Ruud van de Plassche was gelukkig weer van de partij en speelde aan bord 7 met zwart. Hij kreeg een vrij tamme Weense opening tegen en liet in het begin al zijn mooie zwartveldige loper ruilen, waarna hij niet zoveel vooruitzichten op voordeel meer had. Het werd na ruim 2½ uur remise.
De volgende die klaar was, was Pim Haselager, die op bord 3 speelde. De opening verliep voorspoedig en Pim’s tegenstander verbruikte ook veel tijd. Ik zat hier toch eigenlijk wel op een overwinning te rekenen, maar dat liep even wat anders. Pim liet een beetje onnodig de pionnenopmars f5 toe en moest toen een beetje gaan oppassen. Ondanks behoorlijke tijdsdruk speelde zijn tegenstander vervolgens sterk door en Pim ging ergens nog flink de fout in en stond denk ik compleet verloren. Hoe hij er precies nog remise uit wist te slepen is me een beetje ontgaan.
Op bord 1 speelde Joost Retera met zwart een erg overtuigende partij. Na 1.e4 c6 begon de witspeler maar liefst een half uur na te denken. Achteraf bleek waarom: hij speelde zelf altijd Caro Kann en kon niet zo snel kiezen welk systeem hij tegen zijn eigen opening zou gaan spelen. Uiteindelijk koos hij een variant, die Joost ook in de wedstrijd tegen De Willige Dame op het bord had gekregen. Hij kende de variant inmiddels weer een stuk beter en kwam snel in het voordeel. Voor de oppervlakkige kijker van de zijlijn leek het nog niet op groot voordeel, maar Joost liet in de analyse ziet dat het al vrij snel een hopeloze zaak was voor wit. Een leerzaam potje!

De volgende die een vol punt mocht bijschrijven was ik zelf. Een vrij complexe partij, waarin ik wel de hele tijd minstens gelijk stond, maar het blijkt in de analyse nogal eens heen en weer te zijn gegaan van duidelijk gewonnen tot remise bij goede verdediging. Onderaan zal ik een video-analyse plaatsen.
Anton van Rijn won gelukkig ook weer eens! Op bord twee was hij met wit met een minuscuul klein voordeeltje uit de opening gekomen en was ie eigenlijk niet zo optimistisch op een positief resultaat. Gelukkig deed zijn tegenstander een paar ongelukkige zetten en dat kostte hem een pion. Ondanks tijdnood wist Anton dat voordeeltje effectief in een vol punt om te zetten door een sterke koningsaanval met de zware stukken.
Op bord 5 had Luuk Peters een zware middag. Vanuit de opening met zwart niets bereikt, hooguit een wat passieve stelling. Niet dat wit echt aandrong, maar die kreeg toch een wel erg goed eindspel op het bord. Nou ja, eindspel, er stonden nog wel erg veel pionnen en stukken op het bord. We kunnen weer beter van een NQE spreken (‘Not Quite an Endgame’). Met nog 30 seconden op de klok claimde Luuk remise met als reden dat er voor de derde keer dezelfde stelling op het bord was verschenen. Zijn tegenstander reageerde een beetje verbaasd, want hij had tussendoor wel verschillende zetten gespeeld. Dat maak echter niet uit en de claim van Luuk bleek terecht. De remiseclaim was volgens Luuk zijn enige goede ingeving tijdens de hele partij geweest.
Op bord vier ontstond er ook een tijdnoodduel, een beetje gewoontegetrouw bij Arie van den Hurk. Die stond de hele partij wel iets beter, was mijn indruk, maar in de slotfase en met de tijdnood, wist zijn tegenstander Arie te trucen. Gelukkig. niet zo erg dat we voor verlies moesten vrezen, want Arie vond de enige verdediging. De speler van Bergen op Zoom zag het blijkbaar niet zitten om nog een winstpoging te ondernemen en bood op de 39ste zet remise aan.

Hieronder de laatste fase van de partij in een video van Jan van de Westelaken.

Klik hier om de embedded video te bekijken.

Alleen Dennis Arts was na de tijdcontrole nog bezig om te kijken of hij zijn stelling nog kon winnen. We hadden al wel gewonnen, maar de bordpunten zijn natuurlijk ook belangrijk (en niet te vergeten de ambitie van Dennis zelf). Uiteindelijk moest Dennis zich neerleggen bij het halve punt.

Dennis probeerde nog lange tijd zijn partij te winnen.

De eindstand werd daarmee 5½-2½ voor ons. Concurrent Dordrecht heeft echter weer eens dik gewonnen (met 6-2 tegen Charlois Europoort) en loopt op bordpunten iets verder uit. De onderlinge wedstrijd in ronde 8 zal de beslissing om het kampioenschap wel gaan brengen.

Ten slot nog de video-analyse van mijn partij

Klik hier om de embedded video te bekijken.

Enfin, veel konden we hier niet aan doen, omdat Pim ook een nieuw mobiel nummer bleek te hebben en hij daar ook niet mijn nummer in had opgeslagen. Het vooruitzicht op een reglementaire nul op bord twee baarde me op dat moment nog niet al te veel zorgen, want op de borden leek het allemaal wel redelijk te gaan.
Het was voor UVS1 wel een belangrijke wedstrijd, want Souburg stond gedeeld eerste met ons in de Poule en had de vorige ronde Dordrecht op gelijk spel gehouden, een andere belangrijke concurrent voor de titel.

Uiteindelijk stormde Pim om tien voor één de speelzaal binnen en was dus nog net op tijd om een reglementaire nul te vermijden. De reden voor zijn late verschijning lag in het missen van een aansluiting en een in hogere zin volkomen onnavolgbaar traject van stoptreintjes, boemeltjes en min of meer geconfisqueerde auto’s…

Intussen had ikzelf op bord acht met zwart al bijna een gewonnen stelling bereikt binnen tien zetten. In de Morra liet mijn tegenstander mij wat al te makkelijk m’n gang gaan en na 1.e4 c5 2.d4 cxd4 3.c3 dxc3 4.Pxc3 Pc6 5.Pf3 d6 6.Lc4 a6 7.0-0 Pf6 8.De2?! mocht ik dus 8… Lg4 spelen waarna wit al duidelijk minder staat. Daarom speelt wit meestal 8.h3 (in een ouder bericht heb ik dit systeem al eens behandeld in een video-analyse). Na 8… Lg4 volgde mijn tegenstander nog met 9.Td1 e6 (en niet 9… Pe5?? want dan is 10.Pxe5 een nare verrassing vanwege 10… Lxe2 11.Lxf7 mat!) 10.Lf4?! en na 9… Ph5! (zie diagram) stond ik in hogere zin al gewonnen. Wit krijgt geen compensatie meer voor de gambietpion. In het vervolg prutste ik echter nog wat en gaf mijn tegenstander ergens nog een kans om min of meer gelijkspel te krijgen. Gelukkig zag hij dat niet en liet zich in het eindspel makkelijk van het bord spelen. Een goed begin van de match dus.

Naast mij had Ruud van der Spoel met wit op bord zeven toch iets gemaakt van zijn in hogere zin mislukte opening. Het stond volkomen gelijk, maar zijn tegenstander gaf volkomen onnodig een pion weg. Dat zag er wel gewonnen uit op wat langere termijn. Terwijl ik in een bovenzaaltje mijn partij zat te analyseren, kwam Ruud onverwacht snel binnenlopen met zijn tegenstander, die blijkbaar vrij snel de handdoek had gegooid. Goede invalbeurt van Ruud dus!

En een paar minuten later meldde ook Pim (bord twee, zwart) zich boven. Met een remise in de pocket. Dat was meevaller, want Pim had wel een beetje wild gespeeld, een pion geofferd of weggegeven, kreeg een fraai paard op d3,  maar stond in hogere zin de hele tijd een stuk minder. Uiteindelijk kreeg hij een toreneindspel met twee pionnen minder op het bord, dat zijn tegenstander niet helemaal handig speelde en toen was Pim’s actievere koning goed genoeg om de remise binnen te halen.

"Volwassen" spel van Dennis

De tijdcontrole was nergens een echt probleem, alleen bij Anton werden er traditiegetrouw nog een aantal zetten in de laatste minuut afgewerkt. Dennis Arts hadden we op bord één gepositioneerd met de opdracht de sterke René Tiggelman het zo lastig mogelijk te maken. Dat ging heel goed. Een tikkeltje beter uit de opening komen, maar niet echt overhaasten. Die Tiggelman gaf aardig weerwerk en stond in het middenspel niet echt minder.
Er werd afgewikkeld naar een eindspel. Dat bleek toch iets lastiger voor Dennis, maar was in hogere zin wel remise. Beiden hadden een toren, loper en een aantal pionnen, maar Dennis had één wat zwakkere broeder daaronder.
Nauwkeurig spel en een grappige afwikkeling op het einde haalden het halve punt binnen. “Volwassen gespeeld”, volgens Pim.

Nog vier partijen waren dus nog bezig na 16.00 uur in het zaaltje waar het na een koude start intussen stomend warm was geworden. Maarten van Rooij stond een stuk tegen twee pionnen voor, maar dat was niet zo eenvoudig te winnen, als het al gewonnen was. In hogere zin maakt dat bij Maarten helemaal niets uit, de partij wordt meestal beslist door heel andere zaken.

Zet de partij nu weer even terug op de stelling na 52.Kh4. Het zal nog lang door Maartens hoofd spoken (en anders herinneren andere hem er wel even aan) waarom hij hier niet op 52… Kf5 53.Txb5+ Kxf4 54.Tb4+ Kf3 inging. Dat lijkt toch in hogere zin gewonnen, wit moet de toren geven om niet mat in één te gaan. 54.Kh3 Pg5+ 55.Kh2 Pf3+ 56.Kh3 Tg3# is ook niet onaardig.

Anton van Rijn speelde op bord drie met wit en leek de hele tijd wat beter te staan. Zijn tegenstander verraste hem echter volkomen met een stukoffer, waarna de stelling bijzonder chaotisch werd. Tijdens onze maaltijd bij de Griek kwamen we ook niet helemaal uit de stelling. Duidelijk werd wel dat Anton een goede verdediging miste en uiteindelijk in een in hogere zin verloren eindspel belande rond de 40ste zet. Zijn tegenstander kon afwikkelen naar een toreneindspel met twee verbonden vrijpionnen en dat was natuurlijk niet al te moeilijk te winnen.

Bij Arie van den Hurk op bord vier ging het na de tijdcontrole mis. In de partij waren al vrij snel de dames geruild en de stelling leek ondanks forse gaten in Arie’s stelling wel speelbaar. In de nevenstaande stelling heeft Arie net 42… Pf5-e7 gespeeld wat er op het eerste gezicht wel goed uitziet. Paardruil levert slechts een remise toreneindspel op voor wit. En na iets als 43.Kf3 Txc4 44.Pf4 Tc2 45.Ke4 Tc4+ lijkt wit ook niet verder te kunnen komen. Arie miste echter het verrassende 43.Th4!. Nu moet zwart helaas torens ruilen en komt in een paardeneindspel terecht met een pion minder dat bijna altijd in hogere zin verloren is. Dat bleek ook nu weer: na nog lang tegenspartelen moest Arie op zet 62 zijn koning omleggen.

Nu moest het winnende punt dus bij Joost Retera gescoord gaan worden. Die maakte het zijn tegenstander gelukkig lastig genoeg. Vanuit een stelling die in hogere zin remise moet zijn, drukte Joost lekker door en bereikte op een gegeven een gewonnen stelling.

Eind goed al goed. We wonnen dus met 4½-3½ en staan nog steeds gedeeld eerste in de poule. Dordrecht heeft wel iets feller uitgehaald, won met 6½-1½ en staat op bordpunten nu wel iets voor. Dordrecht komen we echter nog tegen in ronde acht, dus we hebben alles nog steeds in eigen hand!

PS overal waar in hogere zin staat, kan naar believe in mijn beleving gelezen worden.

De echte puzzel wordt een stukje lastiger: we zagen nu het veld a8 en h1 van het bord af met een figuurzaagje (zie figuur hiernaast). Het overgebleven gehavende schaakbord heeft nu twee velden minder en de vraag is of je nu met 31 dominostenen weer een bedekking kunt vinden.

De oplossing zal ik hier niet geven, maar kun je lezen in een artikel dat ik plaatste op de site www.kloptdatwel.nl met de titel “Pas op: abstraheren is weglaten!“. Het probleem van het gehavende schaakbord is één van de drie voorbeelden die ik daar behandel.

Ruud deed het begin goed, er volgde 18… Pc4 19.Dxc5 Lxb2+ 20.Kb1 . Zwart kan nu afwikkelen met 20… Dc8. Wit kan dameruil niet goed uit de weg gaan en dan staat zwart gewoon een pion voor.
In de partij gaf Ruud Frans de kans terug te komen in de partij met 20… Le6!? 21.Pg5 Dd5 22.Dxd5 Lxd5 23.Pxf7 Kxf7 en zwart had dit natuurlijk niet hoeven verliezen. Joost Retera suggereerde echter in de analyse na 20.Kb1 de zet 20… Dd3!! (zie stelling hiernaast). Een uiterst verrassende zet, een dameoffer op een leeg veld. Het blijkt in alle varianten vrijwel direct uit.

Slaan op d3 gaat niet 21.cxd3? Lxd3 mat! En zwart dreigt Dxc2+ en Dxe2. Na 21.Pfd4 komt 21… Lxd4 22.Pxd4 Dc3 en het is afgelopen vanwege de dubbele dreiging van mat op b2 en de aftrekaanval Pa3+ met damewinst.

Het beste voor wit is nog 21.Dc8+ Kg7 22.Le5+ Pxe5+ 23.cxd3 Lxc8 24.Kxb2 Pxf3 25.gxf3 Txf3 met eenvoudig gewonnen stelling voor zwart, die drie pionnen voorkomt.

Foto’s van de externe wedstrijd van UVS 1 & 2

speelzaal in 't Hert

Ruud van de Plassche was het eerste klaar. Op bord zes had hij wel een klein voordeeltje kunnen pakken, maar ging daar niet zorgvuldig genoeg mee om. Zijn tegenstander kon vrij gemakkelijk gelijkspel krijgen en bood remise aan. Dat mocht geaccepteerd worden, omdat het er wel gunstig uit zag aan de andere borden.
Een van die mooie vooruitzichten was bord vier, waar Pim Haselager weer mee speelde voor UVS1 na een poosje afwezig te zijn geweest. Gelukkig zagen we weer eens een typische Pim-partij! Zo eentje waarin het allemaal vanzelf lijkt te gaan: mooi openingspel, ruimteoverwicht, pionnetje pakken en afwikkelen naar eindspel en dat nog even gedecideerd uitschuiven.

Op mijn bord ging het ernstig mis. De opening had niet echt iets opgeleverd voor me, maar wel een enorme tijdsvoorsprong. Bij het begin van het volgende partijfragment had ik pas een half uur verbruikt. Mijn tegenstander had echter nog maar 21 minuten voor zijn resterende zetten tot de tijdscontrole! Misschien dat ik daarom ook een beetje te gemakkelijk begon te spelen, op zet 21 maakte ik een enorme inschattingsfout, die me in zekere zin de kop kostte.

Grande bekijkt eens wat voor puinhoop ik er van gemaakt heb ...

Joost Retera had een niet al te moeilijke middag op bord twee, was mijn indruk. Zijn tegenstander speelde de opening wel origineel, maar Joost kon vrij makkelijk een stelling bereiken waarin ie zonder problemen op winst kon spelen. Dat duurde wel even maar leverde wel een vol punt op.
Bij Dennis Arts (bord drie) was weer eens een stelling zonder dames op het bord gekomen. Het leek even mis te gaan toen hij een pion verloor, maar de compensatie was voldoende. Dit werd remise.

Ook net voor de tijdscontrole wist Maarten van Rooij zijn partij te winnen. Op bord acht had die met zwart toch iets aardigs weten te makken van een saaie Franse afruilvariant. Een pluspionnetje was voldoende om het toreneindspel in winst om te zetten.

Anton van Rijn speelde op bord één tegen een invaller, maar dat bleek zeker geen slechte speler. De opening en middenspel waren niet echt in Anton’s voordeel verlopen. Toen zette zijn tegenstander het bord echter in vuur en vlam (woordgrapje) en offerde een  toren en een stuk. Er waren verschillende kansen om met teruggave van een stuk een goed verdedigbare stelling te verkrijgen, maar Anton wist die op een of andere manier allemaal te missen. In tijdnood ging het van kwaad tot erger:

De uitslag kwam daarmee op 5-3 in ons voordeel. Enigszins verrassend staan we nu gedeeld aan kop in de poule. Twee belangrijke concurrenten voor de titel hielden elkaar op gelijk spel en dus konden we dichterbij komen. De volgende ronde spelen we tegen één van die clubs (Souburg) en na die wedstrijd weten we waarschijnlijk iets beter of we dit seizoen echt kans maken op de titel.

UPDATE: onze tegenstanders zijn ook vlot met hun verslag. Zoals gebruikelijk hebben ze her en der een heel andere visie op de partijen.

En overigens ben ik van mening dat we nog recht hebben op een verslag van de 8-0 nederlaag van UVS2!

Update: meer foto’s

De schakers van De Willige Dame maakten het ons wel lastig om die creativiteit te tonen. Na twee uren spelen stonden er overal nogal stugge stellingen op het bord. Alleen bij Anton en Joost op de topborden was er flink wat aan de hand. Anton (op 1 met wit) had in de opening met een standaardwending in het Dame-Indisch wel vrij snel voordeel bereikt in de vorm van het loperpaar en druk tegen damevleugel van zwart. Zag er erg goed uit en dit calculeerde ik al wel vrij snel in als een overwinning voor ons.
Op bord 2 was het een stuk minder duidelijk: Joost had een pion op b2 meegesnoept en daarna verder gegeten op c2, wat misschien wat teveel van het goede was. Zijn dame werd gevangen, maar Joost had er wel vrij veel materiaal voor. De stelling bleef echter nogal onduidelijk en wit ging een aantal varianten die remise op zouden leveren uit de weg. Leek er op dat dit toch niet meer dan een half punt voor ons zou opleveren.

Intussen ontspon zich bij mij aan bord 8 een kleine affaire. Ik had na een paar zetten al opgemerkt dat mijn tegenstander laat zijn telefoon uitzette. Maar ach, daar ga je niet over zeuren. Een paar zetten later kwam hij terug van een rookpauze, weer met telefoon in de hand. Nu was ik al van plan om de wedstrijdeider daar over aan te spreken, toen ik van Dennis begreep dat die mijn tegenstander ook al had ‘betrapt’ op het spelen van een potje ‘Wordfeud’ in de ruimte naast de speelzaal.
De vraag is echter of het bij die waarschuwing had moeten blijven. De spelregels zijn er niet zo heel duidelijk over, alleen als een telefoon afgaat is het meteen een nul. Een telefoon of ander electronisch apparaat aan laten staan mag in het spelersgebied (dat is dus inclusief toiletten e.d.) alleen met nadrukkelijke toestemming van de wedstrijdleider. Het concrete gebruik is echter nog wel een stap verder in mijn ogen.
Na het wat aarzelige optreden van de wedstrijdleider, besloot ik toch maar formeel een claim in te dienen, om hem te dwingen met een concrete uitspraak te komen. Na de partij klagen, leek me immers niet zo handig. In eerste instantie werd die claim toegekend en zou ik dus reglementair gewonnen hebben. Even later meende hij echter dat hij toch met een waarschuwing kon volstaan en moest de partij vervolgd worden. De gang van zaken verdient geen schoonheidsprijs en kostte me wel redelijk wat tijd.

Marcel Pluymert – Pepijn van Erp Stelling na 24… Dc7

Gelukkig kon ik het redelijk snel van me afzetten, maar goed ook want ik had al moeite genoeg om iets van mijn partij te maken. Mijn tegenstander had namelijk een Stonewall in de voorhand gespeeld en dat is nogal taai. De stelling was aardig vastgelopen, zwart heeft een hypothetisch voordeeltje met zijn ‘goede’ loper tegen wits ‘slechte’ loper. Als wit hier echter iets als 25.h3 speelt komt de stelling nooit meer open en is remise bijna onafwendbaar, lijkt me. Met mijn laatste zet (Db6-c7) had ik echter een klein valletje gezet, anticiperend op wits laatste paar zetten die erop gericht waren mijn pion op h4 onder schot te nemen. Er volgde 25.Th3? en nu sloeg ik 25… cxd4 en wit zit opeens met een probleem. Normaal gesproken wil je altijd met de e-pion terugnemen, maar dan laat je de f-pion hangen. Maar 26.cxd4 Dc2 27.Dxc2 Txc2 28.Tb1 Thc8 29.Kg1 Tc1 30.Txc1 Txc1 31.Kf1 Tb1 32.b4 Ta1 verliest vrijwel direct.

Na enige nadenken besloot wit toch maar tot 26.exd4 en stond dus een pion achter na 26…Dxf4. Die stelling is nog niet zo compleet verloren als wit maar naar actief tegenspel op zoek gaat.
Omdat ik noodgedwongen nogal hard moest werken in mijn eigen partij na het eerdere gedoe, kreeg ik niet heel veel mee van de andere partijen.

Dennis Arts was, geloof ik, als eerste klaar en speelde een niet al te beste partij. Hij mocht blij zijn dat zijn tegenstander het remiseaanbod aannam, want die had makkelijk door kunnen spelen. We waren inmiddels al wel in het laatste half uur van de eerste speelperiode beland en de uitslagen kwamen nu snel achter elkaar binnen. Anton won als verwacht en Joost kon toen het remiseaanbod van zijn tegenstander ook wel aannemen.
Verwacht werd namelijk dat Luuk ook wel op winst afkoersde. Maar die gaf pardoes een volle toren weg! De stelling bij Tsji, die inviel voor Pim Haselager, zag er enige tijd hoogst verdacht uit. Maar onze invaller won toch redelijk simpel doordat de koning van zijn tegenstander nergens een veilig plekje vond. Arie van den Hurk raapte kort na de opening een pionnetje op en leek het mooi uit te spelen. In de analyse vonden we echter een verassende remisewending die Arie en zijn tegenstander compleet gemist hadden.
Ruud van de Plassche kon toen ook wel remise nemen na een niet al te enerverende partij. Te meer, omdat ik intussen ook een niet al te lastig te winnen eindspel op het bord had. Beetje geholpen door zwak tegenspel van mijn tegenstander bereikte ik een eenvoudige gewonnen toreneindspel dat ik in winst omzette kort na de tijdscontrole. Ik was wel blij dat ik deze partij met gewone middelen ook won, anders had de hele affaire met de smartphone misschien nog wel een staartje moeten krijgen met formele protesten.

Daarmee kwam de einduitslag op 5½-2½ in ons voordeel en konden we met het hele team gaan eten in Dordrecht. In het kleine Italiaanse restaurant bleek dat Tsji niet alleen op het schaakbord zijn toverkunstjes wilde laten zien, maar ook met de aangeleverde etenswaren op onnavolgbare wijze de show wilde stelen. Hoe precies de pizza Fruti di Mare van Arie over de kop ging was niet meer te reconstrueren, hilarisch was het wel. Even later gevolgd door het omsmijten van een glas rode wijn … allemaal de schuld van Thomas Willemsen werd vrolijk geconstateerd door Tsji. In het tweede neemt die blijkbaar de honneurs waar in dit soort zaken en in zijn afwijzigheid moest Tsji die leemte ook invullen. Rare jongens, die van UVS 2, maar misschien was het ook wel een soort voorvoelen van de uitslag van het tweede (8-0 verlies!) dat Tsji wat onvast maakte, we weten immers allemaal dat het een gevoelige jongen is.

De Willige Dame heeft ook al een verslag op hun website staan en aankondiging van meer foto materiaal.

Klik hier om de embedded video te bekijken.

Als eerste ging het evenwel bij mijzelf (met zwart op bord 7) compleet mis. Een beetje in verwarring gebracht door de zetvolgorde van mijn tegenstander, belandde ik in een variant van de Siciliaanse Draak, die ik al een tijdje niet meer gespeeld en bestudeerd had. Op een gegeven moment miste ik een mogelijkheid om de partij weer in voor mij bekende wateren te sturen en speelde een zet die volgens de boeken ook wel zou moeten kunnen. Dat oordeel kan in de prullenbak na deze partij en analyse achteraf. Hoe ik het speelde was helemaal mis, maar de variant is in hogere zin verloren, denk ik. In ieder geval werd ik er in 25 zetten afgezet.

Gelukkig hadden anderen in ons team betere vooruitzichten. Maarten van Rooij kon in een Fransoos al vrij snel de belangrijke witte pion op e5 meepakken en dat leek me in eerste instantie alleen nog een kwestie van techniek. Dennis Arts pakte vermetel een pion op b2 en vervolgens een toren op a1 mee en leek het materiele voordeel zonder al te veel problemen om te moeten kunnen zetten in een vol punt, maar daarover in het vervolg meer.

Joost Retera bereikte op bord 2 met wit niets tegen Erik Brandenburg. Ondanks mijn nederlaag, was de inschatting wel zo positief over de rest van de borden dat een remise geen ramp was. Na twee uur spelen, werd de vrede daarom getekend. Bij Maarten was het blijkbaar toch niet zo simpel, want daar viel de volgende remise te noteren. De pluspion van Maarten bleek niet zo veel waard en wit had uiteindelijk voldoende tegenspel. Dat was de volgende tegenvaller.

Stelling na 17… Lg8

Luuk Peters had daarentegen een fijne middag. Op bord 6 kreeg hij vanuit de opening met wit makkelijk spel en had snel een groot ruimteoverwicht met spel op alle delen van het bord. Hiernaast de stelling na 17… Lg8. Wit staat zo goed dat het misschien nog het lastigste is te kiezen tussen alle mogelijke manieren om de partij te beëindigen. Luuk deed het als volgt: 18.Pb5 b6 19.Pc7 h6 20.La6+ Kb8 21.Pge6 g5 22.Lh2 en na deze zet kon zwart denk ik niets meer verzinnen en gaf het op. Op een bord vol stukken met gelijke materiaal, staat zwart natuurlijk volkomen verloren.

Het volgende punt zou nu naar verwachting van Dennis komen. Daar gebeurde echter het volgende:

Dennis was wel even ontgoocheld na dit drama, maar bleek later toch geen blijvende psychologische schade te hebben opgelopen. Nog drie partijen waren er nu bezig, die echter nog steeds wel voor een overwinning van UVS konden zorgen. Arie van den Hurk stond best goed, maar was wel in tijdnood. Anton van Rijn kwam niet helemaal lekker uit de opening en leek wat minder te staan. Zijn stelling was erg ingewikkeld, verderop een fragment.

Ruud van de Plassche leek een harde klap uit te delen en op voordeel te staan. Het was echter niet zo duidelijk en in tijdnood gebeurde het volgende:

De reconstructie wees uit dat zwart maar 36 zetten had voltooid voor zijn vlag viel en dus scoorde Ruud een vol punt en trok de stand weer gelijk. De reconstructie werd door Jan van de Westelaken op video vastgelegd:

Klik hier om de embedded video te bekijken.

Anton (met zwart) had op een gegeven moment de stelling hiernaast (stelling na 21… Te4) en nu speelde wit het verrassende 22.Lf4!? wat er uiterst verdacht uitziet. Anton moest nu flink aan ‘t denken. Er dreigt vervelend Pg5, dus 22… h6 is begrijpelijk. Anton vertelde na de partij dat ie dacht verloren te staan na de volgende lange variant die hij achter het bord had berekend: 23.f6 (!) Lf8 24.Pd2 g5 25.Dg3 Txf4 26.Txf4 Ld6(!) 27.Dg4(!) Dxg4 28.Txg4 Lf4 (om met h5 de toren te vangen) 29.Pf3 h5 30.Txg5 Lxg5 31.Pxg5 en wit wint was Antons taxatie. Een lange variant die aardig blijkt te kloppen, hoewel zwart dan beter 28… Pe5 kan spelen met redelijke kans op tegenspel (f6 is zwak). In de partij ging wit verder met 23.Dg3 en na Tbe8 24.Pd2 Te2 25.fxg6 fxg6 26.Dxg6 had ie een pion gewonnen, maar had zwart wel tegenspel gekregen.

stelling na 21… Te4

Gek genoeg misten beide spelers dat 21… Te4 helemaal niet goed is vanwege 22.Dxe4!.

Update: de toren blijkt niet op d1 maar op a1 te staan (slordig handschrift, sorry). Dus 22.Dxe4 gaat niet. Zie verder in de commentaren de opmerkingen van Anton zelf. [PvE]

Na tijdnood wist Anton af te wikkelen naar een gelijkstaand toreneindspel, wat nog erg lang doorgespeeld werd, misschien ook omdat het niet duidelijk was wat er op het bord van Arie zou gebeuren.

Arie gooide in tijdnood het meeste van zijn voordeel weg. Er werd daarna nog wel erg lang doorgespeeld en uiteindelijk kwam Arie weer in tijdnood. Gelukkig (voor de gemoedsrust van de teamcaptain) werd er toen wel tot remise besloten.

Toen deze partij beeindigd was, bood Anton bood ook maar eens remise aan. En de aanname van dat aanbod bracht de stand op 4-4. Beetje tegenvallend resultaat, dus.

Meer foto’s (van Jan van de Westelaken en Pepijn van Erp) op de Picasapagina.