
• Frans van der Hooven, die geheel belangeloos in de benedenzaal de arbiterscepter zwaaide.
• Martien Smits en Huub Blom, die de rest van het arbitrale trio vormde, waarbij Huub een extra bedankje mag hebben , niet alleen omdat hij ’s morgens om 10.30 u al meehielp met het klaar maken van de zalen, maar ook dat hij de prijsuitreiking wilde verzorgen.
• Gerard Eickmans, die voor wat extra SMB-materiaal gezorgd heeft.
• Michiel de Kruyf, die een groot deel van de administratieve organisatie op zich heeft genomen en waar nodig bijsprong.
• Alle UVS-ers die voor kortere of langere tijd direct getuige waren van de UVS 2 triomf.

Partijfragment Bord 7 Lambert Hofman – Renze Post (De Toren 3) Stelling na de 15e zet van wit (Te1). Er volgde nu 15… Te8? Pas nu Les 2 toe: De zwarte dame is overbelast!! Hoe kun je daar gebruik van maken? Oplossing 16.exd4 Txe1+ (op 16…Tf8 volgt 17.dxc5 enzovoort) 17.Dxe1 cxd4 (Zwart had nog niet gezien, dat na deze zet er een vol paard verloren gaat. Bij een andere zet wordt pion c5 gepakt en staat wit ook gewonnen. Maar het uitdelen van de volgende klap is nog mooier.) 18.Lxd5! uit!!! De dame moet teveel taken uitvoeren!

Verslagen van de slotronde bij de andere teams:

• De Toren 3
• Bennekom
• PSV Dodo
• ASV 4
• Edese Schaakvereniging

Nuvema D4 is een zogenaamd talententeam en wordt bemensd door jeugdtalenten uit zowel Nederland als België. Nu was het aandeeld niet zo groot als normaal, omdat het Belgisch jeugdkampioenschap samenviel met de laatste ronde KNSB. Ikzelf speelde tegen de twaalfjarige Lars Vereggen (waarvan ik net op de KNSB-site had gelezen dat ie een fraaie TPR van 2300+ had gescoord in een of ander toernooi) en Philippe Friesen moest het opnemen tegen Joris Gerlach, die nog maar 11 is (maar wel al Brabants kampioen tot en met 12 jaar).
Wij waren allebei zo sportief om te verliezen, maar werden nu ook weer niet van het bord gezet.

Bij Philippe, die bij ons kon invallen, omdat hij zijn plek in het tweede aan Ruud van de Plassche had afgestaan, ging het tactisch mis. Een penning kostte hem een stuk.
Bij mij op bord 6 duurde het wat langer en lag de nederlaag echt helemaal aan mij. In de opening had ik moeiteloos gelijk spel gekregen, maar de stelling dreigde een beetje te vervlakken. Ik koos na lang nadenken een variant die wat meer spel in de stelling zou houden en die ook een positioneel valletje inhield: mijn tegenstander kon een toren en twee pionnen winnen tegen loper en paard, maar de overblijvende stelling zag ik wel zitten. Helaas speelde mijn tegenstander à tempo vervlakkende zetten en even later had ik een vrij dooie stelling over, dacht ik tenminste. Een klein foutje van mijn kant resulteerde in pionverlies en daarna was het verrassend snel bekeken.

Pim Haselager had al eerder remise gespeeld op bord 2. Pim kwam aardig goed uit de opening, maar speelde het net niet helemaal nauwkeurig. De witspeler kon daarna genoeg tegenspel krijgen, dat aan serieuze winstplannen een einde maakte.
Op bord 3 leek Anton van Rijn intussen een aardig goede stelling bereikt te hebben, maar dat werd opeens ook remise. Het meeste voordeel was weggeëbt en misschien had Anton’s tegenstander inmiddels al het betere van het spel. Kans om topscoorder te worden was daarmee vrij klein geworden. Het zou aan Luuk liggen, die op bord één tegen Frank van der Put speelde, die zou moeten winnen.

Goed we stonden inmiddels dik achter en er moesten nog drie partijen gewonnen worden om gelijk te eindigen (eh? hoe kan dat nu zult u zeggen, maar lees door voor de verklaring)

Bij Arie ging dat nog redelijk normaal, zie hier het slot van zijn partij. Wit heeft twee torens en twee pionnen tegen de dame, dat moet natuurlijk voldoende zijn.

Bij Thomas zag het er in het middenspel mooi uit: pion meer en gevaarlijke aanval in een stelling met alleen zware stukken en ongelijke lopers. Eigenlijk had ik verwacht al enige tijd voor de tijdcontrole het volle punt te mogen bijtekenen, maar Thomas’ tegenstandster verweerde zich kranig en vond rond de 40ste zet een verrassende verdediging. Even later stond de volgende stelling op het bord.

Toen was alleen Luuk nog bezig (”Ik mis toch nog een partij”, hoor ik u al denken. Daar kom ik nog op terug). Daar werd het in de tijdnoodfase erg spannend en daarna was enige tijd onduidelijk hoe de partij zou eindigen.

Zo werd het toch nog 4 – 4. Luuk, Thomas en Arie winnen, remises van Pim en Anton, verliespartijen van Pepijn en Philippe en… ?!

Om een of andere reden begonnen we namelijk met een 1 – 0 achterstand: wat zich er op bord 4 heeft afgespeeld voltrok zich zo snel dat ik het niet voor mijn verslag heb kunnen waarnemen. De feiten die de nog aanwezige teamleden konden reconstrueren, geven geen eenduidig beeld, dus zwijgen we daarover…. maar Maarten, we houden nog wel een beetje van je hoor!

PS Anton werd uiteindelijk geen topscoorder, er was nog iemand met 7 uit 8 die in de laatste ronde een halfje wist te scoren.

PS2 UVS eindigde als derde

Later meer…

De nummers 1 en 2 promoveren naar de KNSB. De nummers 9 en 10 degraderen zeker, maar de kans is groot dat er meerdere teams zullen degraderen, omdat er maar liefst zes OSBO teams in de 3e klasse van de KNSB nog in de (degradatie) gevarenzone verkeren. Als er inderdaad zes teams degraderen vanuit de KNSB naar de OSBO, dan zullen er ook zes teams uit de Promotieklasse degraderen. In dat geval zullen dus alleen de nummers 3 en 4 van de Promotieklasse ook volgend seizoen in de Promotieklasse spelen. De laatste wedstrijden in de KNSB-competitie zullen ook a.s. zaterdag gespeeld worden.

De Ganzenheuvel wordt zaterdag omgedoopt in een schaaktempel. In de “bridgezaal” zullen de promotiekandidaten spelen en in de “schaakzaal” zullen de voornaamste degradatiekandidaten spelen.
Uiteraard zijn alle  UVS-ers  zaterdag welkom in de Ganzenheuvel. De wedstrijden beginnen om 12.00 uur en eindigen uiterlijk om 18.00 uur. Aansluitend is de prijsuitreiking en sluiten we de dag af met een (Chinees) buffet. Alle UVS-ers die mee willen eten, moeten dit vóór 17.00 uur aan Simon doorgeven en betalen daarvoor 10 euro. Tot zaterdag.

Maar nog even terugkomend op de slotronde van UVS 4 het volgende. Die donderdagavond zaten we tussen 112 schakers (slotronde van 2d klasse en een derde klasse) in een gymzaal van het wijkgebouw in Mook ergens achterin tegen de wandrekken een verplicht nummertje op te voeren. Dit keer viel het resultaat nog niet eens tegen.

UVS 4 (1584) -Variant (1658) ·3-5
Frans Nijenhuis-Rob Huberts 0-1
Bert-Jan Boer -Rob Knuiman ½-½
Donald Eeuwes-René Kniest 1-0
Bart van Leeuwen -Ton Hageman ½-½
Onno Marres -Bert Hetterscheit ½-½
Rob Schoppema-Jeroen Klein Essink0-1
Wim Van den Broek-Rene Lucassen 0-1
Jaap Stork-Bram Arends ½-½

Bart en Bert-Jan accepteerden remise en dat gaf een gerust gevoel bij de start. Een remise is in deze omstandigheden al een soort overwinning. Ik had daar als teamchef geen enkel probleem mee; schuif die wedstrijd naar eigen inzichten maar dicht. Bert-Jan mocht niet klagen, want verloor zowaar in de opening 2 centrumpionnen. Knuiman zette niet goed voort en kreeg hinder van de open lijnen en dito stokerijen. Hij mopperde wat over ´de gebreken van de ouder wordende mens´ en trok aan de noodrem door een remise aanbod te doen. Bert-Jan accepteerde dat.
Onno Marres kreeg datzelfde voor mekaar. Hij had blijkbaar nog zoveel tijd over dat hij meedeed met  ´de open prijsvraag met schaakpuzzels´.  SvMook de organisator van de slotronde had allerlei entertainments bedacht, waarvan de schaakpuzzels er een van was. Hij won zowaar een boekje  met de titel ´de 50 beste schaaknotities´. Daar gaan we volgend jaar met plezier naar uitkijken.
Tijdens de slotronde werden we ´live´ met een  projectiescherm op de hoogte gehouden van de laatste standen. Eigenlijk was dat overbodig want de winnaar en de verliezer waren al bekend. De Elster Toren 1 eindigde ook hier boven aan.  Het ging nu bij UVS 4 weer snel bergafwaarts. Rob Schoppema liet zich door een torenaanval in het midden verschalken. Wim van de Broek, bereid gevonden in te vallen, had niet het geluk van de vorige keer hij kon geen remise houden. Jaap Stork die op bord 8 inviel wist zowaar wel remise te houden. Bij dit remisevoorstel zag zijn tegenstander wel winst over het hoofd. Goed gedaan Jaap missie geslaagd.
Ikzelf ben op bord 1 gaan zitten en moest tegen tegen Rob Huberts uitkomen. Ik was aanvankelijk in de veronderstelling dat ik met wit mocht beginnen, maar UVS 4 speelde een zogenaamde thuiswedstrijd tegen de Variant. Of dit een thuisvoordeel was weet ik niet. Het maakt ook niet uit. Ik had gerekend op een Grünfeld en die kwam ook op het bord te staan, als ik niet geaarzeld had om gelijk d5 te spelen.  Maar daar wachtte ik even mee en voor dat ik het wist zat ik in een Konings-Indisch variant. Met de loper op g5 tegenover me speelde ik Pc6 en daarna direct e5. Dat was te snel. In de afwikkeling die erop volgde waarbij wit niet d5 doorschoof maar op e5 ging slaan en dames afruilen verloor ik de pion op c7. Met Pd7 had ik deze stelling nog onder controle kunnen houden. Nu liep ik al tegen een pionachterstand aan. Ik had wat compensatie met Lg4 maar ruilde niet af tegen het paard op f3, omdat ik dacht dat dit een goede loper was. Slaan had volgens omstanders voor meer gevaar kunnen zorgen. Wit nam het initiatief en forceerde met 2 centrumpionnen. Dat betekende een aanzienlijke dreiging vanuit het midden. De ondersteuning van de witte torens kon ik met een sterk paard op d4 nog een hele tijd pareren maar op een gegeven moment kon hij die afruilen en de partij naar een gewonnen stelling manoeuvreren.

Donald was de enige speler die voor de winst zorgde, waarvan het verslag in het voorgaande bericht staat. Donald heeft ook over de gehele linie het beste gescoord met 4 x winst uit 7. Mathijs was uitbesteed aan UVS 3 maar heeft bij UVS 4 met 4 remises op bord 1 het beste eruit gehaald. Bart van Leeuwen en ikzelf hebben 3 punten gescoord. Niet slecht vind ikzelf. Bert-Jan meende met zijn anderhalve punt zichzelf verbeterd te hebben. Ik weet eigenlijk niet ten opzichte van wie of wat?  Ten opzichte van het resultaat van vorig jaar of ten opzichte van zijn gastoptreden bij UVS 3.  Laat hem zelf daar maar over uitspreken.

Gaan we het volgend jaar beter doen? Zeker weten van wel, want we zakken naar de derde klasse.  ´Resultaten in het verleden gemaakt, bieden nooit een garantie voor de toekomst.´
Maar volgend jaar weer promoveren behoort tot de mogelijkheden. Dat kan je wel afleiden uit de cijfers. Over het geheel genomen waren we niet kansloos want de marge van het verlies bleef beperkt tot 2 à 3 punten verschil. We hebben niet alle matches desastreus verloren met cijfers als 8 – 0. In totaal hebben we 20 bordpunten gehaald, maar slechts één matchpunt. Het biedt dus nog hoop op de toekomst, zij het in de derde klasse. Dit was mijn verslag van uw team captain, Frans Nijenhuis.

Eindstand

   	Klasse 2D  		Mp  	Bp  	1  	2  	3  	4  	5  	6  	7  	8
1.	De Elster Toren	14	41	x	5	5	6½	6	7	5½	6
2.	De Toren Arnhem 5	10	35	3	x	3	4½	6	7½	6½	4½
3.	Variant		9	30½	3	5	x	3½	5½	4½	4	5
4.	Mook			7	28½	1½	3½	4½	x	4	3	6	6
5.	SMB 4			7	28	2	2	2½	4	x	6½	5½	5½
6.	ASV 7			6	21½	1	½	3½	5	1½	x	5	5
7.	Koningswaal		2	19½	2½	1½	4	2	2½	3	x	4
8.	UVS 4			1	20	2	3½	3	2	2½	3	4	x

Individuele resultaten

	UVS 4			1	2	3	4	5	6	7	Ap	Bp	KNSB	TPR	W-We
1.	Mathijs Broeren	½	½	0	½	½	0	-	6	2	1641	1745	+0,7
2.	Bert-Jan Boer	½	½	0	0	0	0	½	7	1½	1701	1558	-1,2
3.	Donald Eeuwes	1	1	0	0	0	1	1	7	4	1753	1808	+0,5
4.	Frans Nijenhuis	1	½	0	1	½	0	0	7	3	1565	1673	+0,9
5.	John Zastapilo	0	½	½	-	-	-	-	3	1	 	1604
6.	Theo Felet		-	-	-	½	½	-	-	2	1	 	1810
7.	Bart van Leeuwen	0	1	0	0	½	1	½	7	3	 	1628
8.	Onno Marres		0	0	1	0	0	0	½	7	1½	1643	1437	-1,8
9.	Wim Van den Broek	-	-	-	-	-	½	0	2	½	1525	1459	-0,2
10.	Rob Schoppema	0	0	1	0	0	1	0	7	2	1598	1462	-1,3
11.	Jaap Stork		-	-	-	-	-	-	½	1	½	1304	1315	+0,0

tijdstand laatste zet: 2:10 – 5:00

enjoy.

UVS 3 heeft ook met 7 teamleden de winst binnen kunnen halen. In Ede op de slotavond werd de Schaakstad 5 met 4,5 – 3,5 verslagen.

Het was een enerverend avondje! In de aanloop ging het al mis. Wim K. was verhinderd en omdat Wouter al een tijdje niet meer meedeed, had ik de taak een compleet team bij elkaar te brengen. Er bestond immers nog een kans dat we via versterkte KNSB-degradatie als 3e van onderen zouden degraderen. Het lukte echter niet om voltallig aan te treden omdat UVS 4 ook die avond een slotronde speelde en UVS 5 nog aan de bak moet waardoor een aantal leden uit hun team niet in mocht vallen. Uiteindelijk heb ik met captain Frans N. afgesproken om coming man Mathijs Broeren in te huren (voor een taxiritje van en naar zijn huis in Arnhem-Zuid).

Op de afspreekplek (voor het station) was het een hele heisa, met een geagiteerde Rolf die zijn wagen een paar minuten (zonder betalen!) op een betaaldparkeerplek had gestald. Hij vertrok eerder met Frans en Justin op weg naar Ede waar bij de ESV de slotronde georganiseerd werd. Ik reed samen met Thei en Ruud, zoals gezegd, eerst naar 026-Zuid om Mathijs op te pikken en moest vervolgens het gaspedaal stevig indrukken om nog op tijd te arriveren. Dat lukte ons net niet, de openingsspeech was al begonnen toen wij binnenvielen. Van Rolf en kornuiten nog geen teken!?

Vervolgens diende ik de teamopstelling in te vullen; vanwege het leegblijven van bord 1 was ik zo confuus dat ik aan een ander bord plaatsnam dan opgegeven (3 in plaats van 4). Driftig begon ik mijn destructieopening te spelen toen een nog geagiteerdere Rolf binnenviel: “Ik stop ermee!” en “Je kunt hier nergens gratis parkeren.” waren slechts twee van zijn opzienbarende uitspraken. Bij het aanschuiven van hem, Justin en Frans kwam ik erachter dat ik (letterlijk) fout zat! Dit meldde ik aan de wedstrijdleider die daarop besloot niet de namen om te draaien op het formulier, maar mijn wedstrijd en die van Justin opnieuw te laten beginnen. Dit terwijl er al bijna 15 minuten verstreken waren op de klok… Een zacht protest van De Schaakstad sorteerde geen effect.

Uiteindelijk waren we dan toch met z’n zevenen aan schaken toegekomen. Mijn verlaat opgestarte partij leverde het snelst voordeel op, even dacht ik m’n eigen snelste schaakmatrecord te kunnen verbreken. Dat feestje ging weliswaar niet door, even later was er toch damewinst (na uiteraard een offer) en een mat in 2. De 1-0 achterstand was weer bijgewerkt.  Het was niet Rolfs avond: in een gelijke stelling gaf hij zonder compensatie een stuk weg waarna hij gedesillusioneerd en wat dies meer zij opgaf. Het zou echter het enige verlies van de avond blijken te zijn…

Thei behaalde de zege door de A-lijn voor zich op te eisen en tactisch naar de winst te manoeuvreren; die schaaklessen zijn toch ergens goed voor! Op het hoogste bord (2) weerstond Mathijs een niet doorslaande aanval met loperoffer op zijn koningsstelling. Handig draaide hij de rollen om en pakte nog wat materiaal extra. Net toen zijn tegenstander overwoog op te geven, doneerde hij zijn dame. Deze vrijgevigheid werd coulant afgewezen door een remiseaanbod dat Mathijs prompt accepteerde. Op dat moment een rare beslissing van de Schaakstedeling gezien de tussenstand, achteraf wel een terechte omdat Mathijs zelfs zonder dame veel dreiging in de stelling kon gooien.

Op het laatste bord boog Frans redelijk comfortabel zijn kwaliteit meer om in een 1-0, ondanks het feit dat hij een stukwinst over het hoofd zag. Tussenstand: 3,5 – 2,5 in ons voordeel. Met een halfje erbij zou handhaving een voldongen feit zijn. Dit moest dan komen van Ruud of Justin die beide een gelijkopgaande strijd streden. Ruud waagde het om een pionnetje pakken in een stelling waarin zijn opponent niet verder kwam dan schaakjes geven. Gelukkig miste hij een gedwongen dameafruil en ging hij akkoord met remise. Ook Justin bereikte dit door een eindspel met ongelijke lopers op het bord te krijgen. Eindstand: 4,5 – 3,5. Wir haben es geschafft!

Het kampioenschap was weggelegd voor de Cirkel dat stadgenoot Ede in een rechtstreeks duel gedecideerd opzij schoof. Terwijl de kantine inmiddels al ruim een uur gesloten was en de kraan in het toilet goede dienst deed, deden de kampioenen zich te goed aan de miniflesjes rode wijn die ze als kampioenscadeau in ontvangst mochten nemen.

Om de jeugd het hoofd te bieden, moestenwij uit onze ervaringen putten. Zo koos Tsijsang een “ouwe lullen systeem”, misschien beter bekend onder de UVS-ers als het Tsji-systeem. Maar ik zelf op bord 6 kreeg juist die Maroczy tegen. Klaus pakte het daarentegen meer psychologisch aanmet 1.e4 e6 2.c4! . Bord 1, Arno, en bord 2, Ruud van de Plassche, zagen beiden een variant van het Schots op het bord komen. Jammer genoeg werd Arno iets verrast toen zijn tegenstander afweek van de gangbare theorie en schoot een bok.  Het resulteerde in pionverlies. Ruud had het ook niet makkelijk in de opening; zijn tegenstander is dit seizoen flink vooruit gegaan en dat was te merken aan zijn spel. Er werd snel en sterk gespeeld. Gelukkig kon Ruud een pion winnen om zo tegenkansen te krijgen tegen het sterke, actieve spel van zijn tegenstander. Ruud van de Spoel en Phillipe brachten beiden een Siciliaan op hetbord, hetgeen spannend en scherp spel opleverde. Christ op bord 5 wist zijn tegenstander juist op ongemakkelijk terrein te brengen met het Engels.

De wedstrijd, die dus  op een spannende middag leek uit te draaien, werd echter op verrassend vlugge wijze in ons voordeel beslist. Nog voor de tijdcontrole kon er al een 3-0 voorsprong voor UVS 2 worden genoteerd. Alle drie de puntenwerden binnen gehaald op fraaie tactische wijze. Klaus had de eer van heteerste punt.

Bord 7: Klaus Wüstefeld – Sjoerd van Willigen Klaus had dus in de opening gelijk een slag gewonnen door iets te spelen wat onbekend was bij zwart. Hij ontweek hierdoor handig de goede kennis van het Frans van zwart en het leverde ook aardig wat tijdwinst op. Zwart had geprobeerd om eerder de stelling te openen om zo op de tochtige witte koning te kunnen gaan jagen. De partij ging verder met 19.Pf5 Tae8 De dekking van f7 is belangrijk. 19.Dg4 g6 20.Pxh6+ Kh7 21.Pg5 Lxg5 22.Dxg5 [22.fxg5 is een belangrijk alternatief. Nu kan zwart 22...Dd8 spelen en zo de dames ruilen.] Zwart gaat voor eigen kansen 22… Dc6 23.Tf3 Da4 24.Pf5!!

Zwart is nu verloren. De matdreiging is te sterk, zwart had misschien gehoopt op tegenkansen tegen de witte koning maarnaar 24… Dd1+ kan wit cool uit de schaakjes lopen met Kf2 en Ke1! en daarna mat gaangeven. Het slaan van het paard met gxf5 helpt niet vanwege Th3 met mat. Er volgde nog 25.Kf2 Dxf3+ 26.gxf3 gxf5 27.Dxf5+ en 28.Dxd7 wint het paard weer terug. Zwart speelde nog wel even door maar de witte overmacht werd al snel teveel. 1-0

Christ leek in een moeilijke stelling te gaan komen, waarin zwart het initiatief had. Er werden snel wat lichte stukken en torens geruild door Christ, maar nog steeds had zwart goed spel. Met een pionnenaanval op de koningsvleugel probeerde wit wat terug te doen. Dit leek echter niet door te gaanslaan. Zwart ging met zijn sterke paarden op jacht in de witte stelling en overzag toen een combinatie. Hij verloor de dame en dat betekende een punt voor UVS.
Tsjisang scoorde het derde punt voor de tijdcontrole. Zwart had een paar onnauwkeurigheden gespeeld, wat wit goed spel opleverde en zelfs pionwinst.

Bord 3: Justin Gunther – Tsjisang Cheung 16.c5 wit heeft aardig voordeel. 16… Be6 en mooie zet, zwart verliest een pion, maar bezorgt wit een dubbelpion. Wit krijgt een veel grotere voordeel als zwart pionverlies probeert te voorkomen met [16... dxc5 17.Nxc5 en 16... Bf8 17.Nd5] 17.cxd6 Bxb3 18.axb3 exd6 19.Qxd6 Qxd6 20.Rxd6 Rec8 Vreemd genoeg versterkt deze zet de dreiging waartegen zij gericht is: Lxa6 en Txc6. Direct 20.Td8 was minder erg geweest. 21.Na4 dreigt weer Lxa6. 21… Ne8 22.Rdd1 a5 om Td8 voor te bereiden, direct Td8 verliest weer het pion op a6 23.Bb5 Zwart maakt in een lastige stelling een fout. 23… Nb4

Wit speelt en wint.

24. Rxc8 Rxc8 25. Nb6 Rb8 26. Bf4 en zwart geeft op. 1-0
Bij Ruud van de Plassche was een eindspel op het bord gekomen van dame tegen dame met wederzijdse vrijpionnen. Zwart leek groot voordeel te hebben, doordat Ruud al een pion op a3 had kunnen zetten. De witte pionnen op de koningsvleugel stonden nog in de startblokken. Het was toch lastig om met de randpion verder te komen door alle schaakjes, die wit kon geven. Er werd dus tot remise besloten. Ruud vergat na alle schaakjes een beetje zijn tweede troef in de stelling, een tweede vrij pion op de c-lijn. Die zou sneller kunnen lopen dan de witte pionnen op de de andere vleugel.
Toch deed de jeugd watterug: op bord 8 keek Phillipe tegen een imposant wit ruimtevoordeel aan. Ondanks veel gemanoeuvreer, lukte het Philippe niet om zijn stelling te bevrijden. En wit kon zelfs de zwarte stelling binnendringen en materiaal winnen via de half open e-lijn. Zwart gaf hierna ook op.
Arno kon het ook niet meer bolwerken tegen hetzwarte spel. Na het pionverlies kon wit nog wel watrommelkansen creëren, maar zwart speelde het goed verder. De dreigingen van mat en promotie waren te veel op het eind. Een 3½-2½ stand dus rond de tijd controle.
Ik zelf had op dat moment een zeer ruime remise marge, dus een match punt leek ons niet meer te kunnen ontgaan. Na eerder eendubieus pionoffer gedaan te hebben, kreeg ik toch de kans om een kwaliteit te winnen. Wit behield echter een sterk initiatief met het loperpaar en een dreigende vrijpion. Het was dus noodzaak om de kwaliteit weer terug te geven en ook de pion terug te winnen. Met ongelijke lopers was het zeer waarschijnlijk dat het wel remise zou gaan worden.
Toch was het Ruud van de Spoel die de wedstrijd besliste. Wit ging zetherhaling uit de weg waarna Ruud het met een mooie combinatie in een keer uit kon maken. De matchpunten waren binnen en ikzelf kon nu ookremise aanbieden, hetgeen mijn tegenstander aannam.

Na afloop werd de overwinning (of het bijna kampioen zijn) gevierd bij eenechte Chinees. Wijvieren (Arno, Klaus, Ruud en ik) dachten eerst dat Tsjisang zelf niet goed wist wat hij nou besteld had, maar later bleek het een mix van een aantal lekkere en bijzondere Chinese gerechten. Bij sommige werd de Hollandse Chinees toch meer gewaardeerd dan de Chinese delicatessen die wij voorgeschoteld kregen. Varkensoortjes en darm in pittige saus is toch wel even wat anders maar zeker een keer aan te raden. Er werd al snel gerefereerd aan alle mythologische eigenschappen van de verschillende ingrediënten uit de gerechten. Genoeg voer voorhete discussies.

Wacht ons alleen nog een uiterst spannende slotronde op zaterdag 17 april in de Ganzenheuvel. Wij spelen tegen De Toren 3 om het kampioenschap binnen te halen. Bennekom de nummer twee in de poule neemt het dan op tegen ZSG. Komt allen, want elke aanmoediging is natuurlijk welkom!

Na ongeveer anderhalf uur spelen, vielen er vier uitslagen kort na elkaar. Als eerste kon Maarten van Rooij (op bord 4) het bijltje erbij neerleggen. Hij had zich weer eens met een  slechte loper laten opzadelen. Normaal gesproken komt dat wel een keertje goed, maar nu was de loper zo rampzalig slecht dat ik bijna wilde voorstellen om het gironummer 555 er voor open te stellen. Maarten’s tegenstander liet er in ieder geval geen gras over groeien en maakte het karwei vlot af.
Ikzelf was een paar minuten later klaar en moest genoegen nemen met remise. In de opening werd ik verrast door een wat oude variant en ik zag niet goed hoe ik met wit een voordeeltje kon houden. In plaats van risico’s te nemen, koos ik voor een tamme zet en toen vervlakte de stelling in razendsnel tempo. In de eindstelling (pas 13 zetten gespeeld) stond ik misschien al iets minder, dus het remiseaanbod aannemen was wel gerechtvaardigd.

Daarna ging René ten Bos de fout in. In een spannende Fransoos, waarin René al niet het beste plan had gekozen, gaf hij zonder reden een pion weg (en hij had er al een geofferd). Er bleef aan compensatie hoegenaamd niets over en een paar zetten later kon René het niet meer aanzien.

Luuk Peters speelde op bord twee en was ook nog binnen de twee uur klaar. Ook een remise, maar daar heb ik weinig van meegekregen.

Het gevolg van deze snelle, maar niet zo geweldige, start was dat we met 3-1 achterstonden. Op de overige vier borden stond het even later zo:

Anton van Rijn – Stefan Rooijakkers	Arie van den Hurk – Egbert Clevers
stelling na 17… Pxf4	stelling na 23… Th3
Rob Aarts – Rob Bisschops	Thomas Willemsen – Chantal van Eijk
stelling na 15.Lxc6	stelling na 16… Pc5

Bij Anton (bord 3) zag het er eigenlijk wel goed uit. Vooral omdat hij nu 18.Pxf4 speelde en niet de dame terugwon (na 18.Txb6 Pxe2+ 19.Pxe2 axb6 is het witte voordeel lang niet zo groot). Er volgde 18… Da6 19.Lc4 Pd8 20.Td1 e5?.

Arie was op bord 5 niet heel erg lekker uit de opening gekomen en stond nu echt een tikkie minder. Maar zwart pakte het niet echt voortvarend aan. Er volgde vanuit de diagramstelling 24.Tf1 Kd7 25.Pc3 Te8 26.Te1 Teh8?1 27.e4 waarna het ergste voorbij was.

Rob had op bord zes zoals reeds vermeld de sterkste tegenstander, maar had al vrij snel een ongeveer gelijke stelling opgebouwd. Omdat we met 3-1 achter stonden, leek het logisch om toch om complicaties te spelen met 15…Pxc2!? (15… bxc6 was ook een idee, maar 15… Pxc6 leek wel erg remiseachtig) 16.Kd1 Pxa1 17.Le4! Thd8 18.Ke2 Td4 19.Txa1 Tad8 20.Td1 en nu was in plaats van het gespeelde b6 20… Tb4 een goed idee geweest met het idee: 21.Tc1. c6 22.Pc4 Td4 23.Ld3 Txf4 en zwart staat ietsje beter. In de partij volgde na b6 21.g3 c5 22.Lc2 a6 23.Pe4.

Thomas Willemsen speelde op zeven. ZIjn tegenstandster maakte een foutje in de opening en Thomas had een klein plusje. In de diagramstelling dreigt echter a6 met stukwinst en zelf nemen met 17.Pxa7 ziet er ook niet echt lekker uit, maar is mischien wel speelbaar: 17… Le6 18.b4 e4 19.Le2 Pd3 20.Lxd3 exd3 21.Dxd3 c6 22.Lxd6 Ta8 het paard gaat verloren, maar wit heeft er al een sloot aan pionnen voor. Thomas besloot echter tot het vreemd aandoende 17.Pa2?! waarop zwart gelukkig geen 17…Le6 speelde maar het mindere 17…e4. Nu volgde 18.Le2 Lxb5!? 19.cxb5 d5?! 20.Tc1 Pe6 21.Db3 Tc8 22.Pb4 Dd7 23.Tfd1 c6?

Inmiddels waren we dus bij de volgende bordstellingen beland:

Anton van Rijn – Stefan Rooijakkers	Arie van den Hurk – Egbert Clevers
stelling na 20… e5	stelling na 27.e4
Rob Aarts – Rob Bisschops	Thomas Willemsen – Chantal van Eijk
stelling na 23.Pe4	stelling na 23… c6

Anton had nu de partij snel kunnen beslissen met 21.Txd8! Txd8 22.Pe6+ met als pointe dat 22… Ke7 gevolgd wordt door 23.Pxd8 Kxd8 24.Td5+ met damewinst. Anton won echter ook vrij gemakkelijk na 21.Pfd5 Dc6 22.b3 Tb8 niet zo’n beste, maar het is erg lastig voor zwart om een verdediging op te zetten, de tijd begon ook een rol te spelen. 23.Pb4 De8 24.Pe4 Pc6 25.Pd5 b6 26.Pg5 (Pc7 is nog wat beter, maar het is sowieso uit) 26… Lh6 27.Pf6 De7 28.Pgxh7+ Kg7 29.Td7 en zwart gaf het op.

Thomas kon in de diagramstelling materiaal winnen met 24.bxc6 bxc6 25.La6 maar speelde 24.Tc2 Ted8 25.bxc6 bxc6 26.Pa6!? (26.La6 kon alsnog). Wit staat gelukkig nog steeds prima en zwart raakte ook wat in tijdnood. Het einde verliep daarom nogal voorspoedig: 26…c5 27.Tcd3 Dc6 28.Da2 Kh8 29.Le5!? c4? (na 29…d4! was het nog lastig geworden, wit moet zelfs uitkijken na 30.exd4?! (30.Lc4 lijkt safer)cxd4 31.Lxd4 Pxd4 32.Txd4 Txd4 33.Txd4 e3! 34.fxe3 Dc1+ 35.Kf2 Ph5 gaat het zelfs nog mis met hem.) 30.Pb4 Db5 31.Lxf6 Lxf6 32.Pxd5 Lg7 33.Pc3 1-0

Het stond nu dus 3-3 met nog twee partijen aan de gang.

Bij Arie begon plotseling toch weer tijdnood te ontstaan. In de diagramstelling had hij denk ik nog dik tien minuten maar na 27… Te8 28.e5 kwam de verrassende zet 28…g5?!. Helemaal niet zo’n goede zet (wit kan gewoon nemen 29.fxg5 Th5 30.Kf1 Txg5 31.exd6 Txe1+ 32.Kxe1 en wit staat wat beter, de pion terugnemen met 32…cxd6 gaat niet goed vanwege 33.Pb5), maar Arie raakt hier in de war, dacht lang na en had nog maar 7 minuten over toen hij uiteindelijk 29.Pe2 speelde. Er kwam 29…Kc8 (weer een rare, 29…Lf3 en zwart heeft voordeel) 30.fxg5!? (en nu was eerst slaan op d6 met 30.exd6 goed voor wit geweest) 30…Txe5 31.Tf1 en nu had Arie nog maar twee minuten over. Misschien dat zijn tegenstander daar op speelde en een beetje meevluggerde, want in het vervolg geeft hij Arie nog een enorme kans: 31…Th5 32.g6 Tg5 33.Pf4 Lc6 34.Kf2 Le8 35.Te2 Txe2+ 36.Kxe2 Kd7 37.Ke3 c6 38.Tf2 en het was jammer dat Arie hier nog maar 18 seconden over had voor zijn laatste twee zetten, want zijn tegenstander speelde hier 38… Ke7?.
Arie miste hier 39.Te2! en wit wint in alle varianten volgens mij. Bijvoorbeeld 39…Lxg6 40.Kd4+ Kf7 41.Te6 en wit raapt alles op de damevleugel op. En als zwart probeert het binnenkomen van de toren op e6 te voorkomen door 39…Kf6 40.Kd4 Ld7 blijkt zwart in tempodwang na 41. Te3 Lc8!? 42.Te8 Ld7 43.Tf8+ Ke7 44.Tf7+ Ke8 45.Th7 en zwart verliest materiaal bijv. 45…a5 46.g7 Kf7 47.g8D+ Kxg8 48.Txd7. In de partij volgde 39.Td2 Lxg6 40.Te2 Lf7 de 40 gehaald met 6 seconde over, maar geen stelling om te winnen. Arie nam nog best risico’s maar het mocht niet baten, remise op de 58e zet.

Rob was nog als laatste bezig. Vanuit het diagram volgde 23…Txd1 24.Lxd1 en met alleen de toren en pion tegen loper en paard werd het erg lastig spelen. Maar Rob is een taaie en maakt het wit knap lastig. Rob miste nog één kansje vlak voor de tijdcontrole:

Stelling na 37.Pxc5. Rob speelde 37…Kd6? maar had 37… Tc8 moeten doen. Hij behoudt dan de pion op e6, omdat op 38.Pxe6 Txc4! komt. Er blijft dan een pionneneindspel over dat remise is: 39.bxc4 Kxe6 40.Kd4 Kd6 41.c5+ Kc6 42.Kc4 h5=. In plaats van de pion nemen heeft wit natuurlijk 38.Pe4 of 38.Pd3+, maar het is dan lang niet meer zo duidelijk gewonnen voor wit.

In de partij verloor Rob de pion wel 38.Pxe6. Hij bleef echter creatief verdedigen. Op gegeven moment leek wit uit te moeten kijken voor patvalletjes met een dolle toren. Geen reëele mogelijkheden, maar wel genoeg om wit een hoop tijd te kosten. Daarnaast was wit ook nog eens bang om met weinig tijd een eindspel van K+L+P tegen K te moeten gaan winnen. Helaas vond hij een veilige weg naar de winst.

Einduitslag dus 4½-3½ in ons nadeel.