Op weg naar Arnhem werden we door Theo getrakteerd op zoete snoep: colaflesjes en treksleutels. Deze pepmiddelen misten hun uitwerking niet; de doorgaans gezapige spelstijl van het vierde kende een geheel ander verloop op deze gure decemberavond. Op de meeste borden kwamen gesuikerde stellingen op het bord. Tel daar nog bij Theo’s deodorant die een dodelijk effect had op zijn tegenstander, en je zult begrijpen dat deze dopeloze drugs volgende keer weer op het menu staan. De drugs uit de vorige ronde (Corry Konings knetterende meezinger “Hoeren n****n, nooit meer werken” ) zijn daarmee definitief van de kaart gewist.

Het eerste cadeautje kwam van mijn hand: een Hofmannetje in de nahand (1.e4 e6 2. b4?) werd gretig in ontvangst genomen door de teamcaptain van ASV6. Het vervolg van de partij was een zouteloos achter-de-feiten-aanhollen, met her en der de schijn van een compensatie. Niets bleek minder waar. In het derde uur kon ik hand reiken en verdwenen de stukken in de doos. Op dat moment had Bert-Jan Boer  zijn tegenstander met de winst gefeliciteerd. BJ verslikte zich in een treksleutel tijdens de afronding van een prachtige aanval:

Boer,Bert-Jan – Dekker,Abbes

1.e4 c6 2.d4 d5 3.exd5 cxd5 4.c4 Pc6 5.Pf3 Lg4 6.Pc3 Lxf3 7.gxf3 Pf6 8.cxd5  Pxd5 9.Db3 Pb6 10.d5 Pe5 11.Lb5+ Ped7 12.Le3 Pc8 13.Tc1 a6 14.Ke2  Pd6 15.Lb6

STELLING NA 15. Lb6

15…Pxb5 16.Lxd8 ?? oeps, Fritz says: 16.Pxb5 Dxb6 (16…Pxb6 17.Pc7+ Kd7 18.Pxa8 Dxa8 19.Dxb6) 17.Pc7+ Kd8 18.Pxa8 Dxb3 19.axb3 en de aanval is gewonnen!

16…Pd4+ en de rest is voor de papierversnipperaar.

Wat een zuurheid: 2-0 achterstand en weinig reden tot veel optimisme gezien de stellingen op de andere borden. Wim de Jong, die als kop van Jut op bord 1 geposteerd was, had zich op dat moment helemaal ingegraven en haalde met deze loopgraventactiek een verdiend en kostbaar halfje binnen. Het was Frans Nijenhuis op bord 4, invaller nota bene, die langzaam maar zeker de duimschroeven aandraaide totdat zijn tegenstander de pijn ondragelijk vond en opgaf.

Nijenhuis,Frans – Hans Stigter

1.d4 d5 2.c4 c6 3.Pc3 e6 4.Pf3 Pf6 5.Lg5 Le7 6.e3 0–0 7.Ld3 Pbd7 8.0–0 b6 9.cxd5 exd5 10.Dc2 h6 11.Lh4 Te8 12.a3 a6 13.Tac1 Lb7 14.Tfe1 c5 15.dxc5 Pxc5 16.Lf5 g5 17.Lg3 Ld6 18.Lxd6 Dxd6 19.b4 Pe6 20.Dd1 Tad8 21.Pd4 Pg7 22.g4 Lc8 23.Lxc8 Txc8 24.Df3 Te5

STELLING NA 24. …Te5

25.Pxd5 Dxd5 26.Txc8+ Te8 27.Dxd5 Pxd5 28.Tc6 a5 29.Td6 Pc3 30.Txb6

Kort daarop was Theo’s deo uitgewerkt; het stresszweet kreeg de overhand, het gutste onder zijn oksels vandaan met een goedgeefse kwaliteit tot gevolg. Helaas wist Theo dit cadeau niet op waarde te schatten en vluchtte hij in een eeuwig schaak waarmee in ieder geval een halfje was veiliggesteld. Op de 3 overgebleven borden streden Wim Krabbendam, captain Thei van Laanen en Ruud van Roosmalen ieder hun eigen strijd. Wim had een mooi paard geschonken gekregen maar moest nog wel de meedogenloze tijdsnood trotseren. Gelukkig koos hij een goed en safe plan waardoor tegenstander Rob Belle tijdig de handdoek in de ringen gooide.

Thei had in de opening -geheel in de traditie van de goedheiligman- een pionnetje weggegeven om daarna op hangen en wurgen een remise in de wacht te slepen. Het was derhalve (en niet voor het eerst) aan Ruud om de eerste teamoverwinning van het seizoen binnen te halen. Dit deed hij op zijn eigenwijze, soms tergend langzame wijze. Weliswaar had Ruud een stuk meer en een stuk meer tijd, door het zenuwachtige spel van zijn opponent koos Ruud steeds een voorzichtige variant. Het uitpakken van deze suprise kostte hem heel wat tijd, maar hij bleef er koelbloedig onder. Vlak voor middernacht was de winst een feit, het hele team omarmde het Godsgeschenk. In de auto werden de emoties nog luidkeels weggekrijsd op de Death Metal muziek van Sepultura.

Marcel Verstappen

Overigens zijn wij van mening dat we recht hebben op wedstrijdverslagen van on ondergewaardeerde UVS 2.

Later (veel) meer…

De inspiratie van en voor Berlijn

De avond begon slecht voor UVS omdat we vanwege afwezigheid van Wim Krabbendam en eerstebordspeler Mathijs Broeren maar met 7 man konden aantreden. Om die reden offerde ik me op om aan het eerste bord plaats te nemen, ik was toch al bezig met een slecht seizoen. Had ik maar even gewacht, dan had ik me op het 8e bord kunnen posteren. Met deze 1-0 achterstand nog maar amper achter de kiezen beging ik in de opening al een kinderlijke fout. Met open ogen tuinde ik in een (blijkbaar bekend) openingsvalletje. Na 1. d4 f5 2. Lg5 h6 3. Lh4 dacht ik een stuk in de pocket te hebben. Zonder na te denken speelde ik 3…g5 waarna wit cool vervolgde met 4. Lg3 f4? 5. e3! Tsjakka! Om na 10 minuten de stukken in de doos te doen, vond ik wat al te gortig, ik besloot daarom mijn dame tegen 2 lopers te offeren en het nog even aan te zien.

Aan bord 2 was Philippe Friesen me uiteindelijk te snel af in termen van opgeven. Tegen Jan Spoorenberg bleek een pionwinst in het middenspel doorslaggevend. Daarbovenop kwam dus mijn 0. Tussenstand: 0-3. De overige borden overziend was de uitkomst van de match weinig hoopgevend. Klaus Wüstefeld stond strak remise tegen Huub Blom, ook Justin Sewalt stond optisch gelijk. En de overige 3 borden konden nog alle kanten op.

Het was (niet voor de eerste keer) Klaus die met zijn doortastende optreden van een halfje toch nog een heeltje wist te maken. Frans van den Hooven kon niet lang daarna zijn kwaliteit voorsprong verzilveren. Ook Justin verbaasde vriend en vijand door de winst in de wacht te slepen; hij moest daarvoor nauwkeurig spelen in een toren-pionnen eindspel. Er gloorde plots weer licht aan het eind van de UVS-tunnel: 3-3. Frans Nijenhuis bracht de spanning terug door met een kwal minder, maar meer tijd een schwindle naar remise of zelfs winst te realiseren. Helaas vond zijn tegenstander heel koelbloedig een snelle winst. Het lot van de avond lag nu in handen van Elwin Berlijn die tegen Piet meer tijd had en gaandeweg ook steeds meer materiaal. Gedecideerd sloeg hij een remiseaanbod af. Zijn voorsprong in tijd slonk weliswaar zienderogen (Piet deed 50 zetten in nog geen minuut!), maar zijn ogen zagen toch de winstweg. Piet gaf op en de punten werden gebroederlijk gedeeld, waardoor Mook de kampioenskansen in eigen hand houdt.

“Toch moet ik wel een beetje teleurgesteld zijn, vanwege dat ene verliespuntje. Een unieke kans om met 8-0 te winnen , Teamleider Marcel gaf binnen een half uur op na verlies van een pion. We kunnen het Marcel niet kwalijk nemen, hij voelde zich ziek en kon niet anders dan stoppen. 7-1, maar toch heeft men er flink voor moeten knokken. Vaak werd er geeindigd met scherpzinnige combinaties, bij zelfs 3 partijen samenhangend met matdreigingen op de onderste rij. Zelf had ik het niet gemakkelijk , Mijn tegenstander Robin Ostrum dreigde mij via een ingenieuze combinatie te pakken. Ik doorzag de combinatie en plaatste een venijnig tussenzetje, waardoor mijn tegenstander niet alleen zijn paard verloor, maar ook zijn Dame spoedig werd ingesloten . Ik hoop niet, dat ik Frans met dit oppervlakkige verslag voor de voeten loop, maar dan weten de nachtmensen, die nu nog naar de UVS-site kijken tenminste al wat. ”

Wellicht later meer van interim teamleider Frans N.

Update: Intussen kunnen we al een verslag op de site van SMB lezen.

Het is te danken aan de jonge garde dat er aan het eind van de avond nog een draaglijke stand op het scorebord stond. Na het startsignaal stond het al snel 2,5 – 0,5 in het voordeel van de 026′ers: Frans van den Hooven accepteerde een Westenlakiaans remiseaanbod na amper een paar zetten. Frans Nijenhuis, die mij nog toefluisterde hoe makkelijk hij met zwart  de tamme openingsbehandeling van zijn tegenstander afstrafte, was nog in Sinterklaasgedachten verzeild: hij deed een toren cadeau. Ook ik zelf was de goedheid zelve door een batterij van dame + loper in het centrum toe te laten, waardoor een mat niet meer te voorkomen was.

Zelfs de tot nu toe onberispelijk spelende Elwin Berlijn aan bord 6 kwam in een minder stelling uit, maar met een pionnetje minder waren er nog voldoende aanknopingspunten voor een schwindle. Prompt daarop liet zijn opponent een stuk afpakken en niet lang daarna nog een toren. Het leek weer wat spannender te worden door de 1,5 – 2,5 tussenstand. Dat lichtpuntje was van korte duur als je de resterende eerste 4 borden overzag. Klaus Wüstefeld, vorig seizoen nog een onverslaanbare rots bij UVS 2, loopt als een suarezje naarstig te zoeken naar zijn vorm. Ook op deze avond kon hij ‘m niet vinden. Hij beet zich nog wel vast in zijn tegenstander op zijn eigen eigenwijze wijze, maar dit liet onverlet dat hij een kansloze strijd streed. Hem werd vakkundig de mond gesnoerd waardoor een matchpunt, laat staan 2, een onbegonnen zaak leek. Mathijs Broeren speelde een open, onvoorspelbare pot aan bord 1, Philippe Friesen stond beter aan het tweede en Justin Sewalt moest in een dame-pionnen eindspel tegen een pionnetje minder opboksen.

Toch nog leken de kansen zich te keren toen Philip stoïcijns de wanhoopsacties van zwart pareerde en zo het winstpunt binnensleepte. Toen ook Justin zijn kalmte bewaarde en een doortocht van de witte pionnen verhinderde met een half punt als oogst leek een kleine verrassing aanstaande! Mathijs stond weliswaar bijna een uur op tijdsachterstand (opgegaan aan lange berekeningen voor net niet doorslaande offers), maar worstelde zich door de dreigingen en kwam zelfs op materiaalwinst: dame + toren tegen dame + 2 paarden + 2 pionnen. Voeg daar nog een mat-achter-de-paaltjes-dreiging bij, en je kunt je voorstellen dat er weer een glimlach op de gezichten van de UVS-gezinde omstanders tevoorschijn kwam.

Nadat ik hem van de tussenstand op de hoogte had gebracht, was hij zo van de wijs dat hij zich liet mat zetten. In de diagramstelling hieronder heeft Jan Vermeer van ASV 7 zojuist schaak gegeven.

Stelling na dameschaak van wit.

In plaats van naar voren te gaan met zijn koning, wat hij in zijn berekeningen een zet later wel zou hebben gedaan, dacht Mathijs hier tijd te winnen door Kd8 te spelen. Met 2. Tc7! werd direct duidelijk wat wits intenties waren, althans dat zagen de bekende stuurlui aan de schaakwal. Mathijs dacht alle dreigingen het hoofd te kunnen bieden, en sloeg a tempo de pion op a2: 2…Da2:. Ai, daar volgde een ontnuchterend mat: 3. Db8. Einduitslag: 3 – 5 voor ASV7.

Weg partij, weg wedstrijd, weg ambities, weg premies, weg bonussen. Terug naar af. Terug naar de wereld der amateurs. De puurheid. De eerlijkheid. De eer. De teamgeest.

Verslag van deze rigoreuze ommekeer volgt begin 2011.

Marcel - Alec in diep gepeins verzonken

Een knappe prestatie van het jeugdteam… (zie ook het verslag op de site van De Toren).

Het was uiteindelijk Mathijs Broeren aan het eerste bord, die de teamzege veilig stelde. Zijn jonge tegenstandster, Iris Roelofs, een jeugdig talent, weerde zich lange tijd heel goed maar moest zich even voor sluitingstijd gewonnen geven in een eindspel met pionnetje minder. Daarna kon tweedebordspeler Philippe Friesen zijn plusremise (pion+toren tegen toren) in een half puntje omzetten zodat de minimale winst binnen was.

Als eerste was Frans Nijenhuis klaar; in een gedrongen middenspelstelling zag hij stukverlies over het hoofd zodat hij al om half tien op de andere borden af kon kijken hoe hij het een volgende keer beter kan doen. Een bord hoger, op nr 7, zette naamgenoot Frans van den Hooven de wedstrijd weer op gelijke hoogte door met een slinks dubbelspel zowel de koning onder druk te zetten als de dame trachten te vangen. Dit laatste lukte ook waarna zijn jonge opponente nog even tegenspartelde alvorens op te geven.

De jongste Torenaar van het stel, Yassine Mouhdad van 11 jaar, had op bord 3 Justin Sewalt in een wurggreep. Niet alleen stond Justins stelling op knappen, ook op zijn klok was weinig ruimte: met nog een paar minuten voor hem, terwijl Yassine nog een uurtje meer had (!), lukte het hem wonderbaarlijk genoeg om de ongelijke loperstrijd in een remise om te zetten, toen de vrijpion van Yassine verloren ging. Debutant Elwin Berlijn speelde een tactisch spelletje met continue druk op de koning; het was slechts een kwestie van tijd voordat de druk te groot werd en de verdedigingswallen instortten. Na mijn remisepartij (zie onder) stond het 3-2 voor UVS.

Ondanks dat Klaus Wüstefeld een weldoordachte aanval uitvoerde, kwam hij geschonden uit de strijd: een eindspel met een luie loper tegen een trappelend paard. Daar was geen houden meer aan: de stand was weer gelijkgetrokken (3 – 3). Uiteindelijk waren het de hoogstebordspelers die het hoofd koel hielden en ervoor zorgden dat UVS de 2 matchpunten mee de Nijmeegse nacht in mocht nemen.

Hieronder, ter lering ende vermaak, een verslagje van hoe je de jeugd op de knieën krijgt en wat je vervolgens niet moet doen (shame! shame! on me!). Helaas heb ik momenteel geen schaakanalyseprogramma, dus moet ik het doen met wat summiere notities.

Alec Wolters (De Toren 4) – Marcel Verstappen (UVS 3), 15-10-2010

1. d4 e5 2. e3 e4 3. c4 f5 4. Nc3 Nf6 5. Nge2 c6 6. Bd2 d5 7. b3 Na6 8. a3 Bd6 9. c5 Bb8 10. b4 O-O 11. Qb3 Kh8 12. a4

Stelling na 12. a4

Voor een jeugdspeler een vrij tamme openingsbehandeling met veel pionnengeschuif aan de damevleugel waar in mijn ogen niet zo veel te halen is, terwijl mijn lopers vervaarlijk het open veld bespieden. Mijn volgende zet komt ietwat onvoorbereid alhoewel hierdoor de pionnenstructuur ook aan die kant van het bord verzwakt raakt.

12. … Ng4 13. h3 Qh4 14. g3 Qh6 15. Bg2 Nf6 16. b5 Nc7 17. Qb4 Ne6 18. Na2 (?)

Stelling na 18. Na2

Ik had het idee dat Alec hier niet zo goed wist hoe hij verder moest, zijn stukken werken niet echt samen en hij onderkent niet de dreigingen op de koningsvleugel. Dit stelt mij in staat de volgende krachtzet uit te voeren:

18… g5 19. O-O-O f4 20. Bf1 Ng4 (!) 21. Be1 fxe3 22. b6 exf2 23. Bd2 e3 24. Bc3 Nf6 25. Bg2 Qg6 26. Bf1 Ne4 27. g4 Nf4 28. Nxf4 Bxf4 29. Kb2 Ng3 30. Bd3

Stelling na 30. Bd3

Op dit moment bood Alec met een verlegen glimlach remise aan, een onbedoeld gemene poging om mij uit te dagen. Moet je net mij hebben: schouderophalend woof ik het aanbod weg en speelde ik zonder na te denken de volgende zet:

30…Qxd3 31. Rxd3 Nxh1 (ook e2 komt in aanmerking) 32. Rd1 Ng3 (ook nu is e2 beter) 33. Nc1 e2 (en nu is het een dubieuze zet, langzaam maar zeker zakt de plumpudding in) 34. Nxe2 Nxe2 35. Rf1

Stelling na 35. Rf1

Meegezogen in de hectiek die nu eenmaal hoort bij zo’n grote jeugdvereniging speel ik een typische caféschaakzet waarmee de kansen direct gekeerd zijn.  Je moet ook nooit op trucjes spelen!

35… Nc1 36. Kc2 (Zo bestraf je dat ‘jeugdig’ optimisme!) Be3 37. Bd2 Bxd2 38. Qxd2 axb6 39. Qxc1 Rf4 40. Qe3 Bd7

Stelling na 40. Bd7

Hier laat Alec een zekere winst liggen door niet ‘gewoon’ via een schaakje op e5 de toren op te halen.

41. Rxf2 (?) Re8 42. Qd2 Rfe4 43. Qxg5 Bc8 44. Qf6+ Kg8 45. Qg5+ Kh8

Gezien de tijdnood en het verloop van de strijd is Alec zo aardig om remise aan te bieden waarmee hij mij toch nog een half puntje gunt, en indirect de teamoverwinning. Hier mist hij duidelijk nog de koelbloedigheid en de ervaring. Er ligt echter een mooie toekomst voor hem en de club in het verschiet…

De agenda ziet er als volgt uit:

1.    opening door de voorzitter

2.    ingekomen stukken en mededelingen

3.    bespreking van de notulen van de vergadering van 31 augustus 2009

4.    stand van zaken samenwerking tussen SMB en UVS

5.    verslag secretaris

6.    bespreking interne competitie incl. voorstel voor bekercompetitie

7.    bespreking externe competitie

8.    bespreking jaarprogramma

9.    verslag kascontrolecommissie en verkiezing nieuwe commissie

10.   verslag  penningmeester, vaststelling begroting en vaststelling contributie

11.   bestuursverkiezing

12.   rondvraag

13.   sluiting

ad 11) aftredende leden zijn Michiel de Kruijf, Harrie Berkers en Marcel Verstappen. Zowel Michiel als Harrie stellen zich verkiesbaar voor een nieuwe bestuursperiode; dit geldt niet voor Marcel, voor wiens functie Jan van de Westelaken zich beschikbaar heeft gesteld. Als u zich voor één van de functies verkiesbaar wilt stellen, dient u dit uiterlijk bij aanvang van de ledenvergadering aan een der bestuursleden kenbaar te maken.

Als u niet aanwezig kunt zijn, heeft u de mogelijkheid een ander lid te machtigen om te stemmen. Een schriftelijke volmacht dient in dat geval voor aanvang van de vergadering aan de voorzitter te worden overhandigd. Een lid kan voor niet meer dan één ander lid als gevolmachtigde optreden.

Tot 23 augustus kunt u schriftelijk of per e-mail voorstellen ter behandeling op de ledenvergadering indienen. In de week voorafgaande aan de vergadering ontvangt u per e-mail de vergaderstukken (verslag penningmeester, verslag secretaris) alsmede de notulen van de ledenvergadering van vorig jaar.

Mathijs Broeren en Fran Nijenhuis spelen de kleine finale.

Het overige programma is:

De Kruyf – Hofman

Verstegen – v.Laanen

v.d.Spoel – Krabbendam

Verstappen – Boer

Wuestefeld – v.d.Hooven

v.Leeuwen – Looijs

Felet – v.Roosmalen

v.d.Westelaken – de Jong

Marres – Huisman/ Berkers

Heesen – Huisman/ Berkers

Sytema – Asselberghs

Stork – Pottgens

v.d.Broek – Kerkhoven

Bakker – Benschop

Voetballiefhebbers kunnen tussen de zetten door de 2e kwartfinale volgen op het grote scherm in de bar.

Later meer…

UVS 3 heeft ook met 7 teamleden de winst binnen kunnen halen. In Ede op de slotavond werd de Schaakstad 5 met 4,5 – 3,5 verslagen.

Het was een enerverend avondje! In de aanloop ging het al mis. Wim K. was verhinderd en omdat Wouter al een tijdje niet meer meedeed, had ik de taak een compleet team bij elkaar te brengen. Er bestond immers nog een kans dat we via versterkte KNSB-degradatie als 3e van onderen zouden degraderen. Het lukte echter niet om voltallig aan te treden omdat UVS 4 ook die avond een slotronde speelde en UVS 5 nog aan de bak moet waardoor een aantal leden uit hun team niet in mocht vallen. Uiteindelijk heb ik met captain Frans N. afgesproken om coming man Mathijs Broeren in te huren (voor een taxiritje van en naar zijn huis in Arnhem-Zuid).

Op de afspreekplek (voor het station) was het een hele heisa, met een geagiteerde Rolf die zijn wagen een paar minuten (zonder betalen!) op een betaaldparkeerplek had gestald. Hij vertrok eerder met Frans en Justin op weg naar Ede waar bij de ESV de slotronde georganiseerd werd. Ik reed samen met Thei en Ruud, zoals gezegd, eerst naar 026-Zuid om Mathijs op te pikken en moest vervolgens het gaspedaal stevig indrukken om nog op tijd te arriveren. Dat lukte ons net niet, de openingsspeech was al begonnen toen wij binnenvielen. Van Rolf en kornuiten nog geen teken!?

Vervolgens diende ik de teamopstelling in te vullen; vanwege het leegblijven van bord 1 was ik zo confuus dat ik aan een ander bord plaatsnam dan opgegeven (3 in plaats van 4). Driftig begon ik mijn destructieopening te spelen toen een nog geagiteerdere Rolf binnenviel: “Ik stop ermee!” en “Je kunt hier nergens gratis parkeren.” waren slechts twee van zijn opzienbarende uitspraken. Bij het aanschuiven van hem, Justin en Frans kwam ik erachter dat ik (letterlijk) fout zat! Dit meldde ik aan de wedstrijdleider die daarop besloot niet de namen om te draaien op het formulier, maar mijn wedstrijd en die van Justin opnieuw te laten beginnen. Dit terwijl er al bijna 15 minuten verstreken waren op de klok… Een zacht protest van De Schaakstad sorteerde geen effect.

Uiteindelijk waren we dan toch met z’n zevenen aan schaken toegekomen. Mijn verlaat opgestarte partij leverde het snelst voordeel op, even dacht ik m’n eigen snelste schaakmatrecord te kunnen verbreken. Dat feestje ging weliswaar niet door, even later was er toch damewinst (na uiteraard een offer) en een mat in 2. De 1-0 achterstand was weer bijgewerkt.  Het was niet Rolfs avond: in een gelijke stelling gaf hij zonder compensatie een stuk weg waarna hij gedesillusioneerd en wat dies meer zij opgaf. Het zou echter het enige verlies van de avond blijken te zijn…

Thei behaalde de zege door de A-lijn voor zich op te eisen en tactisch naar de winst te manoeuvreren; die schaaklessen zijn toch ergens goed voor! Op het hoogste bord (2) weerstond Mathijs een niet doorslaande aanval met loperoffer op zijn koningsstelling. Handig draaide hij de rollen om en pakte nog wat materiaal extra. Net toen zijn tegenstander overwoog op te geven, doneerde hij zijn dame. Deze vrijgevigheid werd coulant afgewezen door een remiseaanbod dat Mathijs prompt accepteerde. Op dat moment een rare beslissing van de Schaakstedeling gezien de tussenstand, achteraf wel een terechte omdat Mathijs zelfs zonder dame veel dreiging in de stelling kon gooien.

Op het laatste bord boog Frans redelijk comfortabel zijn kwaliteit meer om in een 1-0, ondanks het feit dat hij een stukwinst over het hoofd zag. Tussenstand: 3,5 – 2,5 in ons voordeel. Met een halfje erbij zou handhaving een voldongen feit zijn. Dit moest dan komen van Ruud of Justin die beide een gelijkopgaande strijd streden. Ruud waagde het om een pionnetje pakken in een stelling waarin zijn opponent niet verder kwam dan schaakjes geven. Gelukkig miste hij een gedwongen dameafruil en ging hij akkoord met remise. Ook Justin bereikte dit door een eindspel met ongelijke lopers op het bord te krijgen. Eindstand: 4,5 – 3,5. Wir haben es geschafft!

Het kampioenschap was weggelegd voor de Cirkel dat stadgenoot Ede in een rechtstreeks duel gedecideerd opzij schoof. Terwijl de kantine inmiddels al ruim een uur gesloten was en de kraan in het toilet goede dienst deed, deden de kampioenen zich te goed aan de miniflesjes rode wijn die ze als kampioenscadeau in ontvangst mochten nemen.