Voor veel UVS-ers is het KNSB-bekerschaak voor viertallen een onbekende grootheid. Reden om er eens wat uitgebreider bij stil te staan. Een diepte-reportage.
Voorbereidingen
Op vrijdag 14 oktober stond voor UVS de eerste KNSB-bekerronde op het programma. Uit tegen Wijchen. Omdat Pepijn verhinderd was, was ik gepolst voor de functie van opzichter. Een kolfje naar mijn hand. Ik ben altijd benieuwd naar wat er omgaat in de hedendaagse voormalige jeugd.
De avond begon veelbelovend: Joost had bij hem thuis een ovenschotel bereid. Aanvankelijk alleen voor Dennis, maar na enig schoorvoeten werden ook Luuk en ik benaderd. Hulde! Onze chauffeur Luuk sloeg de uitnodiging echter kordaat af, met als argument dat hij moeite had met het inparkeren van auto’s. Niet zonder trots voegde hij eraan toe dat hij dit jaar al drie keer had “schadegereden”. Hier werd verder niet op doorgevraagd. Kennelijk werd het niet verontrustend bevonden. Een minpuntje. Het andere minpuntje zat tijdens de spijziging tegenover me in de persoon van onze regerend clubkampioen, (reminder: dit is Dennis). Hij had per mail te kennen gegeven “wel een lekker stukje vlees te lusten”. Ik gewaagde bij de eerste hap nog op te merken dat het vlees misschien wat flauw was. Dat bleek speciaal voor Dennis te zijn gedaan, om het vlees zo dicht mogelijk de natuurstaat te laten benaderen. De clubkampioen viel aan op de maaltijd als een doorgewinterd carnivoor. ‘Een gezonde eetlust’ dekt de lading maar ten dele. Toen hij zijn ovenschotel van alle etensresten had ontdaan, kreeg hij een tweede slede voorgeschoteld. Die werd nog sneller verslonden, mogelijk door gewenning aan bestek. “Nog een toetje?”, vroeg Joost die vertederd toekeek. En ja, dat lustte Dennis wel.
Om de tijd te doden voordat Luuk zou voorrijden, werd er ook nog wat gepokerd. “Voor geld”, merkten Joost en Dennis gelijktijdig op, terwijl ze elkaar even aankeken. Het volstaat te zeggen dat er een verliezer was, twee maakten winst.
Lees verder: Bekerschaak, een kijkje in de keuken
Laatste reacties