De agenda ziet er als volgt uit:

1.    opening door de voorzitter

2.    ingekomen stukken en mededelingen

3.    bespreking van de notulen van de vergadering van 31 augustus 2009

4.    stand van zaken samenwerking tussen SMB en UVS

5.    verslag secretaris

6.    bespreking interne competitie incl. voorstel voor bekercompetitie

7.    bespreking externe competitie

8.    bespreking jaarprogramma

9.    verslag kascontrolecommissie en verkiezing nieuwe commissie

10.   verslag  penningmeester, vaststelling begroting en vaststelling contributie

11.   bestuursverkiezing

12.   rondvraag

13.   sluiting

ad 11) aftredende leden zijn Michiel de Kruijf, Harrie Berkers en Marcel Verstappen. Zowel Michiel als Harrie stellen zich verkiesbaar voor een nieuwe bestuursperiode; dit geldt niet voor Marcel, voor wiens functie Jan van de Westelaken zich beschikbaar heeft gesteld. Als u zich voor één van de functies verkiesbaar wilt stellen, dient u dit uiterlijk bij aanvang van de ledenvergadering aan een der bestuursleden kenbaar te maken.

Als u niet aanwezig kunt zijn, heeft u de mogelijkheid een ander lid te machtigen om te stemmen. Een schriftelijke volmacht dient in dat geval voor aanvang van de vergadering aan de voorzitter te worden overhandigd. Een lid kan voor niet meer dan één ander lid als gevolmachtigde optreden.

Tot 23 augustus kunt u schriftelijk of per e-mail voorstellen ter behandeling op de ledenvergadering indienen. In de week voorafgaande aan de vergadering ontvangt u per e-mail de vergaderstukken (verslag penningmeester, verslag secretaris) alsmede de notulen van de ledenvergadering van vorig jaar.

Mathijs Broeren en Fran Nijenhuis spelen de kleine finale.

Het overige programma is:

De Kruyf – Hofman

Verstegen – v.Laanen

v.d.Spoel – Krabbendam

Verstappen – Boer

Wuestefeld – v.d.Hooven

v.Leeuwen – Looijs

Felet – v.Roosmalen

v.d.Westelaken – de Jong

Marres – Huisman/ Berkers

Heesen – Huisman/ Berkers

Sytema – Asselberghs

Stork – Pottgens

v.d.Broek – Kerkhoven

Bakker – Benschop

Voetballiefhebbers kunnen tussen de zetten door de 2e kwartfinale volgen op het grote scherm in de bar.

Later meer…

UVS 3 heeft ook met 7 teamleden de winst binnen kunnen halen. In Ede op de slotavond werd de Schaakstad 5 met 4,5 – 3,5 verslagen.

Het was een enerverend avondje! In de aanloop ging het al mis. Wim K. was verhinderd en omdat Wouter al een tijdje niet meer meedeed, had ik de taak een compleet team bij elkaar te brengen. Er bestond immers nog een kans dat we via versterkte KNSB-degradatie als 3e van onderen zouden degraderen. Het lukte echter niet om voltallig aan te treden omdat UVS 4 ook die avond een slotronde speelde en UVS 5 nog aan de bak moet waardoor een aantal leden uit hun team niet in mocht vallen. Uiteindelijk heb ik met captain Frans N. afgesproken om coming man Mathijs Broeren in te huren (voor een taxiritje van en naar zijn huis in Arnhem-Zuid).

Op de afspreekplek (voor het station) was het een hele heisa, met een geagiteerde Rolf die zijn wagen een paar minuten (zonder betalen!) op een betaaldparkeerplek had gestald. Hij vertrok eerder met Frans en Justin op weg naar Ede waar bij de ESV de slotronde georganiseerd werd. Ik reed samen met Thei en Ruud, zoals gezegd, eerst naar 026-Zuid om Mathijs op te pikken en moest vervolgens het gaspedaal stevig indrukken om nog op tijd te arriveren. Dat lukte ons net niet, de openingsspeech was al begonnen toen wij binnenvielen. Van Rolf en kornuiten nog geen teken!?

Vervolgens diende ik de teamopstelling in te vullen; vanwege het leegblijven van bord 1 was ik zo confuus dat ik aan een ander bord plaatsnam dan opgegeven (3 in plaats van 4). Driftig begon ik mijn destructieopening te spelen toen een nog geagiteerdere Rolf binnenviel: “Ik stop ermee!” en “Je kunt hier nergens gratis parkeren.” waren slechts twee van zijn opzienbarende uitspraken. Bij het aanschuiven van hem, Justin en Frans kwam ik erachter dat ik (letterlijk) fout zat! Dit meldde ik aan de wedstrijdleider die daarop besloot niet de namen om te draaien op het formulier, maar mijn wedstrijd en die van Justin opnieuw te laten beginnen. Dit terwijl er al bijna 15 minuten verstreken waren op de klok… Een zacht protest van De Schaakstad sorteerde geen effect.

Uiteindelijk waren we dan toch met z’n zevenen aan schaken toegekomen. Mijn verlaat opgestarte partij leverde het snelst voordeel op, even dacht ik m’n eigen snelste schaakmatrecord te kunnen verbreken. Dat feestje ging weliswaar niet door, even later was er toch damewinst (na uiteraard een offer) en een mat in 2. De 1-0 achterstand was weer bijgewerkt.  Het was niet Rolfs avond: in een gelijke stelling gaf hij zonder compensatie een stuk weg waarna hij gedesillusioneerd en wat dies meer zij opgaf. Het zou echter het enige verlies van de avond blijken te zijn…

Thei behaalde de zege door de A-lijn voor zich op te eisen en tactisch naar de winst te manoeuvreren; die schaaklessen zijn toch ergens goed voor! Op het hoogste bord (2) weerstond Mathijs een niet doorslaande aanval met loperoffer op zijn koningsstelling. Handig draaide hij de rollen om en pakte nog wat materiaal extra. Net toen zijn tegenstander overwoog op te geven, doneerde hij zijn dame. Deze vrijgevigheid werd coulant afgewezen door een remiseaanbod dat Mathijs prompt accepteerde. Op dat moment een rare beslissing van de Schaakstedeling gezien de tussenstand, achteraf wel een terechte omdat Mathijs zelfs zonder dame veel dreiging in de stelling kon gooien.

Op het laatste bord boog Frans redelijk comfortabel zijn kwaliteit meer om in een 1-0, ondanks het feit dat hij een stukwinst over het hoofd zag. Tussenstand: 3,5 – 2,5 in ons voordeel. Met een halfje erbij zou handhaving een voldongen feit zijn. Dit moest dan komen van Ruud of Justin die beide een gelijkopgaande strijd streden. Ruud waagde het om een pionnetje pakken in een stelling waarin zijn opponent niet verder kwam dan schaakjes geven. Gelukkig miste hij een gedwongen dameafruil en ging hij akkoord met remise. Ook Justin bereikte dit door een eindspel met ongelijke lopers op het bord te krijgen. Eindstand: 4,5 – 3,5. Wir haben es geschafft!

Het kampioenschap was weggelegd voor de Cirkel dat stadgenoot Ede in een rechtstreeks duel gedecideerd opzij schoof. Terwijl de kantine inmiddels al ruim een uur gesloten was en de kraan in het toilet goede dienst deed, deden de kampioenen zich te goed aan de miniflesjes rode wijn die ze als kampioenscadeau in ontvangst mochten nemen.

Ook Rolf van Geel kon geen potten breken in een gelijkopgaande strijd; hij koos de spreekwoordelijke eieren voor zijn geld en ging akkoord met remise. Daarna vielen er snel achter elkaar 4 kegels om: Ruud van Roosmalen zag zijn dappere poging om de koningsvleugel open te breken stranden; verlies was zijn deel. Ook invaller Theo Felet probeerde een afwachtstelling tevergeefs om te buigen in een aanval; al snel werd duidelijk dat trucjes op dit niveau tot mislukken gedoemd zijn. Als derde viel ook mijn stelling in duigen, nadat ik al bijna luidkeels mat in 2 had aangekondigd, zag ik nog net een knullige redzet over het hoofd waardoor ook dit trucje in rook opging. Nummer 4 was Thei van Laanen die ook al tegen materiaalachterstand zat aan te kijken en geen winst of remise kon forceren. Het was duidelijk de avond van de te optimistische inschattingen aan UVS-zijde.

De laatste twee spelers zorgden nog voor enige verlichting van de (achter)stand. Justin Sewalt tekende voor een halfje na een slappe afruilpartij. Frans van den Hooven, tot slot, was de UVS’er van de avond door als enige te winnen in een partij die nooit een partij was (zijn tegenstander dacht ruim 1,5 uur na om na 5 zetten in een dubieuze stand te geraken).

De Cirkel mag op de slotavond tegen stadgenoot Ede in een naar verwachting spannende apotheose (want beide nog zonder puntverlies) uitmaken wie gaat promoveren. UVS speelt die avond in de marge om de eer, tenzij deze afgelopen ronde nog voor verrassende uitslagen heeft gezorgd (zie de actuele stand op www.osbo.nl).

Update: zie ook  het verslag op de site de Cirkel

Rolf van Geel gaf er gauw de brui aan, nadat hij een draak van een zet had uitgevoerd die een onstuitbare aanval inleidde. Justin Sewalt kon aan het tweede bord met wit geen vuist maken tegen de taaie verdediging van zwart die ook nog eens het linke loperpaar had. Ondanks een aanmoediging om het nog even te proberen moest hij berusten in remise. Aan het laagste bord was invaller Bert-Jan Boer geposteerd met als missie een halfje binnen te slepen. Helaas ging die vlieger niet op: een paardruil voor twee pionnen was te weinig om verlies te voorkomen.

Een bord hoger was Wim Krabbendam aan het eind van zijn klok geraakt toen er een remisestelling met pionnen op het bord stond. Met iets meer tijd zou hij vast nog de weg naar remise gevonden hebben, nu bezweek hij onder druk van de tijd. Gelukkig werd dit verlies gecompenseerd door een solide winst van Frans van den Hooven; zijn continue mat-achter-de-paaltjes-dreiging was uiteindelijk doorslaggevend. Tussenstand: 1,5 – 3,5.

Op dat moment, de Stevenstoren had net 12 keer geslagen, waren er nog 3 partijen gaande. Ruud van Roosmalen kreeg een remiseaanbod in een eindspel met lichte stukken en een pionnetje achterstand. Hij kon niet anders dan accepteren ondanks dat daardoor de druk op Mathijs en mijn schouders nog groter zou worden. In hevige tijdnood manoeuvreerde Mathijs zich heel professioneel naar de eindzege en had ook ik het geluk dat mijn onder druk gezette tegenstander op zoek ging naar een patstelling die er niet was en zodoende eerst al zijn pionnen, daarna zijn toren en tot slot ook zijn koning cadeau gaf. Een benauwd gelijkspel was het resultaat van een verhit avondje schaken.

In deze setting ging ons geheel rookloze team voortvarend van start. Aan bord 1 smaakte ik het genoegen een mini-miniatuurtje (micratuurtje?) op het bord te toveren: op de 12^e zet kon en mocht ik mijn tegenstander mat zetten (record voor de recordpagina, Pepijn?). Ziedaar, hoe kinderlijk eenvoudig schaken kan zijn als je alle ruimte krijgt. Zelfs het sjabloonoffer op F7 kan een beginnend schaker niet ontgaan. Hoewel zeer tegen de wens van Thei heb ik me toch (weer) een weg geofferd naar de victorie. 

M. Verstappen - W. Kramer

Deze eindstelling ontstond na: 

1. e4 e5 2. d4 exd4 3. Nf3 c5 4. Bc4 Nc6 5. Bf4 h6 6. c3 Qb6 7. Na3 a6 8. Bxf7+ Kxf7 9. Nc4 Qd8 10. Nfe5+ Kf6 11. Qh5 Ke6 12. Qf7#

De klok moest nog 9 keer slaan toen ook invaller Mathijs Broeren aan het laagste bord een vette 1 liet aantekenen. Zonder enige moeite kreeg Mathijs, die inviel voor de helaas vertrokken Wouter Jans, het betere van het spel. Na wat gepriegel door zijn tegenstander in de verdediging kon hij met een eenvoudige manoeuvre een stuk winnen.

Nummer 3 in de rij der victoriekraaiers was Wim Krabbendam. Naar eigen zeggen stond hij na 5 zetten met wit al gewonnen met een venijnig sterke loper op d6. Zwart kon niets anders dan afwachten tot Wim de wurgdood volbracht had. Het kon helemaal niet op voor UVS, want ook de vierde Ugchelaar werd kort daarop aan het spit geregen. Ruud van Roosmalen was de gevierde man, die na een saaie afruilopening en ondanks het loperpaar van wit, een list bedacht en daarmee een stuk tegen 3 pionnen won; zijn eigen overgebleven pionnen kon hij voldoende ondersteunen om de overkant te bereiken en de zege binnen te halen.

Na deze onverwachte start begon de motor wat te haperen: er werd geen winstpartij meer behaald. Zowel Rolf van Geel, als Thei van Laanen en Justin Sewalt speelden remise. Voor Rolf was dit een welkom aanbod omdat zijn stelling behoorlijk onder vuur lag. Thei probeerde lange tijd tevergeefs een bres te slaan in de niet te nemen vesting en Justin kon zich net voldoende wapenen tegen een vervaarlijk ogende aanvalsdreiging. De laatste partij was van Frans van den Hooven die met een kwaliteit achter lange tijd probeerde de executie uit te stellen. Vlak voor twaalven gaf hij op en stond de eindstand vast: een ruime en welverdiende 5,5 – 2,5 overwinning.

Thei van Laanen beet het spits af met een lelijke blunder in de opening waardoor hij een paar pionnen achterkwam en hulpeloos trachtte het tij te keren. Net toen hij zijn tegenstander de hand had geschud, ontglipte een lelijke krachtterm aan Rolf van Geels lippen: in een iets betere stelling gaf hij pardoes een paard cadeau. Typisch gevalletje van schaakblindheid.

UVS3 onderuit tegen PSV DoDo

Blijkbaar werkten deze verliespartijen inspirerend voor onze lagebordspelers: ook Ruud van Roosmalen, Wim Krabbendam en Frans van den Hooven gingen (zij het spartelend) ten onder. Ruud kon een ogenschijnlijk voordeeltje niet verzilveren en zag zijn pion achterstand uitmonden in een verliespartij.
Wim stond lange tijd met de rug tegen de muur met al zijn stukken op de onderste rij geposteerd; uiteindelijk bezweek zijn vesting. In tijdnood moest tot slot ook Frans zijn meerdere erkennen in PSV Dodo.

Na dit erbarmelijke voorwerk kon er aan de 3 hoogste borden toch nog geoogst worden. Mij kwam de eer toe een vol punt te bemachtigen. In een mindere stelling met veel lichte stukken en zonder de dames op het bord ontspon zich een dreiging waarop mijn tegenstander een volle toren liet slaan. Wouter Jans had weliswaar een pion voorsprong in een dame-loper eindspel maar kon mede gezien de beperkte tijd geen vuist meer maken.
Ook Justin tekende korte tijd daarna de vrede toen er alleen nog pionnen op het bord stonden. Dankzij deze 2 remises en het ene winstpunt werd de einduitslag nog enigszins draaglijk: 2-6.